De dagelijkse praktijk van Efeze 1 - Deel 10 (slot): Vergeving

De dagelijkse praktijk van Efeze 1

Deel 10 (slot): Vergeving

Als wij over het begrip 'vergeving' horen, dan moeten wij vaak onwillekeurig denken aan de bekende passage uit het 'Onze Vader': "…en vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren…". Deze woorden sprak de Here Jezus tot Zijn discipelen en behoren tot de geestelijke principes van de eindtijd.

Toch wordt ons vaak geleerd dat het ontvangen van vergeving van God iets is dat ook wij eerst moeten vragen voordat wij het ontvangen. Bovendien moet het dan ook nog zo zijn dat wij wel eerst onze medemens vergeven hebben. Hoe komt dit alles overeen met het gegeven dat wij nu in de genadetijd leven? In dit artikel staan wij stil bij wat vergeving voor ons in deze tijd betekent.

Wat betekent 'vergeving'?

In Efeziërs 1:7 staat: "En in Hem hebben wij (…) de vergeving van de overtredingen, naar de rijkdom zijner genade…". In het Grieks staat hier het zelfstandig naamwoord 'aphesis' wat afgeleid is van het werkwoord 'aphiemi'. Letterlijk betekenen deze twee begrippen zoveel als 'wegzenden' of 'aflaten'. Het kan zijn dat iets of iemand wordt weggezonden. Maar ook kan het zijn dat iets of iemand (ongemoeid) gelaten wordt. In het geval van het 'Onze Vader' zijn het de schulden van de schuldenaar die niet aangerekend, maar gelaten worden voor wat ze zijn. Ook voor wat betreft Efeziërs gaat dit principe op. Het zijn hier de overtredingen die ongemoeid gelaten worden; ze worden niet aangerekend.

In Kolossenzen 3:4 wordt in dit verband gesproken over de 'vergeving der zonden'. Opgemerkt dient hier dat er over zonden gesproken wordt en niet over zonde. Zonden zijn onze individuele daden. Zonde is de bron van alle kwaad die leeft in ons vlees en is de oorzaak van alle ellende in ons leven. De zonden komen uiteindelijk voort uit de zonde.

De zonde kan bij leven niet weggenomen worden. Zij kan alleen van haar kracht ontnomen worden doordat de drager ervan komt sterven. Wanneer het vlees sterft, sterft de zonde mee die in het vlees leeft. De zonde is in dit opzicht zelfdestructief. Zij is de veroorzaker van de dood, maar gaat in het gevolg ervan zelf mee ten onder. Door Zijn dood heeft Christus de zonde overwonnen en zullen allen die uit de dood opstaan zonder zonde daaruit opstaan (Rom. 5). Door Zijn dood is er voor hen die Hem lief hebben ook vergeving van zonden mogelijk. Maar dan moet men Hem wel kennen en aanvaarden. Of zoals in Handelingen 10:43 staat: "Van Hem getuigen alle profeten, dat een ieder, die in Hem gelooft, vergeving van zonden ontvangt door Zijn naam."

Met de zonden is het zo dat die bij leven kwijtgescholden kunnen worden. Dit blijkt uit wat hierover in het Oude Testament en de Evangeliën geschreven wordt. Onder het Oude Verbond gebeurde dit door middel van de offerdienst in de tempel. De vergeving, verleend door het slachten en offeren van een dier, vormde een onderpand voor de later bewerkstelligde vergeving door het bloed van Christus.

Wat leert Efeziërs 1:7 ons?

In Efeziërs wordt over een vorm van vergeving gesproken die zich onderscheidt van de vergeving zoals die in de Evangeliën beschreven wordt. Door middel van de in de Evangeliën omschreven genade ontvingen gelovigen namelijk vergeving in hun vleselijke staat. Voor de telkens terugkerende zonden moest daarom wel keer op keer weer vergeving gevraagd worden, omdat men eenvoudigweg altijd bleef zondigen.
Voor wat betreft de doelgroep van de brief aan de Efeziërs, waar wij als gelovigen uit de heidenen toe behoren, ligt dit anders. Wij hebben namelijk geen vergeving ontvangen in onze vleselijke staat, maar in onze geestelijke positie in Christus. Er staat namelijk in Efeziërs 1:7 dat wij 'in Hem' de vergeving van overtredingen hebben. God ziet ons aan in Christus en in Hem zijn al onze zonden vergeven.
In Christus worden onze zonden buiten beschouwing gelaten, zowel die uit het verleden als die nog komen gaan in de toekomst. God rekent ze eenvoudigweg niet aan, omdat Hij naar ons kijkt zoals wij in Christus zijn: volmaakt en zonder zonden. AMEN 70 p27 - Jezus aan Kruis - 261x4... Het is dan ook niet noodzakelijk voor ons om telkens om vergeving te vragen als wij iets verkeerds gedaan hebben. Immers, die vergeving hebben wij al ontvangen voordat wij konden zondigen, sterker nog, zelfs nog voordat wij geboren werden.

