Bijbelmagazine
Dat meldde The Times zondag 2 september op basis van uitspraken van veiligheidsexpert Alexis Debat, directeur terrorisme en nationale veiligheid van het gezaghebbende Nixon Center.
Hele leger
Amerikaanse militaire plannenmakers gaan volgens Debat niet meer uit van precisiebombardementen op Iraanse nucleaire installaties. 'Het gaat om het uitschakelen van het gehele Iraanse leger,' aldus Debat.
Daartoe heeft de Amerikaanse Defensie 1.200 doelwitten geïdentificeerd die in drie dagen van hevige bombardementen zullen worden vernietigd.
Volgens Debat zal de reactie van het Iraanse regime op de driedaagse 'shock and awe' dezelfde zijn als die op precisiebombardementen. 'Dat is dus een legitieme strategische overweging.'
Holocaust
De aanvalsplannen passen in de toenemende spanningen rondom het Iraanse nucleaire programma. Ondanks positieve berichten van het Internationaal Atoomagenschap IAEA over Iraanse medewerking, heeft de Amerikaanse president George W. Bush recent hard uitgehaald naar Iran. Het regime in Teheran zou 'het hele Midden-Oosten' onder de dreiging van een 'nucleaire holocaust' brengen. 'De Verenigde Staten zullen Iran aanpakken voor het te laat is,' waarschuwde Bush vorige week. De Amerikanen vrezen dat Iran met gedeeltelijke medewerking alleen probeert tijd te winnen.
Overweldigend
Veel van de harde retoriek is behalve aan Iran ook gericht aan de leden van de VN-Veiligheidsraad die proberen nieuwe sancties tegen Iran voor ontduiking van het verbod op uraniumverrijking tegen te houden.
Als alleen militaire middelen Iran nog kunnen afhouden van een atoombom, wil Amerika snel en overweldigend toeslaan. Eerder waarschuwde Israël dat het geen Iraanse atoombom zal dulden, en eigenhandig aan zal vallen als Amerika niets doet.
Bron: Elsevier
New America Media (www.newamericamedia.org) formuleerde 10 indicaties, dat de USA al jaren bezig is een militaire actie tegen Iran voor te bereiden.
- Verwerping van Irans voorstel ´Grand Bargain´ in 2003.
Toenmalig president Khatami zond een geheime brief via de Zwitserse ambassade naar Washington met voorstellen uiteenlopend van het stoppen van nucleaire activiteiten tot het beeindigen van hulp aan Hamsa en Hezbollah. De regering Bush ging er niet op in en wilde niet onderhandelen. - Beschikbaar stellen van 75 miljoen dollar om de ´democratisering in Iran te steunen´.
Lijkt mooi initiatief, maar velen geloven dat deze ´politieke´ handreiking juist bedoels was om sociale en politieke onrust te scheppen, door bijvoorbeeld oppositiepartijen te ondersteunen. - Steun geven aan terroristische groepen als `Jondollah´ in de oostelijke provicies.
Bedoeling zou zijn om deze provincie te destabiliseren en zo het centrale gezag in Teheran te ondermijnen. - Steun geven aan oppositiepartijen in Noord-Iran.
Groepen als de ´PJAK` claimen dat ze vechten tegen federalisme en desintegratie van Irans Koerdische provincies. Echter, ze hebben geen steun onder de Koerdische bevolking. - Internationale steun creëren tegen Iran.
De USA hebben de EU-landen gemobiliseerd en zelfs China en Rusland om Iran te isoleren en (economische) pressiemiddelen uit te voeren. - Stationering van drie vliegdekschepen in de Perzische Golf.
Dit is sinds de invasie in Irak de grootste militaire aanwezigheid in de regio in termen van schaal, hoeveelheid en geavanceerde technologie. - Uitnodiging aan Irans buurland om de bewapening uit te breiden.
De USA stelde een wapendeal voor aan Saoedi-Arabie ter waarde van 20 miljard dollar, gevolgd door een belofte aan Israël om het land ter waarde van 30 miljard van wapens te voorzien. - Wijzigen van de Amerikaanse doctrine van de buitenlandpolitiek.
Naast het thema ´nucleaire dreiging´ wordt Iran ook steeds meer beschuldigd van (ondersteuning van) terroristische activiteiten in Irak, Afghanistan, Palestijnse gebieden, e.a. Hetzelfde gebeurde destijds bij de Irak-oorlog. Een connectie tussen Saddam Hoessein en Al Qaeda is echter nooit bewezen. - De Revolutionaire Garde (IRGC) bestempelen als terroristische organisatie.
De IRGC is een onderdeel van het Iraanse leger, waarmee dus feitelijk het leger en dus de regering als terroristisch wordt beschouwd. Zo wordt de weg vrijgemaakt voor een aanval in het kader van de War On Terror. - Politieke frustratie en de verkiezingen in 2008.
Een nieuwe oorlog of luchtaanvallen zou de aandacht afleiden van het Irak-debacle en de noodzaak onderstrepen, dat de US haar dominerende rol in het Midden-Oosten moet handhaven.
