Het knuffelgehalte was zeer hoog, want dat doet het altijd goed op tv. Zo omhelsden ze zwarte kinderen in achterstandswijken, en toonden ze interesse voor de talloze daklozen die Amerika rijk is. Zonder enig teken van schroom liepen ze met brede lach handenschuddend en kinderen-op-de-arm-nemend door de achterstandsbuurten. De ervaring leert namelijk dat deze trips naar de sociaal lagere klassen na de verkiezing nog maar sporadisch voorkomen. Dit alles werd afgekocht met een hartverwarmend 'I really care for you speech' (ik waardeer echt uw toespraak), een kerkdienst of zelfs een gebed. En zo werd campagne gevoerd in 'the land of the free', (het land van de vrijen). ‘I count on you, vote on me’. (Ik reken op u, stem op mij). En nu is het afwachten. Vooral voor de armen, want die zijn er veel in Amerika. Afwachten of er meer fondsen komen voor de bejaarden, scholen en ziektekosten.

Jezus voerde ook campagne. Anders, dat wel. Zijn hele leven was één grote campagne. Hij had geen limousines en campagneleiders, geen miljoenen voor buttons en petjes. Geen radio, televisie, folders en marketingstrategen.

Zijn campagneslogans waren geen schone beloften die Hij vervolgens niet nakwam. Hij was een man van daden. Hij genas de zieken, maakte de gevangenen vrij, gaf hoop aan de verdrukten, en stond op voor de zwakken. Geen kostbare buitenhuizen en uiterlijk vertoon. Zijn 'bosdagen' waren de momenten dat Hij zich terugtrok en met zijn Vader sprak in de woestijn. Maar het merendeel van het volk moest Hem niet. Hij kwam te dicht bij. Als Hij naar je keek, was er niets meer te verbergen. Met hypocriete lieden maakte hij korte metten. Een brede glimlach, een keppeltje, opgestroopte mouwen, doen alsof; vergeet het maar. Hij keek regelrecht in je ziel. En dat is moeilijk, dat zet kwaad bloed. Hij werd verlinkt, opgepakt, gemarteld en weggewerkt. Gehangen aan een kruis, want iedereen mocht het zien...

En daar hoog boven het volk verheven sprak hij in doodsnood nog éénmaal voor het volk. Het was zijn laatste rede voor Hij stierf voor een spottende menigte. "Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen." (Luk. 24:33) En toen schreeuwde Hij eenmaal in pijn en kwam het einde. De kracht en het charisma van deze laatste woorden van Jezus duurde langer dan vier of acht jaar, (een Amerikaanse zittingsperiode) en Zijn beloftes waren niet alleen maar voor één land. Want de dood van Jezus gaf leven aan alle mensen.

Met Zijn sterven en opstanding bracht Jezus redding en genade aan alle natiën en volken.

Soms worden die woorden overschreeuwt door andere stemmen. Maar als je goed luistert hoor je Zijn stem. Het wonderbaarlijke van Jezus is dat hij niet zegt: Vote for Me, (stem op Mij). Zijn campagne is geen egoïstisch machtsspel, geen massamanipulatie. Jezus Christus komt naar scholieren en havenarbeiders, zieken en hulpbehoevenden, rijken en armen en zelfs naar politici en presidenten en Hij zegt: Ik heb U gekozen! En daarna word het stil en fluister ik in ontzag gebogen: "Heer, hier ben ik..."

Ik wens U een jaar met meer van Hem!