Islam

Hierna volgen een paar feiten over de islam.

* De kern van het islamitische geloof wordt samengevat in deze geloofsbelijdenis:
Allahoe akbar Allahoe akbar
Asjhadoe an la ilaha illa Allah
Asjhadoe an Mohammadan rasul Allah

Allah is groot, Allah is groot.
Ik getuig dat er geen god is behalve Allah.
Ik getuig dat Mohammed de gezant is van Allah.

* De koran vertelt, dat de islam de vervolmaking is van het jodendom en christendom en is een monotheistische godsdienst: er is één God en Mohammed is zijn profeet.
De gedachte is: God gaf via joodse en christelijke profeten openbaringen naar de mensheid. Maar zij rommelden met de boodschap en brachten die verkeerd over. Daarom gaf God in de 7e eeuw na Christus een letterlijke openbaring aan Mohammed in Mekka: wie de koran leest, leest de letterlijke woorden van God.

* Net als in het christendom wordt de koran als godsdienstig boek aanvaard, maar verschillen de interpretaties van de inhoud. De koran bevat (delen van) verhalen uit de Bijbel en kent dus ook Bijbelse figuren als Adam, Noach, Abraham, David en Job. De maagdelijke geboorte van Jezus wordt bevestigd, maar Hij wordt niet gezien als de Zoon van God. Wie wel eens een bezoek gebracht heeft aan de El Aksa-moskee in Jeruzalem heeft waarschijnlijk het opschrift boven de ingang wel gezien: ‘God heeft geen zoon’ Jezus staat in de profetische hierarchie lager dan Mohammed. Hij zou evenmin zijn gekruisigd.

* De koran kent geen erfzonde, want God heeft Adam en Eva hun zonde vergeven. Abraham wordt gezien als de stamvader van de Arabieren. Hij heeft de Ka’ba gebouwd, het heilige bouwwerk in Mekka, waar de heilige zwarte steen is ingemetseld.

*De openbaring aan Mohammed is het ‘zegel der profeten’, zodat er geen nieuwe openbaring te verwachten zijn.

* Jeruzalem wordt na Mekka (geboorteplaats van Mohammed) en Medina (toevluchtsoord van Mohammed) beschouwd als de derde heilige plaats.

* Naast de letterlijke tekst van de koran zijn er ook overgeleverde uitspraken en gebruiken van de profeet, de zogenaamde Hadith. Hieruit vloeit de Sharia voort, d.i. de islamitische wet.

* De Vijf Zuilen vormen de basisplichten voor moslims: de geloofsbelijdenis, vijfmaal daags bidden, aalmoezen geven (zakat), vasten tijdens Ramadan en de bedevaart naar Mekka (Hadj).

* De koran kent twee mogelijkheden als het gaat om de toekomst van mensen: hemel of hel. Waar iemand terechtkomt wordt bepaald op de dag des oordeels. Direct na de begrafenis vraagt een engel aan de overledene wat zijn of haar geloofsbelijdenis is. Dan moet men onmiddellijk reageren met: ‘Er is geen god behalve Allah en Mohammed is zijn profeet’. Wie dat niet doet wordt afgevoerd naar een ‘nauwe en verstikkende plaats’. De oordeelsdag begint met bazuingeschal: de hemel splijt en de graven gaan open. Ieder mens moet over een brug boven de hel lopen, die ‘dunner is dan een haar en scherper dan een zwaard’. De kwaden vallen naar beneden en de goeden komen in de hemel.
Degene die als martelaar gesneuveld is in de (kleine) Jihad (= heilige oorlog ter verdediging van moslims) gaat direct naar het paradijs.

De islam in de praktijk

De islam kan gewelddadig en intolerant zijn, maar ook vreedzaam en verdraagzaam. Het ligt er maar aan hoe de koranteksten worden uitgelegd. De opvattingen onder moslims variëren van orthodox tot vrijzinnig, zoals dat bijvoorbeeld ook in het jodendom en het christendom het geval is. Ook is er verschil tussen de islam als geloof en wat ‘politieke islam’ wordt genoemd. Volgens Edward Said in zijn boek ‘Covering Islam’ zijn er 1,2 miljard moslims in de wereld, met dozijnen culturen, talen, tradities, scholen, stromingen, sekten, en klasseverschillen. Er zijn ‘ramadan-moslims’, net zoals er ook ‘Kerstmis-christenen’zijn.
De mate waarin gewelddadigheid en intolerantie de overhand krijgen hangt mede af van de ruimte die orthodoxe leiders in de samenleving krijgen. Sommige landen neigen naar scheiding tussen moskee en staat, terwijl in andere gebieden de islam verweven is met de politiek en als staatsgodsdienst wordt gehanteerd. Daarom dat de vrijheden, die moslims bijvoorbeeld in Westerse landen gegeven wordt, in schril contrast staat met de intolerantie en onderdrukking van anders-gelovigen in diverse moslimlanden.

