Verloste mensen

Verloste mensen

De lichamelijke opstanding van Christus vormt niet alleen de garantie dat ook wij na de lichamelijke dood een nieuw lichaam ontvangen, maar is tevens het fundament van een opgewekt leven nu! Wij zijn opgewekt met Christus. Wij leven nu met Hem. Sterker: Hij leeft nu in ons!

Laten we onszelf eens op de proef stellen. We denken aan een weegschaal. Op de linker schaal leggen we alle zegeningen die we van God kregen of nog dolgraag zouden willen ontvangen. Vervolgens leggen we ons verlangen naar een intieme band met God op de rechter schaal. Hoe slaat onze weegschaal uit? Weegt wat rechts ligt onbetwist zwaarder? Nee? Dan is de volgende vraag of wij God de ruimte willen geven om ons verlangen naar Hem te vergroten. Zelfs dwars door gebroken dromen heen.

Verlost zijn

In het vorige artikel stonden we stil bij wat er nodig is om opgewekt door het leven te gaan in plaats van opstandig. Met opgewekt bedoelde ik het leven leven dat God ons gegeven heeft in relatie met Hem en met opstandig bedoelde ik ons eigen leven leven, waarbij God niet of op de zijlijn mag meekijken, maar in ieder geval niet de allesbeslissende factor mag zijn...

Om een opgewekt leven te leven:

  1. moeten we geloven in de lichamelijke opstanding van Christus en in dat spoor ook van onszelf.
  2. hebben we de innerlijke zekerheid nodig van God dat we de eindstreep halen in het besef dat we nu nog onderweg zijn.
  3. hebben we anderen nodig om tot ontwikkeling te komen. Daarbij gebruikte ik de geschiedenis van Lazarus die werd opgewekt uit de doden, maar nog wel met de benen en armen vast zat in de doeken. Ook zijn gezicht was nog bedekt met een zweetdoek. Dat we anderen nodig hebben bleek uit de opdracht die Christus gaf aan de omstanders: Maak hem los en laat hem heengaan.

Hoe kan dit losgemaakt worden nu werken in de dagelijkse praktijk van ons leven? Hoe kunnen we zo opgewekt leven dat we niet meer gebukt gaan onder allerlei gebondenheid? Hoe kunnen we innerlijk vrij zijn, terwijl de uiterlijke omstandigheden niet of nauwelijks veranderen?
Ik zag een reportage op de televisie van gevangenen die de Here Jezus hadden leren kennen. De gevangenis stond jaren geleden bekend als één van de meest beruchte. Maar door het werk van een evangelist heeft God vele gevangenen aangeraakt. Dat wat ik zag bewees weer het feit dat mensen nog zo uiterlijk gebonden kunnen zijn, maar een geweldige innerlijke vrijheid kunnen bezitten. Het geloof in Christus bracht de gevangenen niet direct buiten de poort. Maar binnen de poort was er een vrijheid die niemand hen kon afnemen.

Zo wil ik stilstaan bij de vraag: wat weegt bij ons het zwaarste? Verandering van uiterlijke omstandigheden of innerlijk een intense verandering ondergaan door het dieper leren kennen van God? Daarbij kunnen we de volgende vraag stellen: Wat betekent het voor ons om ‘verlost’ te zijn?

Laten dit anders stellen en dicht bij huis blijven:

  • Hoe kunnen we een diepere band met de Here ontwikkelen, terwijl onze partner de Heer niet kent, noch zoekt en moeite heeft met ons geloof?
  • Hoe kunnen we meer zicht krijgen op het mede-opgewekt zijn met Christus terwijl we ons zo gebonden voelen door de kinderen die zich niet goed ontwikkelen ondanks onze inspanningen.
  • Hoe kunnen we waarmaken dat we geloven dat God altijd met ons zal zijn, terwijl onze verlangens naar een partner onvervuld blijven?
  • Hoe kunnen we volhouden en groeien in God, terwijl de gebeden om genezing niet worden verhoord, zoals wij zouden willen?

Al deze vragen hebben te maken met onze grondhouding in het leven, hoe we met onze dromen omgaan en met de gebrokenheid van deze schepping.

AM 56 p 06 Tulpen 467x319 Om antwoord te vinden op deze vragen kunnen we onderzoeken hoe Paulus tegen het leven aankeek. Om in hem een voorbeeld te vinden tot navolging. Want Paulus is de schrijver in het Nieuwe Testament die ons inzicht geeft in de werkelijkheid van het met Christus gestorven zijn en het met Hem opgewekt zijn. Paulus schrijft over de gemeenschap aan het lijden van Christus en het deel gaan krijgen aan de lichamelijke opstanding uit de doden om voor altijd met Christus te zijn!

