Lost in Europe becijferde dat in de afgelopen drie jaar het aantal uit asielcentra in Europa verdwenen migrantenkinderen verdubbeld is, tot bijna 51.433 duizend. Elke dag komen daar gemiddeld vijftig kinderen bij. Velen van hen zouden gevlucht kunnen zijn naar familie of vrienden elders in Europa zonder het te melden, maar gevreesd wordt ook dat velen in handen zijn gevallen van drugsbendes, mensenhandelaren, zijn gedwongen tot bedelarij, of verkocht in de seksindustrie.
Vermoedelijk is dit slechts het topje van de ijsberg van een falend systeem: “Dit onderzoek onderstreept opnieuw dat de gegevens die we zoeken, vaak niet bestaan.”
Het aantal van ruim 50.000 is meer dan een verdubbeling ten opzichte van de drie jaar ervoor. Bovenaan de lijst staat Italië, met bijna 23.000 verdwenen minderjarigen. Dat land is vaak het eerste aankomstland in Europa en de jonge migranten hebben meestal een ander land van bestemming in gedachten, bijvoorbeeld i.v.m. familieomstandigheden. Het komt ook voor dat migranten bewust onder de radar duiken, omdat ze liever in de illegaliteit leven dan dat ze terug moeten naar het land van herkomst. Ook vallen ze regelmatig in handen van mensenhandelaren, waarna ze worden uitgebuit en moeten werken in de hennepteelt of prostitutie.

Nederland
Het AD kopte in mei 2023 over Nederland: “Bijna elke dag verdwijnt er een kind uit de asielopvang.” En dat niet alleen, het bericht vermeldt ook: “Volgens gegevens van het COA zochten vorig jaar 4.449 alleenstaande vluchtelingenkinderen asiel in Nederland. Zij moeten zich eerst melden bij de immigratiedienst in Ter Apel waarna ze worden verspreid over asielzoekerscentra. Althans, dat is de bedoeling, want veel van deze kinderen komen nooit op de beoogde locatie aan, blijkt uit vermissingscijfers.” Het gaat dus om duizenden vermiste kinderen.

Wereldwijd miljoenen kinderen
Het aantal kinderen (niet alleen asielzoekers) dat jaarlijks verdwijnt, is schrikbarend. Volgens de internationale organisatie ICMEC gaat het wereldwijd om miljoenen kinderen. Gelukkig wordt een groot deel ervan weer teruggevonden, maar er verdwijnen ook velen in de criminaliteit en de seksindustrie. Er zijn de laatste jaren diverse schandalen bekend geworden van kindermisbruik, ook in hogere kringen, denk aan het Jeffrey Epstein-schandaal.
Het IJM (International Justice Mission) in Den Haag omschrijft het probleem op hun site als volgt: ‘De meeste slachtoffers van mensenhandel komen uit arme gezinnen. Arme meisjes, jongens en vrouwen zijn bijzonder kwetsbaar voor de valstrikken van mensenhandelaren omdat hun economische omstandigheid hen (of hun ouders) meer bereid maakt risico’s te nemen. Ze gaan sneller in op een zogenaamd aanbod voor werk of een huwelijksaanbod, verhuizen naar een andere plaats of ander land of andere bedrieglijke technieken van de mensenhandelaren.
Slachtoffers hebben te maken met geweld en bedreigingen. Naast verkrachtingen worden kinderen en volwassenen in de sekshandel psychisch mishandeld door pooiers en klanten. Bevrijde cliënten van IJM vertelden dat zij werden bewerkt met stokken, knuppels, elektrische draden en metalen staven. Hen werd drugs toegediend en ouders werden zelfs gedwongen naar het misbruik van hun kinderen te kijken. Ook lopen zij groot risico besmet te raken met HIV/AIDS en andere soa’s.
Mensenhandel voor de seksindustrie is een wereldwijd fenomeen, maar komt het meest voor in landen met zwakke rechtssystemen. Het goede nieuws is dat wanneer de kans groter wordt dat zij gevangen worden gezet en hoge schadevergoedingen moeten betalen aan hun slachtoffers, de daders het geld steeds minder waard vinden om het risico te lopen te worden opgepakt' (Bron: ijmnl.org). 

Hoe dan ook, met mensen- en kinderhandel is enorm veel geld gemoeid. Volgens de IJM worden jaarlijks wereldwijd 2 miljoen kinderen verhandeld in de commerciële seksindustrie, waarmee 150 miljard dollar wordt verdiend!
Bronnen: Lostineurope.eu; NOS.nl; AD.nl