In dit artikel komen enkele Bijbelteksten naar voren, waarin het over moed houden gaat. Je kunt hier vanuit verschillende standpunten over nadenken. Zie bijvoorbeeld de artikelen in AMEN 143 en 144 met de titel 'Houd moed!' Bij het schrijven daarvan konden we niet bevroeden in wat voor wereld we in 2020 / 2021 zijn terechtgekomen; met het corona-virus, een overwegend bange bevolking, met maatregelen die zinvol, dan wel zinloos zijn. Ondertussen wordt er heel verschillend tegen het corona-gebeuren aangekeken. Daarbij is het ontzettend lastig om daar een standpunt in te bepalen. Neem het hele vaccin-verhaal. Momenteel zou men nog het liefst hebben dat iedereen gevaccineerd wordt. Want dan kan de economie weer 'geopend' worden. De één ziet - in vol vertrouwen op de wetenschap - uit naar het moment dat hij 'de prik' krijgt. Dan krijg je mogelijk zelfs je vaccin-paspoort. Mooi en handig, zou je zeggen. Misschien zelfs wel noodzakelijk om je baan te behouden. Anderzijds blijkt dat de meeste vaccins worden ontwikkeld met behulp van cellijnen die een foetale oorsprong hebben (Zie 'Leef' nr.1 dat in februari jl. verscheen - uitgave van de stichting Schreeuw om leven). Tsja, moet je dit meenemen in je overwegingen?
En zo moet je in alles wat er op je afkomt zelf een keuze maken. Maar het kost veel tijd voor je op de hoogte bent van alle kanten van het probleem ... In het begin van de coronacrisis zei onze overheid: 'We moeten 100% keuzes maken op basis van 50% kennis'. Wat moeten wij als eenvoudige burgers dan wel niet? Waarop baseren wij onze keuzes? Nogmaals: dat valt allemaal niet mee. Zaken die vroeger op basis van 'gezond verstand' vanzelfsprekend waren, staan nu opeens in een heel ander daglicht. Zo riskeer je een boete als je 's avonds in de open lucht een ommetje maakt. Terwijl je als kind toch naar buiten gestuurd werd, zelfs als je ziek was!
Enfin: er zijn heel wat factoren die (zouden moeten) meespelen als je je standpunt bepaalt t.o.v. het hele corona-gebeuren. 

Moedig voorwaarts!
Behalve dat we nogal beziggehouden worden met deze dingen, is het vooral goed dat we in de wereld leven samen met de Heere, Die boven alles staat. Je kunt je helemaal verliezen in de problematiek, om maar een weloverwogen standpunt in te kunnen nemen, maar het hóeft niet. Je hóeft niet bang te zijn. Ook dat is uiteindelijk een keuze. Je hóeft niet bang te zijn en je mág moedig voorwaarts gaan.
Het 'moed houden' heeft iets van hoop voor de toekomst in zich. Dat blijkt wel in de verschillende teksten waarin het over moed houden gaat. Dat wordt gezegd omdat de situatie waarin degene tot wie dit gezegd wordt, tijdelijk is. In 'moed houden' zit de gedachte dat het weer goed komt! En dan is het toch wel heel geruststellend om te weten dat dit 'goed komen' over dood en opstanding heen reikt. Onze hoop is gevestigd op onze opgestane Heer. Wij zijn al met Hem opgewekt; het wachten is slechts op onze opstanding. We mogen nu al leven vanuit de rijke positie die we in de Heere Jezus hebben ontvangen.

Door de hele Bijbel heen zijn er gelovigen die bemoedigd worden of aangespoord worden moed te vatten! In het geval van Ezra, bijvoorbeeld, loofde hij de HEERE voor wat Hij voor hem had gedaan. Hierdoor vatte Ezra moed: "Geloofd zij de HEERE, de God van onze vaderen, Die het zo in het hart van de koning heeft gegeven om het huis van de HEERE dat in Jeruzalem staat, aanzien te geven. Hij heeft mij goedertierenheid bewezen bij de koning, zijn raadgevers en alle machtige vorsten van de koning. Ik vatte moed omdat de hand van de HEERE, mijn God, over mij was en ik riep uit Israël familiehoofden bijeen om met mij mee te trekken" (Ezra 7:28).
Ezra vatte moed omdat de hand van de HEERE, Zijn God over hem was ... Ook voor ons geldt dat de Heere Zijn beschermende hand over ons uitstrekt. We zijn veilig 'weggezet' in het lichaam van Christus en delen met Hem in Zijn hoge positie boven al wat is.

Toen de discipelen de Heere Jezus op het water zagen lopen, schrokken ze enorm en werden bijna panisch. "En toen zij Hem zagen lopen op de zee, dachten zij dat het een spook was en schreeuwden luid, want allen zagen Hem en raakten in verwarring; en meteen sprak Hij met hen en zei tegen hen: Heb goede moed, Ik ben het; wees niet bevreesd" (Mark. 6:49 en 50). Ze herkenden de Heere aanvankelijk niet, vandaar hun grote angst. Tot Hij ging spreken. Misschien mag dit ons leren om Gods Woord te lezen op de momenten waarop we angstig zijn. Luisteren naar Zijn Woord en daardoor tot rust komen. Heb goede moed! Het blijft niet zoals het nu is. God heeft iets veel beters met ons voor.

