Op 19 september 1946 doet Winston Churchill (1874-1965) tijdens een redevoering aan de Universiteit van Zürich een oproep voor een soort 'Verenigde Staten van Europa’. Twee maanden later, op 17 december 1946 wordt de Unie van Europese Federalisten opgericht in Parijs. Hier zien we een belangrijk moment met betrekking tot de politieke vorming van Europa.
In 1950 stelt de Franse minister van Buitenlandse Zaken, Robert Schuman voor, dat Frankrijk en Duitsland en alle Europese landen die wensen deel te nemen, de productie en het verbruik van kolen en staal samenvoegen. Hier kwam de zogenaamde 'Schuman-verklaring' uit voort, die op 3 juni van dat jaar wordt ondertekend door België, Frankrijk, Luxemburg, Italië, Duitsland en ... Nederland. Hier wordt iets zichtbaar van de economische vorming van Europa.
In 1995 telde EU vijftien lidstaten en bereidde zich voor op de toetreding van dertien landen uit Oost- en Zuid-Europa. Zo vond (en vindt) de uitbreiding van Europa plaats in oostelijke richting. Thans zijn er 27 lidstaten en wordt met Kroatië, Macedonië en Turkije onderhandeld over toetreding. Mocht Turkije toetreden, dan is daarmee de brug naar het Midden-Oosten ook geografisch gezien, gelegd.

Het herstelde ´Romeinse rijk´

In Daniël 2 zien we het beeld van wereldrijken bestaande uit vier rijken, waarvan het vierde als het ware een tweevoudige beschrijving heeft. Uit vers 40-42 is duidelijk dat er sprake is van één koninkrijk, wat niet anders kan betekenen dan dat dit vierde rijk in een bepaalde vorm hersteld zal worden. Volgens vers 34 trof de steen (het Koninkrijk van de God des hemels, vs. 44) het beeld aan de voeten. Enerzijds is dit tot op heden nog niet gebeurd. Anderzijds stemt deze beschrijving wel overeen met het perspectief dat de profeten van het Oude Testament hadden. De huidige periode van de gemeente (de verborgenheid of het geheimenis) was voor hun oog onzichtbaar (zie bijv. Efe. 3:4-7). Vanuit het Oude Testament bezien, gold de komst van de Christus meteen als het moment waarop God zou heersen te midden van Zijn volk. De komst van Christus was één grote gebeurtenis, waar men naar uit keek.

Dat het vierde koninkrijk door de komst van het koninkrijk van de God des hemels vervangen wordt, waarmee er trouwens ook meteen een einde komt aan al die voorgaande koninkrijken (door de steen werd het gehele beeld verbrijzeld), kan niets anders betekenen dan dat dat vierde koninkrijk dus in een bepaalde vorm hersteld zal worden.
En juist omdat de steen het beeld trof ´aan de voeten´, zal dát de vorm zijn waarin dat vierde koninkrijk in de toekomst zal bestaan: "Dat u verder de voeten en de tenen, gedeeltelijk van leem van een pottenbakker en gedeeltelijk van ijzer, gezien hebt – dat zal een verdeeld koninkrijk zijn. Het zal iets hebben van de hardheid van ijzer – juist daarom zag u ijzer vermengd met modderig leem. En de tenen van de voeten, gedeeltelijk van ijzer en gedeeltelijk van leem – dat koninkrijk zal gedeeltelijk sterk zijn en gedeeltelijk broos. Dat u gezien hebt ijzer vermengd met modderig leem – ze zullen zich door menselijk zaad vermengen, maar ze zullen zich niet aan elkaar hechten, zoals ijzer zich niet vermengt met leem" (vs. 41-43, vgl. voor de toen tenen/tien koningen hoofdstuk 7:24 en Openbaring 17:12).
Deze verzen maken ons in ieder geval duidelijk dat het geen samenhangend geheel zal vormen. Het Romeinse rijk ten tijde van de eerste komst van de Heere Jezus in deze wereld, bestond enerzijds uit een groot gedeelte van het tegenwoordige Europa en een gedeelte van het Nabije Oosten met de Eufraat als oostelijke grensrivier. Tegen het einde van de eerste eeuw behoorde ook Mesopotamië tot het Rijk.
Het oude Romeinse rijk beantwoordde aan de hardheid als ijzer. Tegelijk werd het gekenmerkt door het onsamenhangende dat de achtergronden van de verschillende onderworpen landen met zich meebracht. Ook de huidige Europese en Arabische cultuur zijn zeer verschillend en toch zoeken ze elkaar. Vele Europese landen kozen in de aanloop naar de tweede Golfoorlog weliswaar voor Amerika, maar lieten de deur naar de Arabische wereld en vooral Irak duidelijk open staan.

De rol van Amerika zal de komende jaren hoe dan ook minder groot worden. Wanneer de Arabische wereld samen met Europa de kern van de nieuwe wereldmacht zal gaan worden, zal zich een enorme macht ontwikkelen. Er zal echter ook een gebrek aan samenhangen zijn door het verschil in cultuur en religie. IJzer en leem.