Satan - Deel 7: Satans macht 1

Satan

Deel 7: Satans macht 1

De satan komt in de Bijbel veelvuldig aan de orde als tegenspeler van God. Hij staat tegenover God en wordt zelf als 'god' aangeduid (2 Kor. 4:4 'god dezer eeuw' ). Satan is een belangrijk wezen met veel macht en autoriteit. Zijn invloed in de wereld en het mensdom is aanzienlijk. Hij is de overste van allerlei machten en krachten, de kosmokraten van deze aioon, oftewel: de "wereldbeheersers dezer duisternis" (Efe. 6:12).

Op elk terrein

Satan heeft grote macht. Deze wordt door de wereld vanzelfsprekend niet gezien, want men is verblind en bemerkt niet wie tot allerlei dwaling aanzet. Echter, ook vele gelovigen houden er te weinig rekening mee of onderschatten het.
Zijn ´werkterrein´ is zeer breed en omvat eigenlijk het hele leven in al zijn schakeringen. Satan is immers de ´god dezer eeuw´ en oefent overal zijn invloed uit, hetzij meer rechtstreeks, hetzij zijdelings. Alleen hij die zich oefent in het onderscheiden van goed en kwaad zal enigermate beseffen wat het zeggen wil, dat de wereld in het boze ligt en dat we leven in een wingewest van een vijand die de mens door allerlei leugen van de ware, souvereine God afhoudt en Deze als ‘s mensen vijand voorstelt of door allerlei openlijke of bedekte aanvallen zijn macht doet gevoelen. Hij zal ook meer en meer verstaan, dat Christus hem zo terecht tekent als de mensenmoordenaar en leugenaar.

1. In de natuur

Satan heeft macht over de krachten der natuur. Dat blijkt uit de geschiedenis van Job. De Here gaf Jobs eigendommen in satans hand, aan zijn leven mocht hij niet komen (1:12). Wat zien we nu onder andere? Dat een vuur uit de hemel valt en schapen en knechten verteerde (1:16); ook dat er een grote wind kwam en het huis waarin Jobs kinderen waren, deed instorten (1:19). Dit was satans hand. Hij gebruikte de natuurkrachten tegen Job.
Men zal zeggen: "Zeker, doch eerst moet God Job in zijn hand geven, eerder kon hij met die krachten niet werken". Dat zou kunnen zijn, maar het staat er niet. Kennelijk kon satan de macht die hij reeds had gebruiken tegen Job.
We kunnen ook wijzen op Mattheüs 8:26 (Mark. 4:39, Luk. 8:24). Toen de Heer Jezus overvoer en onderwijl sliep, werd de zee onstuimig zodat het schip van de golven bedekt, ja, zelfs vol werd. De discipelen waren in grote vrees. Ze wekten de Here. En wat deed Hij? Hij stond op en bestrafte de winden en de zee. Toen werd het stil. Ongetwijfeld zat hier ook de vijandelijke macht achter. Deze wil Christus doen omkomen. De Here herkent hem en bestraft hem zonder hem te noemen.

God alleen heeft opperhoogheid. Satan heeft beperkte macht. Maar, zoals de mens de natuurkrachten, zij het dan ook op andere wijze, tegen God gebruikt, bijvoorbeeld om zijn medemens te verderven, zo gebruikt satan de natuurkrachten tegen de mens. Hij veroorzaakte - hoe dan ook - in Jobs geschiedenis een storm; hij deed vuur afkomen en heeft zekere macht over de natuurkrachten. We lezen in Openbaring 13:13, dat de Valse Profeet vuur uit de hemel doet neerdalen. Waar deze, een mens, dit kan, geloven we dat ook satan macht heeft over de natuurkrachten.
Dit gezichtspunt kan ons oog doen krijgen voor veel rampen en onheil die anders onverklaard blijven of aan God worden toegeschreven. We horen van plotselinge hoge watergolven, van windhozen, van cyclonen (wervelstormen) waardoor velen omkomen, enz. Wij geloven niet dat God dit doet. Het is satan die hier de mensen verderven wil en hij zet dit snode werk nog steeds voort. Hij gebruikt ook nu de natuurkrachten tegen de mens.

Hiermee willen we niet zeggen dat men nu weer alles aan hem toe moeten schrijven. We weten dat de aarde veroudert, dat er verschuivingen plaats hebben door inkrimping of anderszins die natuurkundig te verklaren zijn. Bergstoringen, lawines, verschuivingen, en dergelijke behoeft men niet op satans rekening te schrijven. Hij doet niet alles. Maar er blijven genoeg rampen over die we als een persoonlijk ingrijpen aanvoelen. Dan moet men zeggen dat God dit doet of satan. Velen kiezen dan huiverend God omdat dit zo geleerd wordt. ‘t Is beter als we, op grond der Schrift, satan voor deze dingen aansprakelijk stellen. Hij wil nu eenmaal vernielen, verderven. "Verderver" is immers één van zijn namen. (Gr. Apollyon, Hebr. Abaddon). Welnu, hij doet dit mede door de krachten van de natuur die hij misbruikt.

