Maar als het licht der wereld en het zout der aarde moeten we ons realiseren dat het nooit de bedoeling was om ingevoegd te worden in de grote massa. Een licht moet schijnen. Zout moet zijn uitgesproken smaak behouden. We kunnen het ons niet veroorloven om ons met onze omgeving te vermengen.
Wij steken af tegen de mensen van deze wereld, omdat het doel van ons leven hoger ligt dan het behagen van onszelf. Het doel is Hem te behagen Die ons verkozen heeft om een soldaat te zijn.

We zijn ongetwijfeld van mening dat het vreemd is voor een soldaat om zich bij de gelederen van de vijand te willen voegen, om hem gelijk te willen zijn wat betreft kleding, houding, geloof en gewoontes. Toch is het vandaag de dag niet zo moeilijk om christenen te ontmoeten, die zich de levensbeschouwing, voorkeur en het doel van de wereld hebben eigen gemaakt.
Niet dat we hen, die in slavernij aan de zonde leven, als onze vijanden beschouwen, want God houdt van hen en wij ook. Het is eerder hun meester tegen wie wij te strijden hebben. Zij zijn enkel instrumenten van satan aan wie zij gehoorzaam zijn. Het doel van onze bediening is hen te bevrijden uit hun gebondenheid in het koninkrijk der duisternis en hen in het heerlijke licht van Gods Zoon, Jezus Christus, te brengen. Maar we moeten oppassen, dat we niet verstrikt raken in zaken van deze wereld wanneer we ons in de dagelijkse geestelijke strijd begeven. Satan herkent Gods kracht in ons en zal vluchten als we hem afweren. Maar dat wil niet zeggen, dat hij geen eigen strategie voert, want hij is een meester in boosaardige plannen. Zijn meest gebruikte tactiek is christenen te binden aan de gedachtengang van de wereld, vooral het individualisme.
Paulus corrigeerde de christenen in Korinthe door er op te wijzen dat hun verdeeldheid niet paste bij de kring der gelovigen. Niet dat de man die zij navolgden dit niet waard was, want zij hadden allen hun aandeel in de 'geloofs-samenleving' van die tijd. De oorzaak van de vermaning van Paulus, was het toelaten van de individualistische houding van gelovigen die partij kozen en zich verbonden met de personen die door God gebruikt werden en dan trots vertelden: "Ik ben van Paulus", "Ik ben van Apollos", "Ik ben van Petrus" en "Ik ben van Christus". Deze op zichzelf gerichte trots zorgde ervoor, dat het volgen van de door God uitgekozen dienaren tot zonde werd.
Is Christus gedeeld? Nee! Evenmin Zijn Lichaam! Dat is vandaag niet anders. Met vreugde zingen we het lied: "Samen in de Naam van Jezus…" En ondertussen geven we soms toe aan het vlees door onszelf op een voetstuk te plaatsen boven andere (groepen van) gelovigen. Zijn wij beter dan zij op grond van hetgeen wij geloven? Heeft God ons meer genade bewezen en gezegend, een hogere roeping gegeven, etcetera, dan hen?
In het Lichaam van Christus is voor Hem iedereen gelijkwaardig – Hij ziet allen in Christus, bekleed met de klederen van Zijn gerechtigheid. Maar wij, in onze menselijke natuur, geven toe aan de strategie van de duivel en brengen scheiding in de Gemeente. Wij plaatsen ons eigen programma boven dat van God. Wij zoeken eerder onze eigen idealen dan dat we er voor werken dat Gods wil geschiedt. Hoe veel beter is het om in ons dagelijks leven vanuit de eenheid des Geestes te leven (zie Efe. 4:3). Als de eeuwigheid voor de deur staat, moeten onbeduidende verschillen opzij gezet worden voor een veel belangrijker zaak. We zijn allen met elkaar leden van elkaar en wat God samengevoegd heeft mogen wij niet scheiden. Wat een vreugde geeft dit eendrachtig streven in de Here: Hem te dienen met één hart, Hem te prijzen met één stem en samen te werken met één doel. Samen in Hem. Dat is waar het om gaat in het Lichaam van Christus.