Ons gebouw is opgetrokken uit dure materialen en glimt aan alle kanten. Onze dominee glimt ook. Zo'n gezalfde glimlach, die niet onderbroken wordt door blikken van zorg of bedachtzaamheid. Duizenden mensen komen naar de vele wekelijkse diensten om deel uit te maken van onze succesvolle gemeente.

Bij binnenkomst staan er netjes geklede stewards die de bezoekers verwelkomen. Ook als je via de achteringang binnenkomt. Daar staat ook een grote vuilnisbak waarin op zondagochtend steevast een oude vrouw zoekt naar dingen waar ze nog wat aan heeft. Misschien is het een engel die elke week door God gestuurd wordt om mensen te herinneren aan wat Hij gezegd heeft over de armen.

Geluk en rijkdom

In onze kerk is plaats voor twee soorten mensen. Mensen die succesvol zijn en mensen die dat gaan worden. Elke week krijgt de laatste groep een boel half bijbels, half psychologisch advies over hoe ze het succes, geluk en de rijkdom kunnen bereiken. Die adviezen werken niet voor iedereen. Elke week zijn er een boel nieuwe leden, maar toch wordt de kerk niet voller. Veel teleurgestelde mensen verlaten de kerk weer. Nieuwe leden worden met applaus begroet, maar de afhakers gaan in stilte.

Deze week verliet een moeder met haar zoon onze kerk op een andere manier. Zij bracht eerst haar zoon en toen zichzelf om, nadat ze had vastgesteld dat zij de hoge idealen die haar voorgehouden werden niet zou bereiken. Psychische nood en het ontslag van haar man deden de deur dicht.

Losers

'Jesus is for losers', zong Steve Taylor. Die zin bleef me bij toen ik dacht aan deze zuster en haar zoon. Ze had niet hoeven gaan, want ze was al op de juiste plek. De kerk is voor kneusjes, alleen wist zij dat niet. En onze kerk wist het evenmin.

Kim ter Berghe, missiologe in Oost-Azië.

Bron: www. habakuk.nu

Op weg naar de totalitaire gelijkheidsstaat

De Britse regering heeft onlangs een wetsvoorstel ingediend om de werking van het gelijkheidsbeginsel uit te strekken tot de aanstelling van kerkelijke functionarissen.

Dat komt erop neer dat kerken gedwongen kunnen worden om bij de aanstelling van bijvoorbeeld jeugdwerkers geen onderscheid meer te maken - u raadt het al - op grond van (onder andere) seksuele oriëntatie, inmiddels immers hét wezenskenmerk van de westerse beschaving. Alleen de aanstelling van ambtsdragers wordt uitgezonderd van het verbod. In Nederland is het (nog) niet zover.

Kritische vragen

We moeten ons echter afvragen hoe lang deze vrijheid blijft bestaan. Vorig jaar heeft de Europese Commissaris die zich bezighoudt met de gelijke behandeling in de Europese Unie zeer kritische vragen gesteld aan Nederland, onder andere over artikel 3. Het toestaan van een algemene uitzondering op het discriminatieverbod was naar het oordeel van de Commissaris niet in overeenstemming met de relevante bepalingen van een Europese Richtlijn over gelijke behandeling. De Nederlandse Commissie Gelijke Behandeling heeft zich in een advies volijverig aan de zijde van de Commissaris geschaard.

De door de Commissie tegen Nederland gestarte procedure kan uiteindelijk leiden tot een uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in Luxemburg. De totalitaire gelijkheidsstaat komt zo steeds dichterbij. Stap voor stap wordt een seculier gelijkheidsdenken door middel van het recht aan de samenleving opgelegd.

Grenzeloos

We moeten in dat verband het woord seculier onderstrepen. Er is ook een bijbels gelijkheidsbeginsel, dat teruggaat op de schepping van elk mens naar Gods beeld (Gen. 1:26). Christenen strijden terecht tegen rassendiscriminatie en antisemitisme. Ook voor de gelijke behandeling van burgers door overheden zijn belangrijke bijbelse aanknopingspunten te vinden (zie bijvoorbeeld Deut. 1:17).

Het wordt anders wanneer een seculier gelijkheidsbeginsel dwingend wordt opgelegd aan allerlei particuliere maatschappelijke verbanden. Het is met name problematisch wanneer via deze weg een specifieke liberale visie op de seksuele moraal wordt afgedwongen. Plotseling wordt bepaald dat het praktiseren van andere, met name godsdienstige opvattingen over seksuele moraal - die overigens eeuwenlang universeel werden aanvaard - neerkomt op discriminatie. Dit gebeurt al op grote schaal in de moderne nationale en internationale gelijkheidswetgeving. Slechts met moeite is via uitzonderingsbepalingen nog iets van vrijheid op deze punten te realiseren, al worden die voorzieningen steeds meer uitgehold.

Het is kenmerkend voor een totalitaire staat dat deze geen grenzen van zijn eigen bevoegdheid aanvaardt. De tot dusverre uitgezonderde kerken moeten er blijkbaar volgens de gelijkheidslobby nu ook aan geloven.

Bron: Matthijs de Blois – www.habakuk.nu