2. Zijn macht over de mensen

Satan oefent ook een geweldige macht uit over de mensheid. We willen tweeërlei terrein bespreken, waarop hij zich beweegt. Al de andere gebieden zijn hierin begrepen. De twee terreinen zijn het staatkundig en godsdienstig, geestelijk leven.

A. Op staatkundig terrein
In Daniël 10 lezen we, dat Daniël door een hand werd aangeroerd en dat iemand, waarschijnlijk de engel Gabriël (zie: 9:22 en 23 en 10:11, 19), tot hem zei, dat de Vorst van het koninkrijk van Perzië hem tegengestaan had, maar dat Michaël hem was komen helpen (vs. 13). Daarna zou de vorst van Griekenland komen (vs. 20). Onder deze ´vorsten´ zijn geen gewone vorsten te verstaan, maar geestelijke leiders die de koninkrijken der aarde leiden. Dit zijn boze machten, want zij stonden Gabriël tegen. Zij zijn maar niet voor een zekere tijd de leiders der volken, maar blijvend, het zijn hun vorsten, hun voorsten, hun voortdurende leiders. Achter hen staat satan, de ´Koning´. Door de vorsten leidt hij de volken. Hij beroemt er zich tegen Christus op, dat hem de macht en heerlijkheid van de koninkrijken is overgegeven en dat hij ze geeft aan wie hij wil (Lukas 4:6).
Satan is de overste van de macht der lucht. Hierin ligt ook zijn macht over de volken besloten. Hij zet over elk volk één van zijn vorsten. Telkens weer staan deze de volken tegen elkaar op. Dan ontstaat oorlog. Verdragen, conventies en in onze dagen vredesconferenties en ontwapeningspogingen ten spijt, breekt het dan los en verderven de volken elkaar. De meeste oorlogen zijn te beschouwen als een verdeeldheid van satans rijk; de ene geestelijk-satanische vorst bestrijdt de ander; zij strijden door middel van de volken. Satan, als mensenmoorder, bereikt hiermee, dat velen door de oorlog en zijn gevolgen ten grave of ten verderve worden gevoerd. De elkaar vijandig gezinde geestelijke leiders - hoe kan in het rijk der duisternis harmonie zijn? - bestrijden elkaar ten koste van de mensheid. Satan verhindert dat niet, want daardoor komen des te meer mensen om.

Met dit alles loochenen we niet ’s mensen verantwoordelijkheid. Satan zou die macht niet hebben indien de mens zelf niet meewerkte door zijn zonde. Satan en zijn vorsten blazen het vuur van de tweedracht boosaardig aan. Het vuur zelf is de zonde van de mens. Hier ligt de menselijke verantwoordelijkheid. Anders zou God eenmaal niet kunnen oordelen. Anderszijds zijn satans vorsten als onzichtbare leiders door de mens niet te herkennen buiten het licht der Schrift om. Waar de volken dat niet alle of slechts zeer beperkt hebben, heeft hij veel macht.

Satans verleiding

Satan zal eenmaal "de gehele wereld" verleiden (Opb. 12:9). ´Gehele wereld´ betekent de meer ordelijk bewoonde wereld. Hij zal de koningen vergaderen tot de oorlog op de grote dag van de almachtige God (Opb. 16:14). Dat zal zijn in Armageddon, in het Joodse land (vs. 16). Men ziet zijn grote staatkundige macht. Hij zal allen verleiden en tegen God en Zijn Gezalfde opzetten. Daar rekent God evenwel met hem af en wordt de eindstrijd gestreden door Sions Koning met Zijn heerlegers uit de hemel (Opb. 19:11-14). Satan wordt gebonden en 1000 jaar in de afgrond gesloten (Op. 20:1-3). Na die 1000 jaar echter wordt hij ontbonden en verleidt hij andermaal de volken die aan de vier hoeken der aarde zijn, Gog en Magog (Opb. 20:8). Men ziet wat een grote macht hij dan nog heeft. Noch zijn vernedering, noch zijn 1000 jarige gebondenheid kunnen er voor zorgen, dat de volken zich van hem afkeren. Wel een bewijs ten eerste van zijn leidersgenie en ten tweede van de onbekeerlijkheid van ‘s mensen hart buiten Gods Geest om, zelfs in de 1000 jaren vredestijd. Dan volgt echter het eindoordeel en komt satan in de vuurpoel.

Boven satans woelen staat God. Hij is Souverein, de Allerhoogste. Hij beheerst al dat woelen, Hij laat het zijn gang gaan om het kwaad zijn loop te geven. Als Hij echter ingrijpt is het uit. Daarom staat er, dat Hij naar Zijn wil doet met het heer van de hemel en met de inwoners van de aarde, daar is niemand die Zijn hand kan afslaan, Daniël 4:35.
“De HERE der heerscharen is met ons, een burcht is ons de God van Jakob. Komt, aanschouwt de werken des HEREN, die verwoesting op aarde aanricht, die oorlogen doet ophouden tot het einde der aarde, de boog verbreekt, de lans stukslaat, de strijdwagens met vuur verbrandt.
Laat af en weet, dat Ik God ben; Ik ben verheven onder de volken, verheven op de aarde” (Ps. 46:8-11).
In deze laatste woorden ligt opgesloten, dat God Zijn koninkrijk op aarde wil oprichten. Het bewijst mede, dat de Overste van de macht der lucht zal falen in al zijn pogingen.

