Alle artikelen

Kunnen stenen ‘edel’ zijn? En zo ja, in welk opzicht? Het woord ‘edel’ heeft volgens het woordenboek de betekenis van: adellijkheid en hoogstaand.

Er wordt momenteel veel gezegd en geschreven over de islam. Daarbij is de vraag ‘Wie is God?’ belangrijk en daarover zijn de meningen nogal verdeeld. In onze multiculturele samenleving wordt de concensus gezocht: alle godsdiensten belijden in wezen één en dezelfde God. Is dat in overeenstemming met Gods Woord?

Efeze 3:8 en 9: “Mij, verreweg de geringste van alle heiligen, is deze genade te beurt gevallen, aan de heidenen de onnaspeurlijke rijkdom van Christus te verkondigen, En in het licht te stellen [wat] de bediening1 van het geheimenis [inhoudt], dat van eeuwen her verborgen is gebleven in God, de Schepper van alle dingen…”

“…opdat Christus door het geloof in uw harten woning make. Geworteld en gegrond in de liefde, zult gij dan samen met alle heiligen, in staat zijn te vatten, hoe groot de breedte en lengte en hoogte en diepte is en te kennen de liefde van Christus, die de kennis te boven gaat, opdat gij vervuld wordt tot alle volheid Gods.” (Efe. 3:17-19)

De Efezebrief begint met een lofprijzing van de apostel Paulus: “Gezegend zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons met allerlei geestelijke zegen in de hemelse gewesten gezegend heeft in Christus” (Efe. 1:3)

Er wordt wel gezegd: “De Heiland kwam in de wereld om te lijden en te sterven voor onze zonden.” En dat is juist. Zijn komst is bijvoorbeeld de vervulling van de verzoendag, zoals beschreven in Leviticus 23. Deze dag is een schaduwbeeld van de grote verzoendag die heeft plaatsgevonden toen de Here Jezus is gestorven aan het kruis van Golgotha. Zijn dood was een verzoeningsdood. Maar… er is meer!

Het is opvallend, dat in Mattheüs 1 nogal nadrukkelijk over de naamgeving van de Heiland gesproken wordt. In feite worden er twee namen genoemd: Jezus en Immanuël. Het is bijzonder leerzaam om de betekenis van Bijbelse namen op te zoeken; dikwijls liggen daarin rijke lessen opgesloten.

Als we met elkaar willen nadenken over de mirte ontkomen we er niet aan om ook de distel daarin te betrekken. Immers, in onze uitgangstekst staan deze beide tegenover elkaar!

De vrouw met kind. De begeerde van alle naties.

Waarschijnlijk is ‘Stille nacht’ het meest gezongen lied gedurende de kerstdagen. Deze wereldwijde bekende hymne geeft de inhoud van Lucas 2:1-12 weer. Nog steeds roept dit al bijna twee eeuwen oude gezang in allerlei situaties de kerstsfeer op. Niet alleen in de kerken! In winkels, tuincentra, warenhuizen, winkelstraten, restaurants, en gewoon thuis op radio en tv is het te horen in verscheidene variaties en orkestraties. Elke ‘beroemde zanger’ maakt er wel een opname van. Na 183 jaar hoort ‘Stille nacht’ er voor iedereen bij. Het is niet van de kersthitlist weg te krijgen. Hoe is dit mooie lied ontstaan?.

De Bijbel spreekt uitvoerig over het heden, verleden en de toekomst van Babylon. Na 11 september 2001 circuleerde de naam in verband met de aanslagen in New York. Immers, waren de Twin-towers van het World Trade Center niet het symbool van Westerse rijkdom en macht? En hebben zich geen apocalyptische taferelen afgespeeld tijdens en na de ramp? Maar… is het juist om de naam Babel hieraan te verbinden? In dit artikel proberen we op die vraag een Bijbels antwoord te vinden.

Als deze AMEN verschijnt is het inmiddels meer dan een maand geleden, dat de wereld werd opgeschrikt door een gruwelijke terreuractie in New York. Complete waanzin had zich meester gemaakt van een stel terroristen, die hun gruwelijke daad ten koste van duizenden doden ten uitvoer brachten. Hoe kan zoiets in een menselijke geest opkomen, vraag je je af. Wat moet het geweest zijn voor die arme stakkers in de vliegtuigen en in de torenflats van het WTC. Zomaar op een doodgewone dag plotseling de dood in de ogen kijken, geen vluchtweg, enorme hitte, rook, gillende collega’s… onvoorstelbaar. Triest om te zien hoe later vaders, moeders, kinderen, familieleden met foto’s van hun vermiste dierbaren rondliepen, in de hoop hen nog ergens terug te vinden. Met verbijstering hebben we het nieuws over deze ramp gevolgd.

Afgelopen septembermaand verstuurden vele Joden nieuwjaarskaarten. Op 18 september ging namelijk het joodse nieuwjaar in (Rosj Hasjanah). Op deze kaarten staat in het Hebreeuws afgedrukt “Sjanah Tovah”. Dit betekent letterlijk: een gelukkig, of goed (tov) nieuwjaar.

De leer, dat de Verlosser is opgestaan, is van onschatbare waarde. De opstanding is de hoeksteen van het gehele christelijke bouwwerk. Het is de basis van onze zaligheid.

