Vervolg van deel 1

Wie is de God met Wie we kunnen wandelen?
Wij zijn naar Gods beeld geschapen. Als wij met Hem willen wandelen en willen leren gelovig in te stemmen met Zijn plan, is het belangrijk te weten wie Hij is! Over het antwoord op die vraag zijn vele theologische boeken geschreven. En de vraag kan in dit hoofdstuk nooit voldoende worden beantwoord. Ik wil mij beperken tot die eigenschappen die Larry Crabb noemt in zijn boek Mensen begrijpen. God is:

• een Persoonlijkheid Die sterke verlangens kent naar iets persoonlijks (Hos. 11:8);
• een Persoonlijkheid Die denkt en daaraan conclusies verbindt (Gen. 6:5);
• een Persoonlijkheid Die bewust een bepaald doel najaagt (Efe. 1:9-11) en
• een Persoonlijkheid Die het vermogen heeft gevoelens te ervaren waarin Hij van Zichzelf bewust is (Joh. 11:33-36).

Kortom, een Persoonlijkheid Die verlangt, denkt, iets wil en kan voelen! Als wij inderdaad naar Gods beeld geschapen zijn, zijn wij dus ook mensen die sterk ergens naar kunnen verlangen, het vermogen hebben om te denken en beslissingen te nemen, een doel kunnen najagen en allerlei gevoelens kunnen ervaren.

Wie zijn wij dat wij met God kunnen wandelen?
Wij zijn beelddragers van God. Onze vermogens zijn echter aangetast door de macht van de zonde. Wij kunnen verkeerde verlangens hebben, verkeerde keuzes maken, verkeerde gedachten koesteren en verkeerde gevoelens vasthouden. Door Christus in ons zal dit veranderen. Voor die verandering moesten we echter eerst in een totaal nieuwe positie worden gebracht. Die positie wordt omschreven in Kolossenzen 2:9 en 10a: "Want in Hem woont heel de volheid van de Godheid lichamelijk. En u bent volmaakt geworden in Hem ...".
Uit de context blijkt dat dit is gebeurd toen wij werden verzoend met God. Toch beleven wij die volheid weinig. Als wij ons bewust worden dat wij in ons een leegte hebben die alleen gevuld kan worden door God, gaan we ons op Zijn plan richten. God zegt dus in Zijn Woord: "En u bent volmaakt geworden in Hem ...". Het leven van Christus zelf woont in ons. In de praktijk blijken het echter soms alleen maar woorden te zijn. Waarom hebben we geen blijvend gevoel van vrede, zin en voldoening over ons 'zijn'? Het antwoord is eenvoudig en moeilijk tegelijk. We laten onze leegte niet praktisch vullen door God. Maar als wij God in alle dingen van ons leven zoeken, kan het ons helpen:

• als we eenzaam zijn en soms wanhopig verlangen naar een partner;
• als we werkloos zijn en verlangen naar een baan;
• als ons huwelijk niet aan de verwachtingen voldoet of
• als we pijnlijke dingen hebben meegemaakt in ons verleden.

Waarom? Omdat God ons Christus heeft gegeven en we uit Zijn volheid kunnen leven en wandelen met Hem. Dit wil niet zeggen dat God ons dan geen mensen geeft die ons kunnen ondersteunen in deze moeiten. Als 'Lichaam van Christus' kunnen we elkaar tot 'hand' en 'voet' zijn.

De leegte in ons binnenste wordt in het Nieuwe Testament weergegeven met 'buik'. Dit kan zowel een letterlijke als figuurlijke betekenis hebben. Als het in figuurlijke zin wordt gebruikt, zou het eigenlijk vertaald moeten worden met 'innerlijk'; een innerlijk dat leeg is of slechts oppervlakkig gevuld. Een paar teksten:

• Romeinen 16:18 - Een goede vertaling zou kunnen zijn 'zij zijn geen slaven van Jezus Christus, maar van hun eigen innerlijk ...'. Kern is: het gaat hier om mensen die een oppervlakkige vervulling van hun innerlijk leven tot leidraad van hun leven hebben gekozen en daardoor voortdurend verkeerde keuzes maken. Ze zijn wel steeds op zoek naar vervulling, maar niet in God! Hoe zit dat bij ons?
• Filippenzen 3:19 - Hier wordt nog scherper gezegd wat voor soort mensen dit zijn; het zijn zij die de oppervlakkige vervulling van hun innerlijk tot god hebben gemaakt. Het zijn 'Lamechieten' ofwel, zij die het leven op aarde belangrijker vinden dan het hemelse leven. Zij zijn dan ook aardsgezind in tegenstelling tot hen die burgers zijn van een rijk in de hemelen en gericht zijn op God (en Zijn toekomst). Waar zijn wij op gericht?

Het voorbeeld van de verloren zoon
In het verhaal van de verloren zoon komt ook een keer het woord 'buik' voor. Laten wij dit verhaal nu eens niet toepassen op de zondaar die tot bekering kwam, maar op de gelovige die zijn innerlijk leven niet laat vullen door God, maar door allerlei oppervlakkige zaken. Waar koos hij voor? 

• een zo comfortabel mogelijk leven (hij kreeg veel geld mee);
• een goed sociaal leven (hij kreeg veel vrienden) en
• een leven vol spanning en avontuur (weg uit de sleur van alledag).

Als wij nu eens heel eerlijk naar onszelf kijken, dan moeten we concluderen dat deze zoon niets anders deed dan keuzes maken voor dingen die wij ook vaak zoeken.
De zoon liep weg van de vader. Hij hield niet op zoon te zijn, maar vond zijn vervulling niet meer bij zijn vader thuis! Als wij onze leegtes vullen met iets anders dan God zelf, lopen wij ook bij Hem vandaan. Wij houden niet op zoon te zijn met alle voorrechten die daaraan verbonden zijn. Alleen gebruiken we deze voorrechten niet (meer). De zoon kwam in een hongersnood terecht. Datgene waar hij eerst op leunde, gaf hem nu geen zekerheid meer. Hij begeerde zijn buik te vullen met varkensvoer ...
Wij blijven, als wij de hang naar oppervlakkige vervulling van ons innerlijk leven tot leidraad nemen, hongeren naar meer. Terwijl we hongeren naar meer, gaan wij ons steeds leger voelen. Totdat we terug gaan denken aan al het goede bij de Vader thuis. God zelf werkt deze verlangens naar Hem in ons leven uit. Wij kunnen ons besmeurd voelen. Misschien schamen wij ons diep. Misschien denken we wel dat we ons behoud hebben verloren, maar de waarheid is dat God als Vader al die tijd op de uitkijk heeft gestaan en ons wil overladen met het goede van Zijn huis. Hij kiest voor herstel in plaats van veroordeling.
Als wij nu op dit punt zijn aangeland, gaan we ontdekken dat we werkelijk de zoon of dochter zijn die op de Vader mag lijken. We worden één met Zijn verlangens, Zijn doelstelling, Zijn gevoelens en Zijn keuzes. Dan gaan we wandelen vanuit de volheid van God zelf!

Dit artikel is het 1e hoofdstuk uit het boek ‘Schatten uit Gods Woord II’, geschreven door Ronald Lammers. Lees nog veel meer over, zoals de ondertitel luidt: Wandelen met een verborgen God. Ga voor meer info en evt. bestellen naar Everread Uitgevers.