‘Wie is God?’

Dit is een belangrijke vraag waarover de meningen nogal verdeeld zijn. In onze multiculturele samenleving wordt de concensus gezocht. Deze middenweg tolereert alle meningen, geloofsopvattingen en levensvisies. Ondertussen moedigen aanhangers van de New Age-beweging mensen aan hun eigen goddelijkheid te ontdekken door meditatie en concentratie.
Bang voor een eventuele confrontatie, streeft men naar acceptatie. Mohammed is goed, Bhoedda is goed en Jezus ook: alle godsdiensten belijden in wezen één en dezelfde God.

De Bijbel blijkt nogal strijdig te zijn met deze opvattingen.
Psalm 96, een lofzang voor de HERE, zegt: “Want de HERE is groot en zeer te prijzen, geducht is Hij boven alle goden, want alle goden der volken zijn afgoden...” (vs. 4-5). Je zou het bijna niet hardop durven zeggen. Geen consensus-taal, geen tolerantie. Volgens de Bijbel is er maar één waarachtige God en dat is de God van dat ene volk: Israël.
Die God heeft zich aan Israël bekendgemaakt met Zijn Naam: JaHWeH, in onze Bijbel vertaald met HERE (NBG) of HEERE (SV). Allah is geen naam, maar Arabisch voor ‘god’; een titel dus, een god zonder naam. Welnu, de God van de Bijbel heeft Zijn Naam bekendgemaakt via Mozes aan het volk, dat Hij heeft uitverkoren.
Jesaja 44: 6 zegt: “Zo zegt de HERE, de Koning en Verlosser van Israël, de HERE der heerscharen: Ik ben de eerste en Ik ben de laatste en buiten Mij is er geen God.”
De Here Jezus spreekt deze woorden ook uit (zie Openb. 1:17 en 22:13). Hij is de Zoon van God, het vleesgeworden Woord, God als mens op aarde geopenbaard. Waarom? Om het verlossingswerk te volbrengen. Wat geen enkele andere ‘god’ ooit deed of zou kunnen doen, dat heeft de HERE gedaan. Hij vernederde Zichzelf om mensen te bevrijden uit de macht van zonde en duisternis.

Eén Naam

De God van Israël is (en blijft) God! En de Here Jezus is de Messias, de Verlosser. Voor wie? Voor alle mensen, niemand uitgezonderd! En elke zondaar die gelovig tot Hem komt zal God leren kennen als zijn hemelse Vader. Gods armen zijn uitgestrekt naar Jood, Arabier, Chinees en wie dan ook, om hen te redden en eeuwig heil te schenken.
Dit is de boodschap die wij mogen uitdragen aan alle mensen. De Bijbel zegt in Handelingen 4, vers 12: “En de behoudenis is in niemand anders, want er is ook onder de hemel geen andere Naam aan de mensen gegeven, waardoor wij behouden moeten worden.”

God zocht niet naar de middenweg, noch naar het compromis. De Here zocht de weg van verzoening, verlossing en bevrijding. Die weg is niet zomaar één van de vele godsdienstige richtingen. Die weg is een Persoon, Jezus Christus: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven, niemand komt tot de Vader dan door Mij.” (Joh. 14:6)
Van een dialoog kan dan ook geen sprake zijn, voorzover het erom te doen is een gezamenlijke basis te vinden om God te aanbidden en te dienen. Die basis toch willen zoeken onder het mom van: ‘we dienen allemaal uiteindelijk dezelfde God’ is uit den boze. Het is volledig in tegenspraak met het Bijbels getuigenis, zoals hierboven aangetoond. Er is geen God, behalve de God van Israël, de HERE. Er is geen andere Naam dan die van de Zoon van God, Jezus Christus, in Wie en door Wie de zaligheid er is: vergeving van zonden en eeuwig leven.
Als iemand dat niet gelooft en zijn eigen godsdienst kiest, dan moeten wij dat respecteren. Mensen in hun waarde laten betekent niet sjoemelen met de waarheid, zoals de Bijbel ons die leert. Integendeel, we laten pas echt zien, dat we waarde hechten aan mensenlevens door hen de enige Weg tot eeuwig heil te verkondigen. Dat wordt misschien niet door iedereen begrepen en in dank afgenomen, maar het is en blijft wel de waarheid van Gods Woord. Laten wij dus ook hierin standvastig blijven en in liefde onze medemens bejegenen met de bevrijdende boodschap van het Evangelie!