De wereld gaat als een razende. Die zin kwam als uit het niets mijn brein binnen toen ik vanachter het raam de dreigende, donkere wolken de zomerse lichtblauwe lucht zag verdringen en de bomen met hun zware takken heen en weer zag zwiepen. Binnen in de trein zag ik mensen die met dezelfde razende vaart door het leven gaan. Rennend om de ontwikkelingen bij te houden. Zolang is het nog niet geleden hoor, dat we voor een afspraak in de stad de precieze tijd en plaats van tevoren afspraken in plaats van ‘ik bel wel als ik er ben’. Laatst hielp ik mee met het promoten van B-leaf.nl en gaf aan een meisje van nog geen 10 jaar een sticker met de naam van de website. “Zit je wel eens op internet?” vroeg ik, omdat ik me voor kon stellen dat ze niet zou weten hoe je een website opzoekt. Hoe naïef natuurlijk! Waarschijnlijk weet dat alleraardigste meisje vele malen beter dan ik hoe er digitaal gesurft moet worden.

In deze algehele marathon van de ene afspraak naar de andere, lees ik een boek over de vorige eeuw. Ik ben net begonnen en de twintigste eeuw heeft zojuist haar intrede gedaan. Beschreven worden de jeneverfabrieken, de vijf miljoen inwoners van Nederland met hun twaalfduizend telefoons en de klinkerweg waar een enkele keer per dag een auto over reed. Een totaal andere tijd met nieuwsfeiten in de krant waar de betreffende tijdgenoten zich vreselijk druk om hebben gemaakt, maar die wij allang vergeten zijn of misschien zelfs nooit geweten hebben. Door met grote passen door een eeuw heen te wandelen lijkt dat ene leven dat wij leiden hier op aarde zo nietig, zo klein. Wat maakt het halen van je diploma of het overstappen op een andere baan nu uit als je het bekijkt in het licht van al die mensen en gebeurtenissen die ons zijn voorgegaan en na ons zullen komen? Maar wij zijn de enigen die ons éigen leven leiden. Wij bekijken de wereld niet vanuit een helikopterview waar we links 1901 zien liggen en rechts het begin van de eenentwintigste eeuw al zichtbaar is en waar mensen als mieren druk door elkaar heen rennen. Laat staan dat we overzicht hebben over de hele geschiedenis en de volledige toekomst met alle “geslachten die zijn gekomen en gegaan”. Wij zijn ingezoomd op ons eigen leven en een klein kringetje daar omheen. Waren wij dat niet, dan kan ik me heel goed voorstellen dat wij niet meer zouden zijn dan een “stofje aan de weegschaal”.