Rijkdom en aanzien
In Genesis 13:2 lezen we dat Abram zeer rijk was aan vee, zilver en goud. In Kanaän was goud schaars, maar Abraham verkreeg zijn rijkdom in Egypte. Later verklaart de knecht van Abraham aan Bethuël en zijn familie: “De HEERE heeft mijn heer rijk gezegend, zodat hij een aanzienlijk man geworden is; Hij gaf hem kleinvee en runderen, zilver en goud …” (Gen. 24:35).

Waardevol en bruikbaar
Het goudaandeel in de aardkorst is bijzonder klein en de winning ervan is een intensief werk. Door de schaarste is goud een gewild materiaal, ook omdat het bijna onvergankelijk is. Het goud werd in de oudheid al gedolven en gezuiverd, lezen we in Job 28:1.
Het werd o.a. in staven gesmolten en Achan nam er uit begeerte één mee uit Ai (Joz. 7:21). Goud werd gegeven als teken van vriendschap, denk aan de koningin van Seba die 120 talenten goud (ca. 4000 kg) aan Salomo gaf (1 Kon. 10:10). Heersers legden overwonnen volken vaak een straf op, te betalen in goud (2 Kon. 18:14), waarbij Hizkia 30 talenten goud moest betalen aan de koning van Assyrië.

Loutering
Gedolven goud (en zilver) moet door een vakman ontdaan worden van onzuiverheden. Dat gebeurt in een smeltkroes onder hoge temperatuur, met toevoeging van andere stoffen. Na diverse louteringen ontstaat zuiver goud. In Psalm 12:7 spreekt David over Gods Woord dat zeven maal gezuiverd is in de smeltkroes, een teken van volmaaktheid. Loutering is ook een beeld van beproeving van ons geloof, door wat we meemaken in ons leven. De uitwerking daarvan is geloofsvertrouwen tot lof en eer van God (1 Petr. 1:7).

Heerlijkheid
De heerlijkheid van de Heere wordt weerspiegeld in het vele goud dat in de tabernakel, de tempel en voor de kleding van de priester werd gebruikt. In het boek Exodus komt goud 102x voor in relatie tot de tabernakel en eredienst.
Het Nieuwe Jeruzalem is zuiver (puur) goud gelijk (Openb. 21:18) en deze meest zuivere vorm van goud wordt gebruikt voor de heiligdommen, de priesterkleding, alsook in het Nieuwe Jeruzalem.
In de dagen van Salomo was alles van goud (overvloedig door de reizen naar Tarsis); dit is een beeld van het vrederijk en heerlijkheid (2 Kron. 9:20).
Satan was een toonbeeld van volkomenheid en schoonheid in de hof van God, in Eden, bekleed met 10 soorten edelgesteente, waaronder goud, beeld van de heerlijkheid die hij ooit bezat, totdat er ongerechtigheid in hem gevonden werd (Eze. 28:12-15).

Liefde
Een ieder wiens hart gewillig was, gaf voor de bouw van de tabernakel, het was een hefoffer. De gave wordt als het ware opgeheven voor de Heere. Zie hier de liefde die ik voor U heb! Uiteindelijk resulteert dit in een meer dan toereikende opbrengst (o.a. aan goud) en het volk moest worden weerhouden om nog meer te brengen (Ex. 36:6).
David wilde de tempel bouwen, maar dit werd door de Heere niet toegestaan. Hij verrichtte wel voorbereidingen en zijn liefde voor de Heere toonde hij in de gaven die hij deed. Na de wijze raad van David aan zijn zoon Salomo, meldt hij dat hij 100.000 talent goud en 1 miljoen talent zilver heeft gereedgemaakt (1 Kron. 22:14). Ook het volk gaf met een volkomen hart, vrijwillig (1 Kron. 29:9), evenzo bij de 2^e tempel (Ezra 7:15). Het meest waardevolle wat men bezat, werd gegeven.

Afgoden
In Exodus 20 geeft de Heere in de ‘tien geboden’ aan dat Israël geen andere goden voor Zijn aangezicht mag hebben en dat ze praktisch gezien geen goden van zilver en goud mogen maken (Ex. 20:23). Vanwege de grote waarde van goud was het een geliefd materiaal om de hoogste eer aan een afgod te geven, iets wat zeer gebruikelijk was bij heidense volken en door Israël werd overgenomen. Denk aan het gouden kalf ten tijde van Aäron, en ook later in het 10-stammenrijk, waar in Bethel en Dan een kalf werd geplaatst (1 Kon. 12:29), het werk van mensenhanden.

Onbevredigend
De koning wordt gewaarschuwd om niet teveel zilver en goud te nemen (Deut. 17:17). Salomo vergaarde wel veel zilver en goud, hij werd groot en nam toe, maar zijn conclusie was: “Zie, het was alles vluchtig, najagen van wind” (Pred. 2:8-11).

Wijsheid
Job spreekt over wijsheid: “Fijn goud kan niet in ruil voor haar gegeven worden … zij kan niet met het fijne goud van Ofir betaald worden” (Job. 28:15-16).
De Spreukenschrijver wist ook dat het verwerven van wijsheid beter is dan bewerkt goud (Spr. 16:16).
Wij weten dat in Christus al de schatten van wijsheid en van kennis verborgen zijn (Kol 2:3) en dat wij met Hem verborgen zijn in God. We hebben in Christus de schat die al de aardse (goud)schatten te boven gaat.

Iedere dag mogen we leven in de wetenschap dat we niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, zijn vrijgekocht van onze zinloze levenswandel, maar door het kostbaar bloed van Christus (1 Petr. 1:18-19).