Dit is tot heden niet het geval. Satan verleidt nog altijd de volken. Die uitleggers die menen dat hij al gebonden is ´omdat hij de Kerk niet meer aanvalt zoals in de eerste eeuwen´, vergeten, dat hij nog steeds de overste van de macht der lucht is en dat Openbaring 12:9 zegt, dat hij de gehele wereld verleidt. Waar deze wereld gevormd wordt door volken die verleid kunnen worden, kan hij niet gebonden zijn om ze niet te verleiden. Het een weerspreekt het ander. Wij voor ons menen dat satan nog steeds doende is en macht heeft over de koninkrijken der aarde en wel door zijn geestelijke vorsten die deze rijken beheersen. Zo zijn de volken gevangen in de macht van de boze en ´s mensen zonde. Ze kunnen alleen bevrijd worden door Christus’ heerschappij op de troon van David.

Duizenden lezers gingen u voor. Ondersteun AMEN. Word ook abonnee!

Pas verschenen in de Morgenrood-reeks

De Morgenroodboekjes komen uit in de Morgenroodreeks: een serie Bijbelstudieboekjes die sinds 1960 wordt uitgegeven. De in deze reeks verschenen boekjes zijn handzaam en praktisch en helpen je verder om de Bijbel beter te leren kennen.

NIEUWSTE UITGAVE: Psalm 23

Psalm 23 - De HEERE is mijn Herder

Psalm 23 is wellicht de bekendste van alle psalmen. Begrijpelijk, want de tekst lijkt dicht bij ons te staan. David schrijft herkenbaar over de zorg van de Heere, zelfs in de zwaarste momenten. Maar ook zien we zijn grote vertrouwen en zekerheid in God. De lijn van lijden en vertroosting, van heiliging en hoop, komt helder naar voren en zal voor elke gelovige bemoedigend zijn. De geestelijke lessen liggen als het ware voor het oprapen.

Ook de letterlijke betekenis van deze psalm is prachtig! Toen de Heere destijds de menigte van Zijn volk Israël zag, "was Hij innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, zoals schapen die geen herder hebben" (Matt. 9:36). Die bewogenheid is duidelijk zichtbaar wanneer David zijn Herder beschrijft.

Ook als e-book verkrijgbaar!

Info & Bestellen

Belangrijke Bijbelwoorden

Geloof - gerechtigheid - genade - uitverkiezing - verzegeling

Er zijn veel bekende woorden in de Bijbel die vaak door gelovigen worden gebruikt. Voor dit boekje hebben we er vijf uitgekozen: geloof, gerechtigheid, genade, uitverkiezing en verzegeling. Wat voor betekenis hebben ze in de Bijbel en welke plaats hebben ze in onze persoonlijke relatie met God?

In elk van de vijf hoofdstukken in dit boekje wordt één van deze onderwerpen bestudeerd. De lessen die ze ons leren, hebben onderling met elkaar te maken en draaien om een schitterend middelpunt: de genade van God. Het zicht op de werking van Gods genade in je leven - in je redding, in je praktische leven nu en in je hoop op de toekomst - doet je groeien in het begrip van Wie God voor je is.

Bekijk hier de inhoudsopgave

Ook als e-book verkrijgbaar!

Info & Bestellen

Recente uitgaven Everread Uitgevers

Naast de boekjes uit de Morgenroodreeks geeft Everread ook andere boeken uit. Wie een Everread-abonnement heeft, ontvangt naast de uitgaven in de reeks óók elke nieuwe uitgave van Everread (jaarlijks 2 á 3) met een korting van 25%!

Twaalf unieke gelijkenissen

Er staan in het Lukasevangelie twaalf gelijkenissen die niet in de andere evangeliën voorkomen. Daaronder bevinden zich bekende gelijkenissen, zoals die over de verloren zoon en die over de rijke man en de arme Lazarus. En wie kent het verhaal over de barmhartige Samaritaan niet?

In dit boek gaat de schrijver in op deze twaalf gelijkenissen.

Het Griekse woord dat met 'gelijkenis' is vertaald, duidt op iets dat ergens naast geworpen wordt. Enerzijds is er de werkelijkheid, anderzijds is er een verhaal dat de Here Jezus er als het ware naast legt. Met dat verhaal geeft Hij licht op de werkelijkheid. Desondanks zijn gelijkenissen soms maar moeilijk te begrijpen. Zelfs de discipelen van de Here Jezus hadden in sommige gevallen moeite om Zijn onderwijs in deze vorm te verstaan.

Daarom is het des te mooier om met dit boek in de hand weer eens bij deze gelijkenissen en hun schoonheid bepaald te worden.

Bekijk hier de inhoudsopgave van dit boek

Info & Bestellen