Inleiding Nieuwe Testament - Deel 7: 1 Korinthe

Inleiding Nieuwe Testament

Deel 7: 1 Korinthe

In deze artikelenserie wordt een aantal inleidende opmerkingen met betrekking tot de zevenentwintig boeken van het Nieuwe Testament gegeven. Om de bijbellezer te helpen om meer zicht te krijgen op de bedoeling die de Heilige Geest met de verschillende boeken en brieven van het Nieuwe Testament heeft.

De eerste brief aan de Korintiërs

Algemeen

Beide Korinte-brieven zijn door Paulus geschreven 'vanuit de verdediging'. De gelovige Korintiërs wantrouwden de apostel, waardoor hij zijn apostelschap als het ware moest onderbouwen (zie bijvoorbeeld hfdst. 9:1). Dit had veel te maken met de partijschappen die er onder hen waren. Hierdoor kwamen zij niet toe aan geestelijke groei. In 1 Korintiërs 3:1 schrijft Paulus dan ook: "En ik, broeders, kon niet tot u spreken als tot geestelijke mensen, maar slechts als tot vleselijke, nog onmondigen in Christus". Hoofdstuk 15 begint hij daarom nog eens met een uitleg van de basis van het evangelie. Uit het verloop van dat hoofdstuk blijkt zelfs dat er onder hen waren die niet eens meer in de opstanding der doden geloofden!

Schrijver en ontstaan

Paulus schrijft de brief samen met Sostenes (hfdst. 1:1), die overste van de synagoge te Korinte was (Hand. 18:17).
Door allerlei gegevens met elkaar te vergelijken, ligt het voor de hand dat Paulus deze brief in Efeze schreef, toen hij daar een "tijd lang" (Hand. 19:1 en 22 e.v.) verbleef, na zijn eerste bezoek aan Korinte in Handelingen 18:1 e.v. In 1 Korintiërs 2:3-5; 3:6 en 4:15 verwijst hij naar dit eerste bezoek. Ook Apollos was een bekende in Korinte (hfdst. 1:12; 3:4 en 16:12), wat maakt dat de brief geschreven moet zijn na Handelingen 18:27 en 19:1. Met 1 Korintiërs 3:6 laat Paulus zien wat we ook in Handelingen terugvinden: Eerst was hij er, en vervolgens Apollos.
Paulus had Apollos ontmoet (hfdst. 4:6) en wel tussen zijn eerste en tweede bezoek aan Korinte (1 Kor. 16:12). In 1 Korintiërs 16:1 worden de gemeenten te Galatië genoemd, die Paulus (voor de tweede maal) bezocht na zijn eerste bezoek in Korinte tijdens zijn derde reis (Hand. 18:23), waarna hij in Efeze aan komt (Hand. 19:1; vgl. ook 1 Kor. 16:8 en 19).
Prisca en Aquila bevinden zich te Efeze (1 Kor. 16:19), wat ons erbij bepaalt dat Paulus deze brief schreef vóór de Romeinenbrief; want uit Romeinen 16:3 blijkt dat dit echtpaar (weer; zie Hand. 18:2) in Rome was. Verder zien we dat Paulus Timoteüs gezonden had (1 Kor. 4:17 en 16:10), wat ons brengt op het tijdstip van Handelingen 19:22 waar hij Timoteüs en Erastus naar Macedonië stuurt, terwijl hij zelf nog een tijdlang in Asia blijft ("tot Pinksteren", 1 Kor. 16:8). Volgens Handelingen 20:4 is Timoteüs op dat moment blijkbaar aanwezig in Griekenland. Ook 1 Korintiërs 16:5 stemt hier overeen met Handelingen 19:21.
De brief werd rond het voorjaar van 57 geschreven.

Doel en bestemming

De gemeente te Korinte was ontstaan vanuit de synagoge. In Handelingen 18:1 staat dat Paulus te Korinte komt. Vers 4 vermeldt dan: "En hij hield elke sabbat besprekingen in de synagoge en trachtte Joden en Grieken te overtuigen". Verschillende Joden kwamen daar tot geloof. Na verloop van tijd was Paulus genoodzaakt de synagoge te verlaten (vs. 5-8). Anderhalf jaar lang woonde Paulus te Korinte (vs. 11). Al met al een behoorlijk lange periode, waarin hij behalve aan Joden (nakomelingen uit het twee-stammenrijk) ook tot niet-Joden predikte. Natuurlijk zullen zich onder deze niet-Joden heidenen hebben bevonden die van origine zelfs niet tot één van de twaalf stammen Israëls behoorden. Toch zullen er ook heidenen zijn geweest die afstamden van één van de tien stammen. Als Paulus het in 1 Korintiërs 10:1 e.v. bijvoorbeeld heeft over 'onze vaderen' en vervolgens over 'allen', dan is duidelijk dat hij daarmee verwijst naar het gehele volk van Israël.
Hij omschrijft de geadresseerden als "de gemeente Gods te Korinte, aan de geheiligden in Christus Jezus, de geroepen heiligen met allen, die allerwege de naam van onze Here Jezus Christus aanroepen, hun en onze (Here)" (hfdst. 1:2).

Structuur

A. 1:1-9 Inleiding.
   B. 1:10-4:16 Paulus berispt vanuit zijn bediening de gemeente en legt dingen uit.
       C. 4:17 De zending van Timoteüs.
           D. 4:18-21 Het bezoek van Paulus.
               E. 5:1-6:20 De dingen die Paulus ter ore gekomen zijn.
               E. 7:1-8:13Dingen die Paulus geschreven zijn.
   B. 9:1-15:58 Paulus berispt vanuit zijn bediening de gemeente en legt dingen uit.
       C. 16:1-9 Het bezoek van Paulus.
           D. 16:10-18 De zending van Paulus.
A. 16:19-24 Afsluiting.

