Inleiding Nieuwe Testament - Deel 15: 1 Timotheüs

Inleiding Nieuwe Testament

Deel 15: 1 Timotheüs

In deze artikelenserie worden een aantal inleidende opmerkingen met betrekking tot de zevenentwintig boeken van het Nieuwe Testament gegeven. Om de bijbellezer te helpen meer zicht te krijgen op de bedoeling die de Heilige Geest met de verschillende boeken en brieven van het Nieuwe Testament heeft.

Algemeen

Samen met de brief aan Filémon en de brief aan Titus zijn de Timoteüsbrieven door Paulus geschreven aan personen; niet direct aan gemeenten. Met name de brieven aan Timoteüs en Titus worden (overigens pas sinds de 19e eeuw) ook wel de 'pastorale' of 'herderlijke' brieven genoemd. Deze benaming is aan deze brieven gegeven vanwege de herderlijke toon met betrekking tot allerlei aanwijzingen die gegeven worden inzake de leiding van de gemeente. Deze drie brieven behoren samen met de brief aan Filémon en de drie gemeentelijke brieven (die aan de Efeziërs, de Filippenzen en de Kolossenzen) tot de latere brieven van Paulus. De meeste bijbeluitleggers zijn het erover eens dat de drie brieven aan Timoteüs en Titus zelfs de drie allerlaatste door Paulus geschreven brieven zijn. Chronologisch gezien staan ze dus het dichtst bij ons.

Schrijver, ontstaan en bestemming

Het eerste vers van 1 Timoteüs laat ons direct zien, dat Paulus schrijft aan Timoteüs. Timoteüs bevindt zich op dat moment in Efeze (hfdst. 1:3). Ditzelfde vers suggereert dat Paulus mogelijk in Macedonië was, ten tijde van het schrijven van de brief. Anderen menen dat de brief geschreven is vanuit Laodicea, de voornaamste stad in Frygie Pacatania.
Het is dus een brief die aan één persoon gericht is en daarom een persoonlijk karakter draagt. De slotgroet van de brief staat echter in het meervoud ("De genade zij met ulieden"), zodat we mogen zeggen dat de boodschap niet slechts voor Timoteüs bestemd is.
Over het algemeen wordt aangenomen dat de brief ergens in de jaren 62 - 64 geschreven is; dat is na Paulus' eerste gevangenschap in Rome en dus na Handelingen. Sommigen menen dat de brief zelfs in 67 na Christus geschreven is.

Structuur

A. 1:1 en 2 Lofprijzing.
     B. 1:3-20 Vermaning. Praktisch.
       C. 2:1-3:13 Onderricht en discipline.
         D. 3:14 en 15 Voorgenomen komst en de tijd tot die komst.
           E. 3:16 Het geheimenis van de godsvrucht.
           E. 4:1-12 Het geheimenis van de ongerechtigheid.
         D. 4:13-16 Voorgenomen komst en de tijd tot die komst.
       C. 5:1-6:2 Onderricht en discipline.
     B. 6:3-21a Vermaning. Praktisch. Dankzegging.
A. 6:21b Lofprijzing.

Doel en inhoud

Behalve dat Paulus met deze brief niet alleen Timoteüs op het oog had, is er wat dit betreft nog iets. Hij noemt Timoteüs: "mijn waar kind in het geloof" (hdfst. 1:2) en zo beschrijft hij Titus ook (Tit. 1:4). Dat Paulus hen zo omschrijft, houdt in dat zij door zijn getuigenis de Heer hebben leren kennen. Vergelijk bijvoorbeeld Filémon 10. Ergens heeft dit een typologische betekenis: het lichaam van Christus is in bepaald opzicht ook een 'waar kind' van Paulus! Natuurlijk, het gaat allemaal uit van de Here Zelf en Hij is onze hemelse Vader, maar Paulus is daartoe het middel in Zijn handen. De boodschap van Paulus is nu binnen Gods plan de geldende boodschap en feitelijk is het die boodschap waar je deel aan krijgt als je tot geloof komt. De naam 'Timoteüs' betekent: 'Godvrezende' of '(tot) eer van God' (vergelijk wat er over de gemeente staat in Efe. 1:6, 12 en 14). Vóór alles is de eerste Timoteüsbrief (en dat geldt ook voor 2 Timoteüs en Titus) een brief dit Paulus richt tot zijn medewerker Timoteüs. Deze jongere broeder in het geloof vergezelde Paulus al geruime tijd in diens bediening (al vanaf Hand. 16:1-3) en was inmiddels een getrouw medewerker gebleken van de apostel.