Een prachtig gedeelte uit Paulus' tweede brief aan de Korintiërs laat ons zien hoe de apostel tegen het aardse leven aankeek: 2 Korintiërs 1:8-11

Drievoudige verlossing

Paulus beschrijft hier een buitengewoon moeilijke tijd gedurende zijn verblijf in Turkije (Asia). Hij beschrijft dit met de woorden:

"Bovenmate en boven vermogen hebben wij een zware last te dragen gehad, zodat wij zelfs aan ons eigen leven wanhoopten" (vs. 8).

Misschien ervaar je jouw situatie niet als een extreem zware last en denk je dat de wanhoop geen grip op jouw leven heeft gekregen. Maar wanneer je niet meer durft te hopen op uiterlijke veranderingen van je omstandigheden en er verandert van binnen niets ten goede in je relatie met God, is dit toch een vorm van wanhoop. Dan wil ik je toch aanmoedigen dit Bijbelgedeelte serieus te nemen... Misschien verbaas je je over deze woorden van Paulus. Hij heeft toch in zijn vorige brief aan de Korintiërs geschreven dat een gelovige niet boven vermogen verzocht wordt? (1 Korintiërs 10:13) Hoe kan hij dan hier schrijven: bovenmate en boven vermogen hebben wij een zware last te dragen gehad? Hij kon de situatie echt niet aan. In zijn eerste brief schreef hij dit vanuit het perspectief van God. Uiteindelijk ligt in Hem de uitkomst van elke nood en ieder probleem. In zijn tweede brief schrijft hij over zijn ervaringen. We kunnen wel ervaren dat een nood bovenmenselijk is, maar God geeft de garantie dat hij ons dwars door de moeite heen brengt bij de uitkomst. Er gaat echter wel een keuze van ons aan vooraf. Welke keuze? Wat koos Paulus? We vinden zijn antwoord in het vervolg van dit bijbelgedeelte:

"...ja, voor ons eigen besef, achtten wij ons als ter dood verwezen, opdat wij niet op onszelf vertrouwen zouden stellen, maar op God, die de doden opwekt" (vs. 9).

De keus die Paulus maakte had alles te maken met zijn beoordeling van dit aardse leven en zijn plek daarin. In de woorden ‘voor ons eigen besef’, ligt deze beoordeling. Paulus' woorden zouden ook zo vertaald kunnen worden:

Ja, ik zie mijzelf al als gestorven. Mijn oude, aardse leven telt niet meer. Maar als ik gestorven ben, is dit niet het einde. Want ik mag erop vertrouwen dat er een opstanding volgt. Daarin ben ik volledig afhankelijk van God die doden opwekt.

Wanneer we vastzitten in de onveranderlijkheid van onze problemen, dan worden wij teruggeworpen op ons Godsvertrouwen. Dan moeten we leren ons leven op aarde niet tot ons hoogste doel te maken. Het verlangen naar de verwerkelijking van onze dromen, kan ons weleens blokkeren in ons vertrouwen op God. God staat echter, om redenen die alleen bij Hem bekend zijn, toe dat we in situaties komen, waarin het niet meer van ons afhankelijk kan zijn dat we eruit komen. En ieder beleeft dit op zijn of haar eigen wijze. Het doel dat daar achter ligt: leren vertrouwen op God die doden opwekt. En in dit verband betekent de opwekking dat het nieuwe leven van God in ons tot bloei kan komen door de wanhoop heen!
Door dit te geloven ervoer Paulus de verlossing aan den lijve. Het maakte hem niet meer uit of hij uit de situatie zou komen. Door zichzelf te beschouwen als gestorven had hij alleen nog zijn lichaam te verliezen. Maar dat is geen probleem wanneer we geloven in de lichamelijke opstanding!

Het betekent overigens niet dat wij nooit door God geholpen worden in de noden van ons leven. Paulus schrijft namelijk ook dat hij uit het doodsgevaar verlost is. Letterlijk heeft hij Turkije overleefd. Maar in het licht van zijn voorgaande woorden geloof ik dat hij die verlossing toch meer innerlijk ervaarde. Hij schrijft namelijk in dit gedeelte over een drievoudige verlossing

"Hij heeft ons (1) uit zulk een doodsgevaar verlost en (2) zal ons verlossen: op Hem hebben wij onze hoop gevestigd dat Hij ons ook (3) verder verlossen zal" (vs. 10).

Welke verlossingen zijn dit nu?