In deel 1 en 2 bespraken wij welke plaats genezing door Goddelijke kracht in het Oude Testament, de Evangeliën (deel 1) en het boek Handelingen (deel 2) inneemt. Toen bleek dat het een bijna exclusieve zegen voor Israël betreft; een genadegift die hoort bij hun aardse positie, roeping en hoop. Deze richten zich op het herstel van Israël en de openbaring van het Koninkrijk der hemelen op aarde bij Christus' wederkomst.

“Daarnaar kunt gij bij het lezen u een begrip vormen van mijn inzicht in het geheimenis van Christus, dat ten tijde van vroegere geslachten niet bekend is geworden aan de kinderen der mensen, zoals het nu door de Geest geopenbaard is aan de heiligen, Zijn apostelen en profeten: (dit geheimenis), waarvan ik een dienaar geworden ben naar de genadegave Gods, die mij geschonken is naar de werking zijner kracht dat van eeuwen her verborgen is gebleven in God, de Schepper van alle dingen.” (Efe.3:4,5 en 9b)

We ontdekten dat Christus de macht (exousia) bezit van het hoogste gezag in hemel en op aarde. Zijn exousia zal zich volledig ontplooien in het door Hem te vestigen toekomstige Koninkrijk. Onder Zijn gezag komt zelfs de duivel (diabolos) nooit uit. We besloten met de aanmoediging om ons onder het gezag van Christus te stellen. De Bijbel spreekt ook over aardse exousia’s van overheden, regeringen en heersers. Christus brengt nu zijn exousia tot gelding via gezagsstructuren. Hoe? Hierover gaat dit artikel.

Gedurende de Richterenperiode raakte de Tabernakeldienst in verval. De roep om een koning, gelijk de omringende volken, werd hoe langer hoe meer gehoord. De richter/profeet Samuël zalfde Saul tot eerste koning van Israël in het jaar 1000 voor Chr. Ontstond toen muziek ter ere van de koning? Werden er liederen gemaakt om God te danken voor een koning? Kwam geestelijke muziek verder tot ontwikkeling?

"Mijn volk gaat te gronde door het gebrek aan kennis." Het zijn bekende woorden die de Heer sprak door Zijn dienstknecht Hosea (hs. 4:6). Ze zijn vooral bekend omdat ze nogal eens gebruikt worden in verband met het wel of niet bezitten van bijbelkennis. Slaat iemand eens de plank mis, als het gaat om het toepassen van het Woord van God of wordt er bijvoorbeeld geconstateerd dat er onder de christenheid weinig kennis van de Bijbel is, dan is de kans groot dat Hosea 4:6 aangehaald wordt. Op zich is daar niets verkeerd mee. Maar de betekenis van deze woorden reikt verder, dan men beseft.

“Als een mus” is de titel van het boek dat ik op dit moment lees. Het gaat over een jongetje van acht maanden. Bij hem wordt leukemie geconstateerd. Wat een strijd maken de ouders door, als zij hun weg proberen te vinden in het medisch doolhof. Hoe blij zijn ze als hun dochtertje van zes duidelijk de perfecte donor is voor haar broertje. Ja, want als ouder heb je er toch alles voor over om het leven van je kind te redden. Je zou zelfs bereid zijn je eigen leven voor je kind te geven.

Gods liefde voor Israël was en is een bijzondere liefde. Maar, wij als gelovigen zijn meestal geen Israëlieten. Kan dan ook Gods liefde merkbaar worden in ons? Hoe kunnen wij onder de indruk raken van Zijn liefde? Wat betekent Gods liefde in ons dagelijks leven met Hem? We ontdekken dit in teksten van Paulus uit zijn brief aan de Efeziërs.

Genade betekent gunst(verlening), en is verbonden met liefde, barmhartigheid, goedertierenheid, medelijden... redding! De zondaar die tot geloof in de Here Jezus is gekomen mag ontdekken: "Door genade zijt gij behouden" (Efe. 2). En elk kind van God weet: alles wat is heb, alles wat ik ben, alles wat ik doe... is door genâ!

Gods liefdesverklaring aan Israël Als wij Gods wezen onderzoeken met betrekking tot Zijn liefde, komen we uit bij Zijn liefde voor Israël. We gaan Hem volgen in Zijn liefdesverklaring, Zijn uitingen van liefde, Zijn liefdesverdriet en tenslotte Zijn nieuwe liefdeskeuze voor Israël. We leren daarin God kennen als een Persoon die liefheeft. We gaan Zijn liefdeshart verstaan dat klopt voor al diegenen die Hij liefheeft. Die liefde kent vele aspecten: overstelpende vreugde en diep verdriet. Om Gods hart te leren verstaan komt God ons tegemoet in menselijke woorden en uit Hij Zich in menselijke emoties. Waarom? Opdat wij naar Zijn liefde gaan verlangen!

Het edelhert vormt vanwege zijn vlugheid, behendigheid en krachtige lichaamsbouw in de Bijbel vaak het beeld van een krijgsheld. In 2 Samuel 22:34 en 35 staan de veelzeggende woorden van David: “die mijn voeten maakt als die der hinden en mij op mijn hoogten doet staan; die mijn handen oefent ten strijde, zodat mijn armen een koperen boog spannen.” (Zie ook Ps. 18:33.)

In de vorige aflevering hebben we gezien hoe de HERE Zijn volk Israël tuchtigt wegens hun afgodendienst. Ook hoe Elia in de naam van God op een geweldige wijze zegeviert over de Baäl en zijn profeten. In deze aflevering ontmoeten we een andere kant van Elia. Hij blijkt een mens te zijn zoals wij.