We mogen altijd weten, dat de Heere alles in Zijn hand heeft. Hij sprak tot Zijn discipelen: "Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat u in Mij vrede zult hebben. In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen" (Joh. 16:33). Toen de Heere gekruisigd werd, zouden de discipelen uiteengedreven worden, de Heere zou verlaten worden en toch wist Hij dat onder alle omstandigheden de Vader bij Hem was (vs. 32).

Ook de apostel Paulus heeft tijdens zijn bediening vele momenten meegemaakt die hem heel angstig hadden kunnen maken. Lees bijvoorbeeld zijn opsommingen in de tweede Korinthebrief eens: "Maar in alles bewijzen wij onszelf als dienaars van God, in veel volharding: in verdrukkingen, in noden, in benauwdheden, in slagen, in gevangenissen, in oproer, in ingespannen arbeid, in nachten zonder slaap ... " (hfdst. 6:4 en 4a) en "Zijn zíj dienaars van Christus? - ik spreek als een waanzinnige - ik sta boven hen; in ingespannen arbeid veel vaker, in slagen bovenmate, in gevangenissen veel vaker, vaak in doods gevaar. Van de Joden heb ik vijfmaal de veertig min één zweepslagen ontvangen. Driemaal ben ik met de roede gegeseld, eenmaal ben ik gestenigd, driemaal heb ik schipbreuk geleden, een heel etmaal heb ik in volle zee doorgebracht. Op reis was ik vaak in gevaar door rivieren, in gevaar door rovers, in gevaar van de kant van volksgenoten, in gevaar van de kant van heidenen, in gevaar in de stad, in gevaar in de woestijn, in gevaar op zee, in gevaar onder valse broeders, in inspanning en moeite, vaak in nachten zonder slaap, in honger en dorst, vaak in vasten, in koude en naaktheid" (hfdst. 11:23-27). Het boek Handelingen leert ons dat de apostel vele malen met de dood bedreigd werd. Iets van zijn gezindheid daarin staat in de volgende tekst: "Maar Paulus antwoordde: Wat doet u nu dat u huilt en mijn hart week maakt? Want ik ben bereid, niet alleen gebonden te worden, maar ook te sterven in Jeruzalem voor de Naam van de Heere Jezus" (Hand. 21:13).
Nadat Paulus gevangengenomen was in Jeruzalem en zich moest verantwoorden tegenover de Joodse Raad (het Sanhedrin), bemoedigde de Heere hem: "En de volgende nacht stond de Heere bij hem en zei: Heb goede moed, Paulus, want zoals u in Jeruzalem van Mijn zaak getuigd hebt, zo moet u ook in Rome getuigen" (Hand. 23:11).

Hoewel hij (tijdens zijn reis als gevangene naar Rome) verzeild geraakt was in een schipbreuk, vertrouwde Paulus hoe dan ook op datgene, wat God tot hem gezegd had: "Heb daarom goede moed, mannen, want ik geloof God, dat het zo zal zijn als het mij gezegd is" (Hand. 27:25).
Uit al deze teksten wordt telkens weer duidelijk dat de oproep om moed te houden, gedaan wordt in een moeilijke situatie, maar met hoop op verbetering.
Toen hij eenmaal in Rome was aangekomen (als gevangene), kreeg Paulus permissie om in een eigen gehuurde woning te verblijven met een soldaat die hem bewaakte. Huisarrest dus. Vanuit deze gevangenschap schrijft Paulus over de rijke boodschap van het geheimenis van Christus; over de bevoorrechte positie van de gelovige nu; over de overvloedige genade die in ons werkzaam is. Hij schrijft ook aan de gelovigen dat zij niet zozeer op zijn nare omstandigheden moeten letten, maar vooral op de reden waaróm hij gevangen zat: "Bid meteen ook voor ons dat God voor ons de deur van het Woord opent, om van het geheimenis van Christus te spreken, om welke oorzaak ik ook gebonden ben ..." (Kol. 4:3; vgl. Kol. 1:24-26): "Daarom vraag ik u dat u de moed niet verliest vanwege mijn verdrukkingen omwille van u, want dat is uw heerlijkheid. (Efe. 3:13). Ook voor ons is het goed om te weten dat de Heere 2000 jaar geleden een dienstknecht had aangesteld die verdrukkingen leed voor ons ... "mijn verdrukkingen omwille van u". Wat dit betreft, staat er in Kolossenzen 2: "Want ik wil dat u weet hoe groot de strijd is die ik voer voor u en voor hen die in Laodicea zijn, alsook voor zo velen die mij nooit in levenden lijve hebben gezien, opdat hun harten bemoedigd mogen worden ..." (vs. 1 en 2a). Ook wij hebben de apostel nooit in levenden lijve gezien. Door oog te hebben voor de boodschap waarvoor hij streed, mogen ook onze harten bemoedigd worden.

Altijd vol goede moed
Ach, weet je, je mag altijd vol goede moed zijn, want de Heere helpt je werkelijk door alles heen. Vertrouw maar gerust op Hem: "Daarom zeggen wij met goede moed: De Heere is voor mij een Helper en ik zal niet vrezen. Wat zal een mens mij doen?" (Hebr. 13:6). In het voorafgaande vers staat: "Wees tevreden met wat u hebt, want Hij heeft Zelf gezegd: Ik zal u beslist niet loslaten en Ik zal u beslist niet verlaten".
Dit laat wel zien dat de basis voor het feit dat we vol goede moed mogen zijn, ligt in de zekerheid, dat de Heere altijd bij ons is. Vergelijk Filippenzen 4: "De Heere is nabij. Wees in geen ding bezorgd ..." (vs. 4b en 5a).