Oud generaal-majoor Van Kappen sprak destijds in een tv-programma over een ‘preferente werkelijkheid’ en zei: ‘Dit is een activiteit van strategisch belang, het manipuleren van feiten en gebeurtenissen, zodat je een preferente werkelijkheid projecteert (Eng.: televised reality) bij je bevolking, bij je tegenstander, etc.’. 

Russofobie
Neem de oorlog in Oekraïne. Er gaan geruchten dat president Trump gezegd heeft, dat onderhandelingen om tot vrede te komen aanstaande zijn. Mocht het inderdaad zo zijn en de vrede is nabij dan zou dat heel mooi zijn. Zo niet, dan wordt de ellende voor het Oekraïense volk alleen maar erger. Hoe dan ook, dit artikel laat zien hoe ook hier sprake was/is van een preferente werkelijkheid. 
Steevast werd/wordt het publiek vertelt – althans in de Westerse media – dat het land slachtoffer is van de Russische agressie. Rusland is zomaar een buurland binnengevallen en maakt zich schuldig aan de grootste oorlogsmisdaden onder leiding van de wrede dictator Vladimir Poetin. Alléén Rusland is de schuldige in dit conflict. Dat is wat iedereen moet weten en erkennen, dat is het heersende narratief van politici, overheden en een groot deel van het journaille. Maar wat zijn de feiten, anders gezegd: wat is de waarheid? O.a. dit (in het kort): 

Aan het einde van de Koude Oorlog (na de val van de Berlijnse muur) hebben de Westelijke leiders toezeggingen gedaan, dat de NAVO zich niet verder oostwaarts zou uitbreiden, richting Rusland. Dat is wel gebeurd. Het Warschaupact (tegenhanger van de NAVO) werd in 1991 opgeheven door de gezamenlijke lidstaten. Ondertussen zijn veel ex-Warschaupactlanden toegetreden tot de NAVO, die daarmee genaderd is tot de grenzen van Rusland. De Russische regering heeft daar herhaaldelijk tegen geprotesteerd, maar dat hielp niet. Uiteindelijk heeft men gezegd dat Oekraïne de ‘rode streep’ is. Rusland beschouwt dat als een existentiële dreiging.
De oorlog in Oekraïne is feitelijk een zgn. proxy-oorlog, zoals ook de Britse ex-premier Boris Johnson toegaf: 

"Laten we eerlijk zijn, we voeren een proxy-oorlog, maar we geven onze tussenpersonen niet de mogelijkheid om het werk te doen. Al jaren laten we ze vechten met één hand op hun rug gebonden, en dat is wreed geweest, en wij moeten hen nu geven wat ze nodig hebben" zei Johnson in een podcast van The Telegraph. (1 dec 2024). Johnson speelde een cruciale rol in het saboteren van vredesbesprekingen tussen Rusland en Oekraïne in de beginfase van het conflict, om ervoor te zorgen dat de oorlog zou voortduren. Tijdens een bezoek aan Kiev in april 2022 drong de toenmalige premier Johnson er bij de Oekraïense president Volodymyr Zelensky op aan niet te onderhandelen en zei hij dat zelfs als Oekraïne bereid was een akkoord met Rusland te tekenen, de westerse bondgenoten dat niet zouden zijn.

We schreven er in AMEN 121 ( juli 2015) en AMEN167 (maart 2023) ook al over. Lees het nog maar eens. Citaat uit AMEN 167: “De feiten laten zien dat we te maken hebben met een zgn. proxy-oorlog tussen de VS en Rusland. En de aanstichter hiervan is niet Rusland, maar Amerika (...) En de Europese Unie? Die laat zich binnen het bondgenootschap van de NAVO ringeloren door de VS, met alle vervelende gevolgen van dien.” Kortweg komt het hierop neer: Amerika c.s. zal alles doen om Rusland ‘klein’ te houden, terwijl de Russen vastbesloten zijn de Westerse dominantie te bestrijden. De niet aflatende propaganda via de Westerse mainstream media heeft van de Russische leider, Vladimir Poetin, een kwaadaardige gek gemaakt, die er op uit is het Russische machtsgebied te vergroten. 