Paulus schrijft diverse indrukwekkende gedeelten in deze brief. Denk bijvoorbeeld aan hoofdstuk 1:12-17, waar hij Christus Jezus dank brengt Hij zich om hem ontfermd heeft. Paulus beschrijft in deze verzen hoe onnoemelijk groot Gods genade is en hoe een grote zondaar hij zelf is.
In hoofdstuk 2 en 5 staan concrete instructies met betrekking tot onze houding ten opzichte van de wereld om ons heen en zaken waar gelovigen aan zouden moeten voldoen. Hoofdstuk 3 bevat aanwijzingen voor de leiding van de plaatselijke gelovigen. Zonder te oordelen over hoe het er inmiddels na tweeduizend jaar christendom in de praktijk aan toe gaat, zou de christelijke kerk veel dichter bij de waarheid staan, wanneer opzieners en diakenen op grond van dat wat hier staat, zouden worden bevestigd. Zeker wanneer hier bovendien de 'kwalificaties' uit Titus 1:5-9 in worden meegenomen. Waar zijn bijvoorbeeld de oudsten die nog weten wat de 'gezonde leer' is (Tit. 1:9)? In 1 Timoteüs 4 verwijst Paulus naar wat er later in de bedeling van het geheimenis zal gebeuren. In hoofdstuk 6 doet Paulus een emotionele oproep aan Timoteüs (en ons!) zich verre te houden van allerlei onreinheid, winstbejag, holle klanken en zogenaamde kennis en de goede strijd des geloofs te strijden.

Kerntekst

"Strijd de goede strijd des geloofs, grijp het eeuwige leven, waartoe gij geroepen zijt en de goede belijdenis afgelegd hebt voor vele getuigen" (hfdst. 6:12).

Duizenden lezers gingen u voor. Ondersteun AMEN. Word ook abonnee!

Nieuw in de Morgenroodreeks

De Morgenroodboekjes komen uit in de Morgenroodreeks: een serie Bijbelstudieboekjes die sinds 1960 wordt uitgegeven. De in deze reeks verschenen boekjes zijn handzaam en praktisch en helpen je verder om de Bijbel beter te leren kennen.

Het Wonder van het Zaad

Bagage voor onderweg

De weg door het leven is voor iedere gelovige uniek. Hoe bijzonder is het dat je die weg mag gaan samen met je Verlosser, de Heere Jezus Christus. Hij geeft je daarbij allerlei zekerheden mee vanuit Zijn Woord. Enkele van die zekerheden komen kort en bondig in dit boekje naar voren. De stukjes waarin dat gebeurt, zijn bemoedigend en geven je vastigheid in je geloof in Degene aan Wie je toebehoort. Hij gaat altijd met je mee!

Ook als e-book verkrijgbaar!

Meer info & bestellen 'Bagage voor onderweg'

Tweemaal bij name genoemd

Er staan in de Bijbel diverse geschiedenissen waarin mensen door God geroepen worden. In sommige gevallen horen mensen letterlijk de stem van God Die hun naam uitspreekt. Er zijn zeven personen die zelfs tweemaal bij name geroepen worden door God.
Denk aan Abraham die op het moment dat hij bereid is zijn zoon te offeren, tweemaal geroepen wordt: "Abraham, Abraham!". Of denk aan dat moment dat Maria aan de voeten van de Heere Jezus naar Zijn woord zit te luisteren en Martha vindt dat zij veel te veel werk moet doen. De Heere zegt tegen haar: "Martha, Martha, u bent bezorgd en maakt u druk over veel dingen". Ook is er die indrukwekkende gebeurtenis op de weg naar Damascus als de verheerlijkte Heere zegt: "Saul, Saul, waarom vervolgt u Mij?".
Behalve mensen worden ook de Heere Jezus, God en Jeruzalem tweemaal aangesproken: “Heere, Heere”, “Jeruzalem, Jeruzalem” en “Mijn God, Mijn God”.

Meer info & bestellen 'Tweemaal bij name genoemd''