In de avond van de dag duiken er vele kansen op: mannen komen terug van hun werk en de vurige zielen-winnaar krijgt tijd om te getuigen van de liefde van Jezus. Heb ik ’s avonds niets te doen in het werk van de Heer? Laat ik mijn handen dan niet langer afhouden van een dienst die voortdurende overgave vereist. Zondaars gaan verloren wegens gebrek aan kennis van het heil.
Jezus gaf beide handen om genageld te worden aan het Kruis, hoe kan ik de mijne dan thuishouden om ze niet te gebruiken? Dag en nacht streed Hij en bad Hij voor mij, hoe kan ik dan mijn uren in ledigheid doorbrengen? Kom op, strek uw handen uit tot het goede werk, hef ze omhoog om te bidden, en gebruik ze om het goede zaad te zaaien voor de Here, uw God!

De avond van het leven biedt ook zo z’n kansen. Het leven is zo kort, dat de morgen en de dag snel voorbij is. Niemand kan zich een verloren dag veroorloven. Stel je voor, dat een koning ons zou aanbieden een dag lang zoveel mogelijk goud uit zijn voorraad te nemen, dan zouden wij er een lange werkdag van maken en doorgaan tot de laatste minuut. We zouden vroeg beginnen en tot in de late avond doorgaan.
Het winnen van zielen is een nog veel groter en belangrijker werk. Hoe komt het dan, dat we daar zo lichtvaardig mee omgaan?
Sommigen worden oud en mogen leven tot in lengte van dagen. Als mij dat gegeven is, dan zal ik niet met pensioen gaan, maar tot de laatste ademtocht mijn Heer dienen. Door Zijn genade wens ik in het harnas te sterven, en mijn taak alleen neerleggen als ik mijn lichaam moet afleggen.
Als oudere dienaar mag ik de jongeren inspireren en tot voorbeeld zijn. Dus... laat ik mijn hand in de avond niet rusten!