Een teken

De profetische strekking van het gedeelte in Johannes 2 komt in het kort hierop neer: het herstel van de relatie tussen de HERE en het volk Israël in het Nieuwe Verbond.
In vers 11 staat duidelijk, dat het wonder een teken is. Een teken is een aanduiding van de werkelijkheid. Het gaat dus in feite niet zozeer om het wonder zelf, maar veel meer om de boodschap die daardoor wordt verkondigd. Daarin staat de heerlijkheid van de Messias centraal. Deze gebeurtenis in Kana staat model voor de toekomst.
Wanneer het overblijfsel van Israël in de toekomst, dat dan het "ganse Israël" (Vgl. Rom. 11:26 en 9:27) is, tot aanvaarding komt van de Here Jezus, het levende Woord (uitgebeeld door het water in de lege vaten), dan zal er nieuw leven komen, d.w.z. vreugde en blijdschap (uitgebeeld door de wijn = de Geest). Het spreekt van de wedergeboorte van Israël, waardoor het als volk wordt opgenomen in het Nieuwe Verbond, zoals o.a.voorzegd in Jeremia 31:31 e.v.
Dat Nieuwe Verbond is een genadeverbond. Het zal de vervulling zijn van de heerlijke beloften die God in het verre verleden heeft gedaan aan Abraham en aan zijn nageslacht. Als de waarheid in Christus wordt erkend zal de genade zich vermenigvuldigen!

Begin

Vers 11 zegt eveneens, dat de Here Jezus dit gedaan heeft als begin van zijn tekenen. Onwillekeurig moeten wij hierbij denken aan Johannes 1:17 waar we lezen: "..want de wet is door Mozes gegeven, de genade en de waarheid zijn door Jezus Christus gekomen."
Mozes was de middelaar van het Oude Verbond der wet. Zijn optreden wordt ook gekenmerkt door wonderen en tekenen. Het 'begin van zijn tekenen' werd gevormd door de verandering van water in... bloed (zie Exod. 7:14 e.v.).
Nu, in Johannes 2 wordt de komst van het Nieuwe Verbond aangekondigd door de verandering van water in... wijn! Denk aan de woorden van de Heiland in Johannes 3, waar Hij met Nikodemus, de leraar van Israël, spreekt over de wedergeboorte: "Want God heeft Zijn Zoon (Mozes was de knecht!) niet in de wereld gezonden, opdat Hij de wereld veroordele, maar opdat de wereld door Hem behouden worde." En de Zoon is in de eerste plaats gezonden tot de verloren schapen van het huis Israëls (Matt. 15:24).
De Zoon is de Middelaar van een beter Verbond (Hebr. 8:6), een nieuw Verbond (Hebr. 9:15,12:24). De goede wijn is bewaard tot het laatst!
Om waarachtig feest te kunnen vieren is het nodig, dat God een wonder verricht, en dat gebeurt ook... op het vastgestelde tijdstip.
Vandaar de opmerking van de Here Jezus tot Maria: "Mijn ure is nog niet gekomen." Die "ure" heeft in eerste instantie betrekking op de dood en opstanding van Christus, die nog moest plaatsvinden. Daardoor zou immers het Nieuwe Verbond gestalte krijgen.
Het duidt echter ook op de vervulling van dit teken in een verre toekomst, als het uur aanbreekt, dat de Messias zal komen voor Israël.