Deze gedachte wordt bevestigd door de wijze waarop de zegening van vergeving beschreven wordt in Efeziërs 1:7. Er staat namelijk dat wij de vergeving van overtredingen in Hem 'hebben'. Het is een voortdurende zegening waar geen einde aan komt en die telkens in ons bezit blijft. Ook elders wordt deze gedachte bevestigd, zoals in Efeziërs 4:32, waar staat: "Maar weest jegens elkander vriendelijk, barmhartig, elkander vergevend, zoals God in Christus u vergeving geschonken heeft", en in Kolossenzen 1:14 staat: "…in Wie wij de verlossing hebben, de vergeving der zonden", en in Kolossenzen 3:13: "Verdraagt elkander en vergeeft elkander, indien de een tegen de ander een grief heeft; gelijk ook de Here u vergeven heeft, doet ook gij evenzo."
Wie deze laatste passage vergelijkt met de passage over vergeving uit het 'Onze Vader', zal direct het enorme verschil bemerken. Vanuit Kolossenzen 3:13 hoeft men niet eerst zelf te vergeven, maar mag men vanuit de in-Christus-ontvangen vergeving aan de ander vergeving schenken.

De praktijk van het dagelijks leven

Het mag op grond van de voorgaande uiteenzetting duidelijk zijn dat wij niet telkens meer om vergeving hoeven te vragen, maar dat wij dit voor eens en altijd in Christus ontvangen hebben. Maar betekent dit dan dat wij er maar op los kunnen zondigen? Paulus zegt met betrekking tot het afsterven aan de zonde hier het volgende over in Romeinen 6, vers 1: "Wat zullen wij dan zeggen? Mogen wij bij de zonde blijven, opdat de genade toeneme? Volstrekt niet! Immers, hoe zullen wij, die der zonde gestorven zijn, daarin nog leven?"
Ditzelfde principe geldt niet alleen voor de zonde, waaraan wij in Christus afgestorven zijn, maar ook voor de zonden, die ons in Christus vergeven zijn. Als wij een beroep doen op onze positie in Christus en de daarbij behorende vergeving, dan behoren wij hier ook naar te leven. Dit is geen wet, maar een logisch gevolg. Paulus verwoordt deze logica in Romeinen 12:1 als volgt: "Ik vermaan u dan, broeders, met beroep op de barmhartigheden Gods, dat gij uw lichamen stelt tot een levend, heilig en Gode welgevallig offer: dit is uw redelijke (Grieks: logikos) eredienst."
Deze logische eredienst behoort bij de gelovige niet alleen als vanzelfsprekend te zijn in zijn denken, maar ook in zijn hart. Als het goed is, wil iedere gelovige ten diepste God behagen en geen verkeerde dingen doen, ook al zijn zijn zonden bij voorbaat vergeven.
Wanneer een gelovige dan toch als reactie op de allesomvattende vergeving in Christus zegt dat dit uitnodigt tot meer zondigen, dan getuigt dit van een kinderlijk geloof. Zulke gelovigen verlangen er naar om onder de wet geplaatst te worden. Dan moet je namelijk iedere keer weer om vergeving vragen en dreigt de vergelding als je dit niet doet en in je zonden blijft voortleven. Maar door dat te wensen, beseffen zij niet dat dit het juist is wat het zondigen toe laat nemen: "Maar de wet is er bijgekomen, zodat de overtreding toenam…" (Rom. 5:20).

Toch is het wel te begrijpen dat veel gelovigen nog op deze wijze denken. Wij mensen denken vaak in termen van met gelijke munt terugbetalen of oog om oog, tand om tand. Vergeving is echter iets dat voortkomt uit de rijkdom van Gods genade, zoals te leren valt uit Efeziërs 1. EAls er iets is dat moeilijk voor ons te begrijpen is, dan is het Gods genade wel. Het leven uit genade is dan ook niet iets wat je als gelovige van de ene op de andere dag onder de knie hebt. Het is een leerproces dat voor de meesten van ons een leven lang duurt. Dit veranderingsproces verwoordt Paulus heel duidelijk met de woorden die hij in Efeziërs 4:20-24 spreekt: "Maar gij geheel anders: gij hebt Christus leren kennen. Gij toch hebt van Hem gehoord en zijt in Hem onderwezen, gelijk dit de waarheid is in Jezus, dat gij, wat uw vroegere wandel betreft, de oude mens aflegt, die ten verderve gaat, naar zijn misleidende begeerten, dat gij verjongd wordt door de geest van uw denken, en de nieuwe mens aandoet, die naar de wil van God geschapen is in waarachtige gerechtigheid en heiligheid."