Inhoud

De inhoud van deze brief is moeilijk in enkele woorden samen te vatten. In grote lijnen komt het erop neer dat er grote verdeeldheid was in de gemeente te Korinte. Door ongeloof aan de opstanding, door niet te accepteren dat Paulus een apostel was, door leiders teveel na te lopen, door onzedelijke zaken, door misbruiken bij het avondmaal, door een verkeerd gebruik van de genadegaven, etc., etc. Daarom hebben we voor onderstaande kerntekst gekozen.

Kerntekst

"... weest allen eenstemmig en laten er geen scheuringen onder u zijn; weest vast aaneengesloten, één van zin en één van gevoelen" (hfdst. 1:10).

De structuren die in deze artikelenserie staan, zijn deels gebaseerd op die van Dr. E.W. Bullinger en C.H. Welch.
Voor meer informatie over het ontstaan en de chronologie van de Nieuwtestamentische brieven verwijzen we u graag naar de Morgenrood-uitgave Gods Woord wijst ons de weg, ISBN 90-6694-199-5.

Correctie: In het artikel in de vorige AMEN is een fout geslopen. De datering van het ontstaan van de Romeinenbrief moet zijn: voorjaar 58. De zin over de afronding van het boek rond het jaar 63 / 64, moet vervallen.

Duizenden lezers gingen u voor. Ondersteun AMEN. Word ook abonnee!

Nieuw in de Morgenroodreeks

De Morgenroodboekjes komen uit in de Morgenroodreeks: een serie Bijbelstudieboekjes die sinds 1960 wordt uitgegeven. De in deze reeks verschenen boekjes zijn handzaam en praktisch en helpen je verder om de Bijbel beter te leren kennen.

Het Wonder van het Licht

De wetenschap zegt dat licht de zichtbare en maakbare vorm van elektromagnetische straling is. Het ontstaat uit atomen die een aanzienlijke hoeveelheid energie bevatten. Wanneer deze atomen hun energie afgeven, stralen ze licht uit.

In dit Bijbelstudieboekje willen we ons echter niet zozeer richten op het natuurverschijnsel 'licht'. Daarover is al veel geschreven. In plaats daarvan gaan we dieper in op de overdrachtelijke betekenis van het geestelijk licht. Centraal staan daarbij de woorden van de Heiland Zelf, Die in Johannes 8:12 zegt: "Ik ben het Licht van de wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben".

Ook als e-book verkrijgbaar!

Meer info & bestellen 'Het Wonder van het Licht'

MOZES

Mozes heeft een belangrijke plaats in het plan van God. Zijn naam komt meer dan achthonderdvijftigmaal voor in de Bijbel. Er is niemand in de Bijbel tot wie de HEERE zo vaak en veel gesproken heeft. Zijn lange leven is verdeeld in drie perioden van veertig jaar. Aan het einde van zijn leven mocht hij zijn volk tot aan de grens van het beloofde land brengen.
Mozes wordt onder meer genoemd: de man Gods, Zijn dienaar, Zijn uitverkorene en profeet. God sprak "tot Mozes van aangezicht tot aangezicht, zoals een man met zijn vriend spreekt" (Exod. 33:11a). En andersom noemde Mozes de HEERE: Mijn God!

Ook als e-book verkrijgbaar!

Meer info & bestellen 'MOZES'

De NAMEN in de Bijbel - 3e druk

In de Bijbel hebben namen een belangrijke betekenis. Vaak leren zij ons iets over het wezen en de aard van een persoon of een plaats. Bijbelse geschiedenissen krijgen meer 'kleur' wanneer we de betekenis kennen van de namen, die er in voorkomen.

Een 'saai' hoofdstuk als Genesis 5 gaat opeens leven. We begrijpen misschien iets meer van de grootte en het karakter van Abrahams geloof in Genesis 22, als we weten wat de betekenis is van Moria. De geschiedenis van de geboorte van Benjamin (Genesis 35) blijkt, wanneer we de betekenis van de namen in dit gedeelte onderzoeken, een grote profetische diepgang te hebben met betrekking tot de Heere Jezus Christus, Die ook in Bethlehem (= broodhuis) geboren werd ...

Zo zijn er vele voorbeelden te noemen, waarbij de betekenis der namen meer zicht geeft op de rijke inhoud van Bijbelse geschiedenissen. Met dit boek kunt u het zelf ontdekken.

Dit is inmiddels de derde druk van deze unieke uitgave!

  • Met een complete lijst met alle namen in het Oude en Nieuwe Testament; 
  • Voorzien van de Hebreeuwse en Griekse grondtekst (en de uitspraak daarvan);
  • De namen van God staan in de spelling van de Statenvertaling, de Herziene Statenvertaling, de NBG-’51-vertaling en de NBV;
  • Elke naam is voorzien van een betekenis, dan wel waarschijnlijke betekenis; 
  • Inclusief een complete lijst met alle schriftplaatsen waar de namen voorkomen, waar nodig uitgesplitst in verschillende personen, plaatsen, etc.;
  • Prachtige en stevige uitvoering;
  • Mooi om te hebben, maar ook heel mooi om weg te geven!

Meer info & bestellen 'De NAMEN in de Bijbel''