  1. De daadwerkelijk verlossing uit het doodsgevaar dat hem en zijn metgezellen omringde. Hij is ontsnapt aan de lichamelijke dood die hem toen bedreigde.
  2. De verlossing die zich iedere dag uitwerkt in zijn leven. Dit is het steeds verder losgemaakt worden van de dromen die een beter leven op aarde garanderen. Hij telde zijn leven niet meer. Het leven werd hem Christus! Dat was een voortdurende keuze vanuit zijn Godsvertrouwen!
  3. De toekomstige verlossing van zijn aardse lichaam. Het weten dat dat eens zal plaatsvinden.

Hoe werkt deze drievoudige verlossing in ons leven uit?

  1. Het is niet verkeerd te bidden om verlossing van het probleem waar we in zitten. Om terug te komen op de eerdergenoemde voorbeelden: het is
    • niet verkeerd hulp te gaan vragen in de opvoeding van je kinderen. Soms vind je die hulp bij andere ouders of bekwame pastorale werkers in de gemeente, soms moet je die hulp zoeken buiten de gemeente voor een professionele aanpak. Binnen onze gemeente kan die hulp worden aangeboden en we linken ook aan een professionele stichting. Door deze hulpverlening kan er weer lucht komen in de situatie. Zodat de wanhoop verandert in hoop.
    • Soms zie je ook dat op de één of andere wijze jouw partner wel belangstelling krijgt voor jouw geloof. Dit kan een vervulling zijn van je diepste dromen.
    • Wanneer je alleen bent en je alleen voelt, kan er soms zo maar iemand op je pad komen die zijn of haar leven met jou wil delen. En zelf mag je ook best op zoek gaan naar een partner. En vind je die soms als antwoord op je gebeden.
    • En er zijn voorbeelden van mensen die echt door de Heer op een wonderlijke wijze zijn genezen.
  2. Wat betreft de tweede verlossing kwam ik een citaat van Larry Crabb tegen vanuit zijn nieuwste boek 'Gebroken dromen':

    "Is onze voornaamste drang niet ervoor te zorgen dat we geen pijn lijden? We menen toch recht te hebben op een aangenaam bestaan? Bidden we niet: 'Heer, het is Uw taak ons een goed leven te geven?" En als onze idealen dan toch verbrijzeld worden? Als God niet lijkt te antwoorden op ons hulpgeroep? Achten we het dan mogelijk dat God juist gebroken dromen wil gebruiken om ons te brengen bij de vervulling van onze allermooiste droom: de ontmoeting met Hem?"

    Ik denk dat de tweede verlossing dit inhoudt. Als onze gebeden niet worden verhoord op een wijze die wij zouden willen, is ons leven dan niet meer de moeite waard? Kan God niet juist in de leegheid en in de wanhoop zich openbaren? Kan die plaats niet de plaats worden waarin we worden teruggeworpen op de vraag: wil ik God blijven vertrouwen? Stel dat al je dromen vervuld worden, maar je relatie met God verdiept zich niet en komt niet meer tot ontwikkeling... Gaan we dan niet aan ons hoogste doel voorbij? De tweede verlossing is: onthecht raken aan de wens dat onze dromen op aarde vervuld worden als belangrijkste doel van het leven. Paulus zei niet voor niets dat hij voor zijn eigen besef al gestorven was. Door dit te beseffen leren we opgewekt door het leven te gaan. Want de God die doden opwekt doet dit werk dan nu al en komt zo tot Zijn doel in ons nieuwe leven! Het is echter steeds in de nood een keus maken ons eigen aardse leven niet tot hoogste prioriteit te maken. Bij iedere keuze voor een intiemere relatie met God wordt het nieuwe leven in ons versterkt. Bij iedere keuze voor onszelf, zullen we ons doods blijven voelen... Wat willen wij?

  3. Vanuit dit nieuwe leven, waarin we dus opgewekt zijn, groeit de hoop op de laatste verlossing. De letterlijke verlossing van ons aardse lichaam, de lichamelijke opstanding. Dit groeien in de hoop ervaren we vaak als ‘zuchten van verlangen’. Paulus schrijft daarover in de Romeinenbrief:

    "...ook wij zelf, wij die de Geest als eerste gave ontvangen hebben, zuchtten bij onszelf in de verwachting van het zoonschap: de verlossing van ons lichaam. Want in die hoop zijn wij behouden. Maar hoop gezien wordt, is geen hoop, want hoe zal men hopen op hetgeen men ziet? Indien wij echter hopen op hetgeen wij niet zien, verwachten wij het met volharding" (Rom. 8:23-25)

Medewerkers in onze verlossing

Wanneer we nog eenmaal terugkomen bij de geschiedenis van Lazarus, mogen we nu ook zien wat het doel is van hen die ons in opdracht van Christus moeten losmaken van de doodsklederen. Het doel is dat wij groeien in onze relatie met God. Het doel is dat wij een meer intiemere band gaan krijgen met Hem. Het doel is dus niet de vervulling van al onze dromen - ook Lazarus zou nog een keer lichamelijk sterven.

