Het stond in Amsterdam en op andere plekken in Nederland niet meer op de mijter van Sinterklaas. Er zouden namelijk wel eens mensen aanstoot kunnen nemen aan zo’n christelijk symbool. En het mag ook niet meer om de nek van een Amsterdamse trambestuurder hangen. Volgens het GVB omdat kettingen over bedrijfskleding niet toegestaan zijn.
Overal in Europa worstelt men met het kruis. In Italië was het jarenlang normaal (zelfs verplicht) dat er een crucifix in klaslokalen van openbare scholen hing. Totdat een echtpaar eiste dat het werd verwijderd. Met succes: het Europese Hof voor de Rechten van de Mens vond begin vorige maand ook dat een kruis niet thuishoort in een openbare school.

Pasta

Dit tot afgrijzen van een meerderheid van de Italianen. Het kruis is in dat land net zo’n vanzelfsprekend cultuursymbool als pasta. In Italië worden zelfs nieuwe auto’s gewijd voordat ze in gebruik worden genomen. Omdat Europees Parlement sterk verdeeld is, werd de stemming een maand uitgesteld, om te zoeken naar een compromis.
In België moeten alle religieuze symbolen op openbare gebouwen verdwijnen. Dat is althans de strekking van een onlangs ingediend wetsvoorstel. Dit zou betekenen dat ook de kruisen bij de ingang van een kerkhof moeten verdwijnen.

Stapje verder

Intussen gaan we in Nederland op eigen initiatief nog een stapje verder. Bij semi-overheidsinstanties en private partijen wordt geworsteld met het kruis, en de uitkomst van dat gevecht is niet zelden dat het maar helemaal geweerd moet worden. Sinterklaas had dus geen kruis op zijn mijter, maar (bijvoorbeeld) het Amsterdamse wapen.
Nóg een bekend voorbeeld van correctheid: een aantal jaren geleden ontstond er in de hoofdstad commotie over een herdenkingsmonument (inderdaad, een kruis) voor oorlogsslachtoffers. Het beeld zou een ‘te christelijke uitstraling hebben’ voor de hoofdzakelijk allochtone buurtbewoners. Het kruis werd weggehaald en weer teruggeplaatst, uiteindelijk. Klachten van moslims uit de buurt waren er nauwelijks.
Eerder dit jaar riep een Britse onderminister op het logo van het Rode Kruis te veranderen, omdat het te veel aan de kruistochten deed denken. En het is niet moeilijk om berichten te vinden over voetbalclubs die besluiten dat een kruis op het shirt niet zo’n goed idee is – het kruis is immers een religieus symbool.

Heidens

Een andere ‘christelijke’ steen des aanstoots is de kerstboom. Van oorsprong een heidens symbool, maar bijvoorbeeld in de Haagse Hogeschool aanvankelijk niet geplaatst, omdat het ‘internationale karakter en de diversiteit’ binnen de hogeschool geen kerstboom zou toestaan, zo stond in een intern bericht te lezen. Dat werd later overigens ontkend: de schoolleiding had ‘gewoon geen zin in een kerstboom’. Later werd de boom door studenten alsnog geplaatst.
In een aantal gevallen zijn de acties enigszins gerechtvaardigd – zoals de stewardess die tijdens de vakantievlucht waarschuwt dat een kruisje om de nek op straat in Tunesië niet wordt gewaardeerd.
In veel andere situaties neemt men het zekere voor het onzekere, ondanks de volstrekte afwezigheid van enig protest of klachten.

Bron: De Pers

Kribbe en Kruis

Het Kruis kan zich al jaren steeds minder op populariteit verheugen, in tegenstelling tot de kribbe bijvoorbeeld. Een groter contrast bestaat er bijna niet: de kerkgang met Kerstmis en met Goede Vrijdag. Met Kerst zitten de kerken overvol.

De nachtmis is zelfs zo populair dat gelovigen er ver van tevoren een kaartje voor moeten kopen. Wie er nog geen heeft, maakt nog kans via Marktplaats: “Wie heeft er voor mij 2 toegangskaartjes voor de 1e nachtmis op 24 december in de St. Bavobasiliek te Haarlem? Ik wil er heel graag naar toe!!”, schrijft Karin Duivis op de bekende internetsite. “De kaartjes worden verkocht na de hoogmis op zondag”, zegt Duivis (47). “Op de website zag ik dat de nachtmis al vol zat, dus probeer ik het zo. De nachtmis hoort bij het kerstgevoel, de kathedraal spreekt me qua sfeer bijzonder aan.”
Bron: Volkskrant.nl – 24 december 2009

Hoe anders is dat op Goede Vrijdag, waarop in het bijzonder de kruisiging van Jezus wordt herdacht. Hij die eerder als het Kind van Bethlehem verscheen, gaat hier Zijn lijdensweg als Man van smarten naar het kruis op de heuvel Golgotha.
Inderdaad een groot verschil, maar toch onlosmakelijk met elkaar verbonden. Kribbe en Kruis zijn uit het zelfde hout gesneden!
Zonder het rotsvaste geloof in de Gekruisigde is de processie rond de kribbe slechts een vorm van religieuze bevrediging. Want er is niets mis met het Kruis. Integendeel, Paulus wilde geen andere boodschap brengen aan het heidense Korinthe dan “Jezus Christus en die gekruisigd” (1 Kor. 2:3). Waarom? Luister naar het antwoord van de apostel: “Wij prediken een gekruisigde Christus, voor Joden een aanstoot, voor heidenen een dwaasheid, maar voor hen die geroepen zijn…de kracht Gods en de wijsheid Gods” (vs. 23-24).