Bescherming voor Israël
Eén van de uitlegkundige regels is dat we ons altijd eerst moeten afvragen aan wie de tekst is geschreven en wat die voor hen betekende. De eerste brief van Petrus is gericht aan "de vreemdelingen die in de verstrooiing zijn ..." Het woord 'verstrooiing' vinden we ook in de aanhef van de Jakobusbrief. Daar wordt het gekoppeld aan ‘de twaalf stammen’. Door die uitdrukking worden we bepaald bij het volk Israël. Bovendien wordt Petrus in Galaten 2:7-9 een apostel van de besnedenen genoemd. De twaalf stammen waren in die dagen niet te lokaliseren. Daarom hebben zijn brieven ook een profetische betekenis. Zoals er in het Oude Testament profeten waren die over de tijd en de toekomst van Israël profeteerden, zo zou Petrus ook zo'n profeet kunnen zijn. En dan richt hij zich over de hoofden van de Israëlieten heen tot de toekomstige Joden die zullen leven vlak voor de zichtbare wederkomst Christus op aarde, in de eerste plaats voor Zijn volk Israël. In deze brief is regelmatig sprake van deze terugkeer (zie o.m. 1:7 en 4:12 en 13). Petrus verwachtte Zijn komst gedurende de tijd dat deze brief werd geschreven.
Afbeelding: De apostel Petrus (Rembrandt)
Voor deze vreemdelingen gebruikte Petrus beelden die voor hen vertrouwd waren. Bijvoorbeeld het beeld van de herder die zijn volk weidt. Lees ook Psalm 100:3 en Jeremia 50:6. 1 Petrus 2:25 is gedeeltelijk een aanhaling uit Jesaja 53:5-7. Daar wordt beschreven hoe de Knecht van de HEERE Zich identificeerde met Zijn volk door voor hen als een lam naar de slachtbank geleid te worden ... om daarna door dood en opstanding heen de Herder van dit volk te worden. Een Herder Die Zijn leven heeft gegeven als een vlekkeloos lam voor Zijn schapen. Dit deed Hij uit liefde. Het doel van dit alles was om Zijn uitverkoren volk terug te brengen bij Zijn zegen. Denk bijvoorbeeld eens aan de bekende zegenbede uit Numeri 6:22-27:

"En de HEERE sprak tot Mozes: Spreek tot Aäron en zijn zonen en zeg: Zo moet u de Israëlieten zegenen, door tegen hen te zeggen:
De HEERE zegene u en behoede u!
De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig!
De HEERE verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede!
Zo moeten zij Mijn Naam op de Israëlieten leggen; en Ík zal hen zegenen".

Uit al Gods beloften in het Oude Testament blijkt dat Zijn zegeningen en de daaruit voortvloeiende bescherming verbonden zijn aan voorspoed en geluk op aarde. Als er staat dat de HEERE hen zal behoeden dan betekent dit, dat Hij hen belooft te beschermen tegen al het kwaad. Kwaad dat zich uit in de vorm van ziekte, vijandschap, mislukken van oogsten, etc.
Door ongeloof en ongehoorzaamheid veranderde Gods zegen in de vloek en ondervond Israël geen bescherming meer van God totdat het volk zich weer tot God zou keren. Toen de Heere Jezus kwam voor de Zijnen (Joh. 1:12) heeft Hij uiteindelijk voor hen de vloek gedragen door een vloek te worden aan het kruis (Gal. 3:13). Door hun ongerechtigheid op Zich te nemen, konden zij als volk weer in een nieuwe relatie komen met God. Met de daarbij behorende zegen en bescherming.
We weten uit de geschiedenis dat Israël ook na de opstanding van Christus zich als volk niet heeft bekeerd, op een klein deel na. Petrus zag hen als een deel van het toekomstige Israël dat wél de Heere Jezus Christus zal aanvaarden als Heere. Voor hen geldt dan de belofte uit Jeremia 31:10-12: "Hoor het woord van de HEERE, heidenvolken, verkondig het in de kustlanden van ver weg, en zeg: Hij Die Israël verstrooid heeft, zal het weer bijeenbrengen en het hoeden, zoals een herder zijn kudde hoedt. Want de HEERE heeft Jakob vrijgekocht, en hem verlost uit de hand van hem die sterker was dan hij. Zij zullen komen en juichen op de hoogte van Sion, zij zullen toestromen naar het goede van de HEER …".

Geweldige beloften voor het toekomstig Israël
In de tijd dat Petrus zijn brief schreef, werden de gelovigen uit de Joden en uit de heidenen vervolgd. We zouden ons kunnen afvragen waarom er voor hen in die dagen geen aardse bescherming was. Dit heeft alles te maken met de afwezigheid van de Heere Jezus Christus. Op de dag van Zijn hemelvaart werd Hij verborgen voor hun ogen. Pas als Hij - op grond van Israëls bekering - op dezelfde wijze zal terugkeren als Hij is heengegaan, zullen de tijden van verademing aanbreken. Onder Zijn heerschappij zullen de aardse zegeningen weer worden ervaren.