De derde dag

Wanneer is dan het vastgestelde tijdstip van Israëls wedergeboorte?
Wanneer zal Israël als natie nieuw leven onvangen? Wanneer zal het grote feestmaal plaatsvinden? Wanneer zal de relatie tussen de HERE en Israel worden hersteld?
Wel, daar is maar één duidelijk, Bijbels antwoord op te geven, nl. op de derde dag!
Zoals bekend is de 3e dag de opstandingsdag. De dag, waarop nieuw leven zichtbaar tevoorschijn komt.
Denk maar aan de 3e dag in Genesis 1, waar de aarde verrees uit het water en jong groen voortbracht (:9-11). Die 3e dag is ook een type van de (3e) bedeling der belofte, die begint met de roeping van Abraham, dewijnstok. Denk ook aan de geschiedenis van Jona. Ook die geschiedenis is een teken, nl. van de dood en opstanding van de Here Jezus (Matt.12:39 e.a.). Daarnaast is Jona echter ook een type van Israël, dat na twee dagen in de volkerenzee te hebben verkeerd, op de derde dag aan land zal komen en haar oorspronkelijke roeping zal vervullen (Zie Exod.19:5,6).
Een profetische heenwijzing vinden wij ook in Hosea 6,vers 2: "Hij zal ons na twee dagen doen herleven, ten derden dage zal Hij ons oprichten, en wij zullen leven voor Zijn aangezicht."
Bijna 2000 jaar lang zaten de Israëlieten "zonder koning en zonder vorst, zonder offer en zonder gewijde steen, zonder efod of terafim"
(Hos.3:4, zie ook vers 5!). Nu zal de 3e dag spoedig aanbreken en de Messias zal komen en Zich aan Zijn volk verbinden (Zie bijv. Jes. 54, Hos.2). De bruiloft des Lams zal plaatsvinden en Christus zal Zijn koningschap op aarde openbaren (Openb.19:6 e.v.).

De zevende dag

Nu is het opmerkelijk, dat de derde dag in Johannes 2:1 tegelijk de zevende is in de opeenvolging van de dagen die eraan voorafgingen.
Op de vierde dag, in het rijtje van Johannes 1, lezen wij van de roeping van Natanaël. De naam Natanaël betekent: gave Gods! En dat bepaalt ons direkt bij de Messias zelf. Leest U maar in Joh. 4, waar de Here Jezus in gesprek is met de Samaritaanse vrouw bij de 'bron van Jakob'. In het 10e vers lezen wij "Indien gij wist van de gave Gods en WIE het is die tot U zegt: Geef Mij te drinken, gij zoudt het Hem gevraagd hebben en Hij zou U levend water hebben gegeven." Hier zien wij DE gave Gods: "Waarlijk een Israëliet, in wie geen bedrog is." Natanaël blijkt dus in zijn naam een type te zijn van Christus. Maar dat niet alleen. Hij is bovendien een beeld van het gelovig overblijfsel van Israël, dat zich "onder de vijgeboom" (aanduiding van de natie Israël) bevindt. Zijn belijdenis is: "Rabbi, Gij zijt de Zoon van God, Gij zijt de Koning van Israël" (Joh.1:50). We zien in de geschiedenis van toen een beeld van de geschiedenis straks!
Immers, de eersten die de Heer ontmoetten na Zijn kruisdood, en opstanding ten derden dage, waren Joodse discipelen. Zo zal na twee dagen, waarbij we denken aan één dag als duizend jaar (2 Petr.3:9), het overblijfsel van Israël een ontmoeting hebben met de opgestane Heer. Dan zullen zij "Hem aanschouwen, die zij doorstoken hebben" , zegt Zacharia. Dat zal zijn als de Geest der genade en der gebeden zal worden uitgegoten. Israël zal geboren worden uit "water en Geest". God zal al Zijn beloften heerlijk vervullen, op een wonderbare wijze.
En de opstandingsdag voor Israël, de derde dag, zal tegelijk de zevende dag zijn in verband met de geschiedenis van deze wereld en het Heilsplan van God.
De zevende dag is de rustdag, de Sabbath. Het is de Dag van de HERE, aan de HERE gewijd. Hij zal een feestmaal aanrichten, niet alleen voor Israël, maar ook voor de volkeren (Jes. 25:6). Op die dag zal Hij zich openbaren als de wonderbare God (Jes. 25:1). De Messias zal Koning zijn, Israël een Koninkrijk van priesters. En de Here Jezus zal heersen "van zee tot zee, van de Rivier tot de einden der aarde." (Ps. 72:8)
Of, zoals Zacharia zegt: "Te dien Dage zal de HERE Koning worden over de gehele aarde; te dien Dage zal de HERE de enige zijn en Zijn naam de enige" (14:9).
De satan zal gebonden zijn 1000 jaren lang. De derde dag... de zevende dag: leven... en vrede. "En de aarde zal vol worden van de kennis van des HEREN heerlijkheid, gelijk de wateren de bodem der zee bedekken." (Jes. 11:9, Hab. 2:14)
Wat een feest!!