Dr. Jeffrey D. Sachs, professor en directeur van het Center for Sustainable Development aan de Columbia University en tot 2016 adviseur van de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties, was destijds betrokken bij de ‘ontmanteling’ van de Sovjet-Unie en zei over de Oekraïneoorlog o.a.: “De sleutel tot vrede in Oekraïne ligt in onderhandelingen die gebaseerd zijn op de neutraliteit van Oekraïne en de niet-uitbreiding van de NAVO.”
De Oekraïense president Zelensky bevestigde op 5 april 2022 in een interview in Bucha dat er gesprekken over een vredesakkoord gaande waren. De toenmalige Oekraïense toppoliticus en presidentieel adviseur Oleksiy Arestovych (foto) was lid van de Oekraïense delegatie in Turkije. Toen hij na de vredesonderhandelingen van 29-30 maart 2022 uit Istanbul terugkeerde naar Kiev, arriveerde de ex-premier van het Verenigd Koninkrijk, Boris Johnson, een paar dagen later in Oekraïne en zei: "We zullen absoluut niets met hen ondertekenen, laten we gewoon vechten!" . 
Voormalig Israëlisch premier Naftali Bennett bevestigde in februari 2023 in een interview op zijn YouTube-kanaal dat het Westen een potentieel vredesakkoord had geblokkeerd. Bennett, die deelnam aan de gesprekken tussen Oekraïne en Rusland, zei over de VS en hun Europese bondgenoten: "Ze hebben het geblokkeerd, en ik vond dat ze het mis hadden", verwijzend naar de pogingen om de oorlog in maart/april 2022 te beëindigen.

Ondertussen, na vier jaar oorlog en talloze slachtoffers, wordt Rusland in de media voortdurend aangewezen als de boosdoener (‘Poetin wil geen vrede’) en zijn diplomatieke onderhandelingen taboe. Wie daarvoor pleit wordt direct weggezet als ‘Poetin-versteher, Kremlin-trol, Rusland-propagandist’ en zo meer.   

Agressor
Over agressie gesproken. Na WO II heeft Amerika niets anders gedaan dan haar positie als wereldleider koste wat kost te handhaven en liefst nog uit te breiden. Dat heeft veel rampspoed en ellende teweeggebracht, zie: Libië, Somalië, Afghanistan, Irak, Syrië, Joegoslavië (i.s.m. de NAVO). En nu Oekraïne!
Bovendien waren de VS (vaak via de CIA) betrokken bij staatsgrepen (ook in Oekraïne in 2014!), destabilisering of hulp aan diverse regimes, onder meer in Guatemala, Brazilië en Chili, en steunden repressieve regeringen en strijdgroepen in bijvoorbeeld Argentinië, El Salvador en Nicaragua. Zij steunden eveneens in de vorige eeuw het apartheidsregime in Zuid-Afrika, waren actief in toenmalig Rhodesië (nu: Zimbabwe), enzovoort. En vandaag zitten we hier met de gebakken peren vanwege het conflict VS/Israël en Iran. Dat wordt grotendeels allemaal oké gevonden, want het Westerse denken is zwaar beïnvloed door wat Karel van Wolferen noemde: ‘Het Atlantische Geloof’ (AMEN Actueel 121, juli 2015).  
Hoe je het ook wendt of keert: de meeste agressie, geopolitiek gezien, is in recente jaren voortgekomen uit het Westen, met name uit Amerika.

Preferente werkelijkheid
In het Westen wordt de massa gemanipuleerd met behulp van de mainstream-media. Aan talkshowtafels mogen zgn. deskundigen steeds weer hetzelfde verhaal opdissen. Om de haverklap verschijnt er weer iemand, al of niet in militair uniform, om te waarschuwen voor een op handen zijnde Russische invasie. 
Het waren niet alleen de Russen die jarenlang waarschuwden waar het negeren van hun zorgen toe zou leiden - het waren ook de Westerse bondgenoten zélf. Diplomaat George Kennan zei al in 1997: “Uitbreiding van de NAVO zou de meest fatale vergissing zijn van de Amerikaanse politiek in de hele periode na de Koude Oorlog.” De Amerikaanse ambassadeur in Moskou, William Burns, later jarenlang CIA-directeur, noemde Oekraïne in de NAVO in 2008: “De helderste van alle rode lijnen”. En in Europa trapten Duitsland en Frankrijk in datzelfde jaar bewust op de rem: Merkel en Sarkozy blokkeerden Oekraïnes NAVO-traject uit vrees Rusland te provoceren - een besluit dat Merkel later nog in haar memoires bevestigde. Het was juist Washington dat dóórduwde. Geen Kremlin-trollen dus, maar het Westerse establishment, terwijl sommige van haar eigen leiders waarschuwden. Tevergeefs, want er moet een leugen in stand gehouden worden. De leugen van de good guy (VS) en de bad guy (Rusland). En zolang dat het geval is, zal een oplossing moeilijk te realiseren zijn. 