Bescherming voor de gemeente, het lichaam van Christus
Zo komen wij terecht bij de vraag: wat betekent de bescherming van God voor ons vandaag? Heeft deze bescherming voor de gemeente als lichaam van Christus een aards karakter? Worden wij beschermd tegen ziekte, rampen, ongelukken, dood, werkloosheid, huwelijksproblemen, ongehoorzaamheid en opstandigheid van onze kinderen, etc.? Vele gelovigen zijn verbijsterd als hen deze dingen overkomen. Ze leefden toch dicht bij het hart van God? Zij gingen toch naar de kerk en naar de Bijbelstudies? Zij hielden toch elke dag stille tijd? Zij baden toch veel?
De praktijk in het leven laat zien dat we Gods bescherming primair op een ander terrein zullen ervaren dan het aardse. Dat komt omdat de gelovigen vandaag niet delen in dezelfde zegeningen die aan Israël zijn beloofd. Om het hele eenvoudige feit dat wij niet Israël zijn. Wie wij wel zijn, maakt Paulus duidelijk. Wij vormen het lichaam van Christus, de gemeente (Efe. 1:22). De leden van de gemeente bestaan uit gelovigen uit alle volkeren. Paulus zegt over die gelovigen: "Ons burgerschap is echter in de hemelen ..." (Fil. 3:20a). Dat is nu nog verborgen, voor de wereld en ook verborgen voor de gelovigen. Wij zien nog niet 'dat alle dingen Hem onderworpen zijn'.

Wij zijn dus leden van het lichaam van Christus. De zegeningen die ons worden gegeven, zijn in deze fase van Gods plan niet aards van karakter, maar hemels en geestelijk, en daardoor niet zichtbaar (Efe. 1:3). Gods bescherming is niet primair gericht op onze wandel op aarde, al betekent dit niet dat God ons niet zou kúnnen beschermen voor nare dingen die op aarde gebeuren; daar zijn genoeg getuigenissen van. We kunnen dit echter niet zomaar claimen.

Bescherming voor ons
Maar wat is Gods bescherming nu dan wel en hoe kunnen wij dat ervaren? Petrus schrijft dat Christus de Herder van de zielen is! Paulus schrijft over 'bewaken' in Fil. 4:6 en 7: "De Heere is nabij. Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus". 
Door Paulus wordt de bescherming van harten en gedachten gekoppeld aan de plaats die wij mogen innemen voor God, in Christus. Wij zijn met God verbonden door Zijn Geest. Vanuit deze verbondenheid wil God onze harten en gedachten beïnvloeden met Zijn Woord, waarin Gods wil en Zijn gedachten worden doorgegeven. In dat Woord gaan we Gods plan voor ons leven ontdekken. In dat Woord gaan we verstaan waar God ons naartoe wil leiden wanneer er dingen in ons leven gebeuren die wij niet begrijpen. Gods Woord schenkt hoop, kracht, liefde en blijdschap. Gods Woord laat het hart van God in ons leven! Gods Woord behoedt onze harten en onze gedachten, maar niet primair ons aardse leven. Gods Woord is onze bescherming. Daarom is het zo belangrijk dat we Zijn Woord lezen en leren begrijpen! Want zo gaan we verstaan wat in Gods hart is en wat Zijn doel is met ons leven!
Als er staat dat Hij onze gedachten wil bewaken, dan betekent deze bescherming dat Hij voorkomt dat onze gedachten zullen leiden tot ongeloof, opstand, onomkeerbaar verdriet en zelfmedelijden. God toont ons Zijn Zoon. Hij laat zien dat als wij willen worden als Zijn Zoon, wij door verdriet en pijn zullen heengaan. Petrus schreef: 'Het is niet vreemd dat u allerlei moeilijkheden op uw pad krijgt'. Maar deze moeilijkheden zullen leiden tot volharding in het geloof!
Paulus zegt dat God ons hart en onze gedachten wil beschermen in Christus Jezus. Hij mag nu in deze tijd onze identiteit bepalen. Wij leven voor Hem, door Hem en in Hem. God is zo diep verbonden met ons dat wij mogen zijn als Zijn Zoon. Hij wil ons laten schitteren. Gods bescherming leidt ons tot een vrede die al ons verstand te boven gaat. Vrede in onze harten en gedachten, in plaats van voortdurende onrust. Vrede, ook al begrijpen we Gods weg met ons leven niet.
God wil ons voortdurend bepalen bij Zijn vrede, Zijn bescherming van ons gedachteleven. Als we dat geloven, leren wij dat we onze gedachten op Zijn Woord kunnen afstemmen. Iedere gedachte die leidt tot zelfmedelijden, ongeloof, niet meer willen luisteren naar God, verdriet dat zich alleen richt op jezelf, kan Gods vrede wegnemen. Maar als we leren bidden met dankzegging voor alles wat we in Christus hebben ontvangen (moet je wel onderzoeken wat dat is) en smeking voor alles dat we zouden willen ontvangen (maar God bepaalt wat er werkelijk nodig is) dan zal God Zijn Zoon in ons zichtbaar maken.

Het is goed dat we onze vragen delen met God. Het is goed dat we onze worstelingen uitspreken voor God. Soms is het fijn dit ook met een ander te doen. Als we leren leven in het geloof in Gods plan, zal God onze gedachten beschermen. Als we dit geloven gaan we ervaren dat de God des vredes met ons is in alle omstandigheden van het leven!