Paulus schrijft, dat in de verlossingen de Korintiërs hem konden helpen door hun voorbede (vs. 11), opdat gedankt kon worden voor Gods genade.

Daarnaast worden wij, wanneer anderen medewerken aan onze verlossing in opdracht van Christus, uiteindelijk zelf ook medewerkers aan de verlossing van anderen. Ik wil dan ook eindigen met de Paulus woorden uit 1 Korintiërs 1, vers 4-5: "Ik dank God te allen tijde over u, vanwege de genade Gods, die u in Christus Jezus geschonken is; want in elk opzicht zijt gij rijk geworden in Hem..."

Duizenden lezers gingen u voor. Ondersteun AMEN. Word ook abonnee!

Pas verschenen in de Morgenrood-reeks

De Morgenroodboekjes komen uit in de Morgenroodreeks: een serie Bijbelstudieboekjes die sinds 1960 wordt uitgegeven. De in deze reeks verschenen boekjes zijn handzaam en praktisch en helpen je verder om de Bijbel beter te leren kennen.

NIEUWSTE UITGAVE: Petrus, mens & apostel

Impulsief, direct, vol liefde, koppig, enthousiast, berouwvol ...

Eigenschappen die van toepassing zijn op Petrus.

Als apostel neemt hij een voorname plaats in als het gaat om het werk van God. Hij is letterlijk een 'sleutelfiguur' in Gods plan met Israël; hem zijn immers de sleutels van het koninkrijk der hemelen gegeven. Hij was één van de drie apostelen die bijzondere dingen meemaakte met de Heere Jezus. De opgestane Heer stelde hem in Zijn dienst om Zijn lammeren te weiden en Zijn schapen te hoeden. Hij was destijds één van de steunpilaren van de gemeente te Jeruzalem.

Als mens is hij iemand in wie we ons gemakkelijk kunnen herkennen.

Ook als e-book verkrijgbaar!

Info & Bestellen

Leeswijzer - Doelgericht Bijbellezen

Meer weten over Degene in Wie je als christen gelooft? Dan is de Bijbel dé bron van informatie. Daarbij is het niet alleen belangrijk dát je de Bijbel leest, maar ook hóe je leest. Wil je ontdekken wat God heeft geopenbaard en zeggen wil? Of zoek je bevestiging van hoe je zelf je geloof wilt 'inrichten'?
Doelgericht Bijbellezen is van grote invloed op de wijze waarop we leven, gemeente-zijn en zicht hebben op Jezus Christus.

Met vragen om persoonlijk of groepsgewijs verder over na te denken.

Ook als e-book verkrijgbaar!

Info & Bestellen

Recente uitgaven Everread Uitgevers

Naast de boekjes uit de Morgenroodreeks geeft Everread ook andere boeken uit. Wie een Everread-abonnement heeft, ontvangt naast de uitgaven in de reeks óók elke nieuwe uitgave van Everread (jaarlijks 2 á 3) met een korting van 25%!

Schatten uit Gods Woord - 3

De serie Schatten uit Gods Woord bevat boeken waarin allerlei Bijbelse onderwerpen worden behandeld. Deze onderwerpen kun je zien als schatten die je opgraaft vanuit Gods Woord. David zegt: "De woorden van de HEERE zijn reine woorden, als zilver gelouterd in een aarden smeltkroes, gezuiverd zevenmaal" (Ps. 12:7). Hij schrijft dit om daarmee de betrouwbaarheid van Gods woorden te onderstrepen. Zij staan wat dat betreft lijnrecht tegenover de woorden die trouweloze mensen spreken (zie vs. 2-5). Wat God zegt in Zijn Woord kun je zonder meer aannemen; Hij is immers Zelf de waarheid! Daarom is het zo de moeite waard om de Bijbel te lezen, te overdenken en te leren begrijpen. Daar word je wijs van!

Spreuken 3:13-15 zegt:
"Welzalig is de mens die wijsheid vindt,
                          de mens die inzicht verkrijgt, want
                                - haar opbrengst is beter
                                  dan de opbrengst van zilver en
                                - haar inkomen beter dan bewerkt goud,
                                - zij is kostbaarder dan robijnen.
Al jouw wensen zijn met haar niet te vergelijken".

Bekijk hier de inhoudsopgave van dit boek

Info & Bestellen