Wereld, kosmos/aioon
Het Griekse woord 'kosmos' betekent feitelijk ornament of versiering. Nu is er geen versiering mogelijk zonder een sfeer, een milieu, waarin ze past. Een kosmos is daarom tevens een samenstelling der dingen, een aansluitend geheel. Achter de kosmos liggen dan ook wetten, naar welke hij gebouwd is en door welke hij geregeld wordt. Een kosmos is tevens een orde van zaken, een geordend versierd geheel. Het Hebreeuws mist een woord voor het begrip, dat door 'kosmos' wordt uitgedrukt. Het spreekt van hemelen en aarde. Hoewel het begrip niet in één woord wordt samengevat (het Hebr. woord voor 'wereld' betekent iets anders, nl. het bewoonde deel der aarde) wordt toch in Psalm 19 het geheel gezien als beheerst door wetten, waarin de wijsheid en wetenschap uitkomt: "De hemelen vertellen Gods eer en het uitspansel verkondigt het werk Zijner handen."
In Genesis 1:1 wordt het begrip 'kosmos' als volgt uitgedrukt: "In de beginne schiep God de hemelen (meervoud!) en de aarde". Wat de Hebreeuwse taal nu samenvat onder 'hemelen en aarde', wordt in het Grieks weergegeven door 'kosmos'.
Daarnaast komt ook het woord 'aioon' voor, welk woord de loop der dingen, de ontwikkelingsgang, aangeeft. 'Aioon' staat voor de toestand waarin de 'kosmos' zich gedurende een bepaalde tijd bevindt.

Vijf aionen
In totaal zijn er voor zover wij kunnen zien vijf aionen. Twee welke aan de onze voorafgingen - Prediker 1:10 "Is er enig ding, waarvan men zou kunnen zeggen: Ziet dat, het is nieuw? Het is alreeds geweest in de eeuwen die vóór ons zijn geweest".
En twee die op de onze zullen volgen - Efeze 2:7 "Opdat Hij zou betonen in de toekomende eeuwen den uitnemenden rijkdom Zijner genade..."
Nu leven wij in de 'tegenwoordige eeuw'. Dat is samen vijf.

Efeze 2:2 spreekt over de ‘eeuw dezer wereld’ (de aioon dezer kosmos), waaruit blijkt, dat een aioon en een kosmos samenvallen. De kosmos ziet op de samenstelling der dingen, de aioon op de duur, hun loop...
Men zal vragen of er niet meer werelden of aionen zijn. Voor zover wij thans kunnen zien en uit de Schrift naar voren kunnen brengen niet. En waarom zijn ze eindig? Opdat God alleen de Oneindige blijke. Hij schept alles vergankelijk en voorbijgaand. Zo schittert Zijn onvergankelijkheid uit boven het eindige. Opdat Hij Zich dus als de Onvergankelijke betone, Die alleen onsterfelijkheid bezit, zet Hij de schepping in de vergankelijkheid. Daarom raken de krachten uitgeput, daarom veroudert alles. Het is om aan te tonen, dat er buiten Hem geen onvergankelijkheid, geen leven is en dat Hij steeds weer de Uitdeler van gaven en krachten is, de Onderhouder.

I. De eerste aioon is de tijd tussen Genesis 1:1 en 2, die der "toenmalige wereld". Deze duurde van het begin tot het woest en ledig worden der aarde. Hoelang deze wereld heeft bestaan, deze aioon geduurd heeft, is niet te zeggen. Het is de tijd, waarin de overdekkende cherub (Ezech. 28) het aardrijk regeerde. Het is de oertijd, waarin de voorwereldlijke dieren voorkomen.

II. De tweede aioon begon met het zesdaagse herstellingswerk en de schepping van Adam. Hij loopt tot de zondvloed. Het is de tijd waarin bijzonder de 'zonen Gods' optreden. Deze aioon duurde 1656 jaren.

III. De derde aioon begon na de vloed met het Noachitisch Verbond, waarin God een nieuwe orde der dingen vaststelt. In deze aioon leven wij nog. Hij loopt tot Christus' wederkomst (Luk. 20:34,35).

IV. De vierde aioon vangt dan aan en heeft als eerste periode de 1000 jaren van Openbaring 20. We geloven echter, dat hij nog langer zal zijn... In die aioon wordt Israël hersteld en gemaakt tot een koninklijk priesterdom.

V. De vijfde aioon vangt aan als de Tempel vervangen wordt door de Tabernakel Gods. God woont dan bij de mensen. Het Nieuwe Jeruzalem daalt dan neder. Deze aioon loopt door tot de overgave van het Koninkrijk aan God en de Vader, wanneer alle overheid en kracht zal tenietgedaan zijn, de dood verslonden is tot overwinning en God alles in allen zal zijn (1 Kor. 15:24-28). Zolang zal Christus als Koning heersen. Daarna heerst God onmiddellijk (= zonder tussenkomst- red.) door Zijn Woord en Geest.

Alles is vergankelijk. God schiep eindigende werelden/eeuwen waarvan de ontwikkelingsgangen eenmaal aflopen. Elke aioon, ook de laatste, heeft een einde. Wat daarna zal zijn, is ons niet geopenbaard.