Na protesten van burgers werd in Engeland besloten de centrale databank voor digitale vingerafdrukken in het kader van identiteitsbewijzen af te schaffen. Ook de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (wrr.nl) zet in ons land vraagtekens plaatst bij het nut van en de veiligheid van zo’n centrale database. Er kan gemakkelijk misbruik van worden gemaakt, denk aan identiteitsfraude. Inmiddels heeft ook de Tweede Kamer zich uitgesproken tegen een centrale opslag van paspoortgegevens (De Volkskrant, 11 februari).

Een opmerkelijke omslag in beleid. In 2000 nam ik in Den Haag deel aan het Publiek Debat Biometrie en toen werd door gezaghebbende deskundigen al gewaarschuwd voor een centrale opslag van deze gevoelige gegevens, maar die waarschuwingen werden genegeerd. Er zit een ethisch-juridische argumentatie achter deze beleidsomslag. Want met zo’n biometrische database wordt iedere burger plotseling een potentiële verdachte. En waarom loopt/liep Nederland in deze ontwikkeling voorop?

Slechte beveiliging

Daarnaast speelt er een veiligheidsargument. Zelfs de inlichtingendienst AIVD waarschuwde volgens een van de publicaties voor de slechte beveiliging van zo'n omvangrijke biometrische database. Hackers zouden kunnen inbreken in het vingerafdrukkenregister om identiteitsdiefstal te plegen. Als iemand de identiteit van een ander misbruikt kost het onvoorstelbaar veel moeite om dat ongedaan te maken.
Tien jaar na het publiek debat is er sprake van een uiterst merkwaardige en tegelijk fascinerende situatie: veiligheid, dat altijd als argument werd aangevoerd om dit soort moderne identificatiesystemen te introduceren, wordt nu aangevoerd om tegen te stemmen. Het kan verkeren in het leven...

Bron: habakuk.nu – Jaap Spaans