Pleidooi voor vrede
Natuurlijk zijn er ook andere geluiden, mensen die pleiten voor onderhandelingen om nu eindelijk tot vrede te komen, maar die worden geweerd. Zo zou de Oekraïense Iuliia Mendel (40) op 16 september j.l. een toespraak houden in het Europees Parlement, maar dat hebben de EU-leiders verboden. Uiteindelijk heeft ze toch een videoboodschap kunnen brengen en heeft ze haar toespraak ook gepubliceerd via Substack.
Mendel was destijds freelancer voor de New York Times, consultant voor de Wereldbank en auteur van gepubliceerde artikelen voor de mainstream media. Daarna is ze de perssecretaris van president Zelensky geweest. Foto: Iuliia Mendel als perssecretaris in juni 2019 (Wikipedia). Zij ontdekte dat men in het Westen een totaal verkeerd beeld heeft van wat er werkelijk aan de hand is in haar vaderland: “Mensen in het welgestelde Westen denken soms dat ze Oekraïne en deze oorlog beter begrijpen dan ik – ik die het conflict sinds 2014 heb gevolgd, vele malen met Zelensky zelf naar de Donbas ben gereisd, bij de onderhandelingen heb gezeten, heb meegewerkt aan de communicatie van de president en ben gebleven toen de grootschalige invasie in 2022 begon. Ik werd beschoten en heb het ternauwernood overleefd. Ik heb het land doorkruist om burgers te helpen en heb onafgebroken verslag gedaan (…) Ik ben hier niet gekomen om politieke spelletjes te spelen. Ik ben hier met maar één doel: pleiten voor het volk van Oekraïne – voor mijn volk. Ik ga jullie een waarheid vertellen die zorgvuldig voor de wereld verborgen wordt gehouden. Ik ben een dochter van Oekraïne, en vandaag ben ik haar stem.”

Hier volgen nog een paar citaten uit haar boodschap:
“Jullie (politici van het Europarlement-red.) zijn de knapste koppen van Europa. Ik twijfel er niet aan dat jullie veel weten over de Russisch-Oekraïense oorlog. Jullie kennen de cijfers en de statistieken. Jullie hebben de foto's gezien. Jullie hebben de boeken en artikelen gelezen, de politieke standpunten en de strategieën. En toch sta ik hier om jullie te vertellen: jullie weten niets over deze oorlog” (…) “De strategieën die we vandaag kiezen, leiden Oekraïne naar een pad van voortdurende armoede en oorlog (…) Een derde van Oekraïne is veranderd in een hel. Bijna 20% van ons grondgebied is bezet; nog eens 10% is een brandend front geworden. Bedenk eens: hoe lang kunnen de overige 70% het volhouden met zo'n open en onbehandelde wond? En welke strategie steunen we vandaag? Een strategie waarin dit dagelijkse lijden onzichtbaar en gewichtloos wordt, geplaatst tegenover een groots idee: de vernietiging van Rusland. Laten we eerlijk zijn: heel veel mensen willen Rusland liever vernietigen dan Oekraïne redden. Met steeds grotere gretigheid lezen we, meerdere keren per maand, de vurige artikelen in de mainstream media die verkondigen dat Rusland op instorten staat. We lezen ze al bijna een kwart eeuw. De prijs van die langzame ineenstorting is mijn natie, mijn land, mijn staat – Oekraïne.”

Zelensky
Over haar voormalig baas en president van Oekraïne is ze slecht te spreken. Zoals gezegd zijn er kansen geweest om tot vrede te komen, maar “Al deze regelingen werden door Volodymyr Zelensky afgewezen, zelfs die waar hij zelf zijn woord en belofte aan had verbonden. Hij propageert de meest maximalistische en onhaalbare weg naar de overwinning als de enige weg naar vrede, en dat zegt me dat hij er helemaal niet op gebrand is om die vrede te bereiken.” (...) 
Hier in Europa is het patriottisch geworden om te zwijgen over wat er in Oekraïne gebeurt (…) De voor mannen gesloten grenzen hebben het leven voor talloze gezinnen tot een kooi gemaakt. Corruptie op grote schaal, die de naaste kring van de president betreft, in combinatie met totale armoede, dreigt de motivatie om Rusland te weerstaan volledig te vernietigen (…) De jacht op mannen, de martelingen in de rekruteringskantoren, mannen die door dienstplichtfunctionarissen doodgeslagen worden en soms zelfs door hun eigen commandanten gedood worden – het lijkt allemaal op een bruut gladiatorengevecht, temidden waarvan gewone Oekraïners maar één doel hebben: overleven. Mannen vluchten over bergen en rivieren; onze eigen diensten halen de lichamen van degenen die het niet gehaald hebben uit het water. En er ligt weer een verschrikkelijke winter voor ons, zonder verwarming en zonder licht.”

