Met dit initiatief willen de initiatiefnemers christenen in Nederland uitdagen om linkse politiek met nieuwe ogen te bekijken en een tegenwicht bieden tegen wat zij zien als het kapen van christelijke waarden voor een politieke agenda waarin uitsluiting, individualisme, en profiteren ten koste van de schepping en andere mensen centraal staan.
Het is geen echte kerk, maar een groep van gelijkgestemden. Deze christenen willen zich uitspreken tegen uitbuiting, uitsluiting en tegen radicaal- en extreemrechtse groepen die het christendom volgens hen kapen. 
Eén van de initiatiefnemers is Bart Bolhuis. Hij was eerst actief voor de ChristenUnie en nu bij de Partij voor de Dieren. Hij vertelde aan het Nederlands Dagblad dat de prioriteit van de Linkse Kerk het verbinden van linkse christenen is, die zich eenzaam en weggezet voelen in hun kerk: "We willen ze een hart onder de riem steken."
De Linkse Kerk wil uitgroeien tot een ontmoetingsplek voor linkse christenen, waar ruimte is voor reflectie op politiek en van waaruit het publieke gesprek over de relatie tussen christendom en politiek wordt aangejaagd. De initiatiefnemers roepen christenen op om zich, in navolging van Jezus Christus, kritisch te verhouden tot uitsluiting, uitbuiting en ongelijkheid. Thema’s als zorg voor de schepping, inclusiviteit, solidariteit en een eerlijkere verdeling van rijkdom en macht staan daarbij centraal. De andere initiatiefnemers zijn Karine Godthelp, Manuel Voordewind en Marjella Bronkhorst.
Marjella Bronkhorst: "Wij zien dat het christendom in deze tijd gekaapt wordt door rechtspopulisme. In evangelische en wat meer reformatorische kerkgenootschappen tiert het gedachtegoed van Charlie Kirk en zijn organisatie Turning Point welig. Daar hebben wij heel veel zorgen over en wij willen daar iets tegenover zetten en de dialoog aangaan."

Rechts
Eerder (eind 2025) lanceerde opiniemaker Wierd Duk (foto) het idee om een nieuwe conservatieve zuil op te richten. Hij deed op een bijeenkomst voor orthodoxe christenen op de reformatorische school De Driestar in Gouda en vertelde later aan het AD dat het een serieus plan is. Hij wil een nieuwe, conservatief-christelijke beweging opzetten met eigen media. Bij de beweging zijn ook niet-christenen welkom. De beweging zou geïnspireerd zijn door Turning Point USA, de organisatie van de vermoorde conservatief-christelijke opiniemaker Charlie Kirk. In Gouda zei Duk dat orthodoxe christenen “veel zelfbewuster de wereld in moeten treden om te zeggen wat ze van de toestand van Nederland vinden en hoe dat land eruit moet zien.” 
Christelijk spreker en YouTuber Chris Verhagen is postief: "Wierd Duk legt de vinger op de zere plek door te zeggen dat christenen wat moediger mogen zijn in de samenleving. Dat ze moeten staan waar ze voor staan: de Bijbelse morele kaders. Ik denk dat Charlie Kirk dat deed." Hij ziet wel iets in samenwerken, maar hoopt wel dat Wierd Duk zich dan wel echt bekeert tot het christendom. "Jezus heeft wel gezegd: maak alle volken tot mijn discipelen en leer hen alle geboden te onderhouden. Dus ik geloof wel dat wij in de samenleving moeten staan voor christelijke moraliteit." Volgens Verhagen heeft het christelijk geloof implicaties voor alle vlakken van het leven, ook voor de politiek.

