“Wie hout klooft, loopt daardoor gevaar” – Spr. 10:9

Onderdrukkers kunnen hun wil opleggen aan arme, behoeftige mensen net zo makkelijk als dat ze hout kunnen kloven. Toch zouden ze beter moeten nadenken, zegt de Prediker, want het is niet ongevaarlijk. Er zijn houthakkers verwond door splinters van bomen. Jezus wordt vervolgd in elke gelovige die verwond wordt en Hij is machtig Zijn geliefden te wreken! Succes in het mishandelen van armen en zwakkeren is dan ook riskant. Als daar nu geen vergelding is dan komt dat zeker later nog.

Hout kloven was een dagelijkse bezigheid, maar niet altijd ongevaarlijk. Dus beste lezer(es), er zijn gevaren verbonden aan het dagelijks leven van een kind van God. We denken niet aan rampen of ziekten of plotseling sterven, maar aan gevaren voor het geestelijk leven. Al ben je misschien een eenvoudige houthakker, de duivel kan je ook daarin verrassen. Misschien ben je een bediende, een landarbeider of een technicus en daardoor wellicht gevrijwaard van grote zonden der rijkdom, toch kunnen kleine zonden je schade berokkenen.
Zij die thuis wonen mogen misschien vrij zijn van de ondeugden der wereld, toch kunnen er ook in huiselijke kring gevaren zijn. Niemand is veilig ook al denkt hij zelf van wel. Trots kan het hart van een eenvoudige man beheersen. Hebzucht of gierigheid kan bezit nemen van de huisvrouw. Onreinheid kan in het hart zijn van gegoede mensen. Boosheid en jaloezie
Kunnen drijfveren zijn van op het oog vriendelijke mannen of vrouwen. Zelfs in het spreken van enkele woorden kunnen we zondigen. Een leugentje om bestwil kan een voorloper zijn van grotere leugens. O Heer, hoe zwak zijn wij! Waar zijn we veilig?
Om onszelf te beschermen is teveel gevraagd. Alleen God Zelf is in staat ons te beschermen in een wereld vol boosheid. Schuil daarom, als kleine kuikens, onder Zijn vleugels, dan pas zijn we veilig. Veilig in Jezus’ armen!