Poetin
“De oorlog van Poetin is ongerechtvaardigd in zijn brutaliteit en minachting voor mensenlevens. Zelensky's staat van dienst, gekenmerkt door het afbreken van hervormingen, het beschermen van corrupte netwerken, het bedriegen van zijn eigen volk en het verheffen van persoonlijke macht boven het voortbestaan van de natie, is eveneens ongerechtvaardigd (…)
In de EU wordt vaak gezegd dat alles in het werk is gesteld en dat alleen Poetin de schuldige is. Wat Poetin heeft gedaan – tanks richting Kiev sturen, delen van ons grondgebied bezetten, waaronder mijn eigen thuisregio, elke dag raketten en drones lanceren – is volstrekt onacceptabel. Toch blijven we Poetin de schuld geven, terwijl we de balk in ons eigen oog niet zien. Heeft het Westen werkelijk alles gedaan om vrede te bewerkstelligen?
Wat ík zie is dit: dreigementen in plaats van diplomatie; de wens om Rusland te vernietigen, ongeacht hoeveel Oekraïense levens dat kost en hoe ver Oekraïne daardoor wordt vernederd; en het verlangen om zoveel mogelijk wapens te verkopen.”

Vriendschap
“Kun je bevriend zijn met Rusland? Als Oekraïense zie ik na al het leed dat we hebben doorstaan geen mogelijkheid tot onmiddellijke vriendschap. Maar moeten we elkaar blijven doden? Het is één ding om geen vrienden te zijn; het is iets heel anders om te blijven doden. Rusland kan in toom gehouden worden en ervan weerhouden worden dergelijke agressie te herhalen – niet door oorlog, maar door rede, diplomatie en menselijkheid. En te veel mensen hebben juist die deugden verloochend in de loop van deze oorlog (…) Voor Zelensky is de waarheid een bedreiging (…) In de praktijk legt hij sancties op aan iedereen die zegt wat hij niet wil horen. Veel van zijn eigen voormalige teamleden zijn al met sancties geconfronteerd omdat ze zich tegen de oorlog verzetten en corruptie aan de kaak stelden (…).
Laat ik het dus heel duidelijk stellen: Iedereen die bereid is Rusland met Oekraïens bloed te bestrijden en daarbij het lijden van gewone mensen negeert, handelt tegen Oekraïne en tegen democratische waarden (…) Er is geen enkele rechtvaardiging voor zo'n monsterlijk verlies aan mensenlevens en menselijk kapitaal. Geen enkel idee, hoe groots ook, en geen enkele strategie, hoe slim ook, kan opwegen tegen een natie die de helft van haar bevolking verliest, een generatie kinderen die niet kan lezen, families die in één klap worden weggevaagd en een toekomst die wordt vernietigd voordat ze kan beginnen.”

Vruchten
“Wanneer de balans uiteindelijk wordt opgemaakt, zal die niet worden afgemeten aan gewonnen of verloren grondgebied, noch aan geleverde wapens, noch aan het applaus op de rode loper. Die zal worden afgemeten aan levens – aan de kinderen die nooit hebben leren lezen, de ouders die nooit zijn teruggekeerd, het land dat mocht verdwijnen terwijl de wereld wegkeek en het vastberadenheid noemde. De geschiedenis zal niet vragen hoe hard we juichten. Ze zal vragen wat we hebben gered. Want er staat geschreven: “Aan hun vruchten zult u hen herkennen. Een goede boom kan geen slechte vruchten voortbrengen, en een slechte boom kan geen goede vruchten voortbrengen” (Matt. 7:16-17 – red.) Laten we daarom allemaal eerlijk kijken naar de vruchten die we vandaag dragen. En laten we ervoor kiezen – zolang er nog tijd is – om de vrucht van de vrede te dragen. 
Ik roep vandaag alle Europese politici op zich te verenigen rond de zaak van de vrede, om te helpen een einde te maken aan deze verschrikkelijke Russisch-Oekraïense oorlog en om stabiliteit en veiligheid op ons continent te herstellen.” Tot zover Iuliia Mendel (bekijk ook een interview met deze moedige vrouw).

Ten slotte
Het is praten of doorvechten, zoveel is wel duidelijk. Laten we in vredesnaam hopen dat er een einde komt aan deze oorlog, want het is meer dan genoeg geweest. En ja, dan mag ook in het Midden-Oosten de rust wel weer terugkeren, want dat wordt eveneens hoog tijd. Om af te sluiten nog een citaat van de Romeinse politicus en dichter Silius Italicus (26-101 na Chr.): Pax optima rerum (vrede is het hoogste goed).