Midden
Er valt ook hier dus wat te kiezen of juist niet? De ‘Theoloog der Nederlanden’, Arnold Huijgen, pleit voor genuanceerdheid: "Laten we de kerk maar in het midden houden. Want als je een linkse kerk hebt, heb je dan ook een rechtse kerk? Ik ben juist zo blij met een kerk waar je hele diverse mensen van links en van rechts en van het midden bij elkaar hebt. Dat het even niet over politiek hoeft te gaan en dat het evangelie kan worden gedeeld. Ik zou me als kerk niet met een politieke beweging willen afficheren." En: “Je sluit je weer in een eigen bubbel op, dus het versterkt de polarisatie. Deze beweging van de Linkse Kerk zal bij Wierd Duk en Turning Point-mensen weer een reactie losmaken waarin ze zeggen: 'Zie je wel, er zijn veel te veel linkse christenen. Dus daar moeten we wat aan doen.' En zo ga je tegen elkaar in.” De termen ‘links’ en ‘rechts’ zijn trouwens nauwelijks nog adequaat. Huijgens: “Jezus is niet links, maar ook niet rechts. Dat zijn latere politieke begrippen. Je kunt niet één op één uit de Bijbel een politiek afleiden (…) Christenen stemmen op heel legitieme gronden politiek verschillend."
Feit is wel dat er, net als in de samenleving als geheel, onder christenen een neiging is naar de rechterkant. Zo maken velen zich zorgen over de teloorgang van de ChristenUnie (van 300 naar 200 zetels in de gemeenteraden) en zijn anderen blij met de groei van de SGP en andere meer conservatieve partijen.
Bronnen: DeLinkseKerk.org; Kerkenmilieu.nl; ChristelijkNieuws.nl; Dit.eo.nl; Cvandaag.nl.

Bijbel
De Prediker is duidelijk en zegt: “Het hart van een wijze is tot zijn rechterhand, maar het hart van een dwaas is tot zijn linkerhand” (10:2). Alleen doelde hij daarmee niet op het politieke gekonkel in onze tijd. Toch zit er wel een mooie, praktische les in die elk individu (ook in hogere kringen) van welke richting dan ook zich zou moeten aantrekken. Het vers staat in een hoofdstuk dat wijsheid tegenover dwaasheid stelt, vooral in het dagelijks leven en bij leidinggeven.
Dit vers is typisch een zogenoemde wijsheidsspreuk uit het Oude Testament. Het gaat niet over de anatomische positie van het hart (dat bij iedereen ongeveer links in de borst zit), maar over een metafoor voor innerlijke leiding en richting in het leven. In de Bijbelse en oude cultuur stond de rechterhand (rechts) symbool voor: Kracht en macht, vaardigheid, eer, zegen en het goede.
In Psalm 118:15 lezen we: “De rechterhand van de HEERE doet krachtige daden” en van de Heere Jezus weten we dat Hij zit aan de rechterhand van God.
De linkerhand (links) stond daarentegen voor: Zwakte, onhandigheid, het mindere of het kwade.
In veel culturen (ook Latijn: sinister = links of linkerzijde) werd links geassocieerd met ongunst, fouten of een verkeerde koers.
Het ‘hart’ in de Bijbel betekent niet alleen emotie, maar vooral de innerlijke kern: verstand, wil, motivatie en moreel kompas.
Het hart van de wijze stuurt hem naar de goede, sterke, juiste kant en het hart van de dwaas stuurt hem naar de zwakke, verkeerde, onhandige kant.
Een wijze heeft zijn wijsheid altijd ‘bij de hand’: klaar om de juiste keuzes te maken, met inzicht en zelfbeheersing. Hij neigt van nature naar wat goed, eerlijk en verstandig is.
Een dwaas daarentegen mist dat innerlijke kompas. Zelfs als hij op weg is, verraadt zijn gedrag al snel dat hij de verkeerde kant op gaat (zie vers 3: “ook wanneer de dwaas op de weg wandelt, ontbreekt zijn hart hem, en hij zegt van iedereen dat hij dwaas is”).
Dus: Een wijs mens kiest de goede kant, een dwaas de verkeerde. Waarvan akte!