In het volgende artikel willen wij stilstaan bij de zogenaamde zonde tegen de Heilige Geest, waarover in Mattheüs 12:32 gesproken wordt.

Duizenden lezers gingen u voor. Ondersteun AMEN. Word ook abonnee!

Pas verschenen in de Morgenrood-reeks

De Morgenroodboekjes komen uit in de Morgenroodreeks: een serie Bijbelstudieboekjes die sinds 1960 wordt uitgegeven. De in deze reeks verschenen boekjes zijn handzaam en praktisch en helpen je verder om de Bijbel beter te leren kennen.

NIEUWSTE UITGAVE: Psalm 23

Psalm 23 - De HEERE is mijn Herder

Psalm 23 is wellicht de bekendste van alle psalmen. Begrijpelijk, want de tekst lijkt dicht bij ons te staan. David schrijft herkenbaar over de zorg van de Heere, zelfs in de zwaarste momenten. Maar ook zien we zijn grote vertrouwen en zekerheid in God. De lijn van lijden en vertroosting, van heiliging en hoop, komt helder naar voren en zal voor elke gelovige bemoedigend zijn. De geestelijke lessen liggen als het ware voor het oprapen.

Ook de letterlijke betekenis van deze psalm is prachtig! Toen de Heere destijds de menigte van Zijn volk Israël zag, "was Hij innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, zoals schapen die geen herder hebben" (Matt. 9:36). Die bewogenheid is duidelijk zichtbaar wanneer David zijn Herder beschrijft.

Ook als e-book verkrijgbaar!

Info & Bestellen

Belangrijke Bijbelwoorden

Geloof - gerechtigheid - genade - uitverkiezing - verzegeling

Er zijn veel bekende woorden in de Bijbel die vaak door gelovigen worden gebruikt. Voor dit boekje hebben we er vijf uitgekozen: geloof, gerechtigheid, genade, uitverkiezing en verzegeling. Wat voor betekenis hebben ze in de Bijbel en welke plaats hebben ze in onze persoonlijke relatie met God?

In elk van de vijf hoofdstukken in dit boekje wordt één van deze onderwerpen bestudeerd. De lessen die ze ons leren, hebben onderling met elkaar te maken en draaien om een schitterend middelpunt: de genade van God. Het zicht op de werking van Gods genade in je leven - in je redding, in je praktische leven nu en in je hoop op de toekomst - doet je groeien in het begrip van Wie God voor je is.

Bekijk hier de inhoudsopgave

Ook als e-book verkrijgbaar!

Info & Bestellen

Recente uitgaven Everread Uitgevers

Naast de boekjes uit de Morgenroodreeks geeft Everread ook andere boeken uit. Wie een Everread-abonnement heeft, ontvangt naast de uitgaven in de reeks óók elke nieuwe uitgave van Everread (jaarlijks 2 á 3) met een korting van 25%!

Twaalf unieke gelijkenissen

Er staan in het Lukasevangelie twaalf gelijkenissen die niet in de andere evangeliën voorkomen. Daaronder bevinden zich bekende gelijkenissen, zoals die over de verloren zoon en die over de rijke man en de arme Lazarus. En wie kent het verhaal over de barmhartige Samaritaan niet?

In dit boek gaat de schrijver in op deze twaalf gelijkenissen.

Het Griekse woord dat met 'gelijkenis' is vertaald, duidt op iets dat ergens naast geworpen wordt. Enerzijds is er de werkelijkheid, anderzijds is er een verhaal dat de Here Jezus er als het ware naast legt. Met dat verhaal geeft Hij licht op de werkelijkheid. Desondanks zijn gelijkenissen soms maar moeilijk te begrijpen. Zelfs de discipelen van de Here Jezus hadden in sommige gevallen moeite om Zijn onderwijs in deze vorm te verstaan.

Daarom is het des te mooier om met dit boek in de hand weer eens bij deze gelijkenissen en hun schoonheid bepaald te worden.

Bekijk hier de inhoudsopgave van dit boek

Info & Bestellen