Woestijnwandelaars

Woestijnwandelaars

Je hebt je keus voor de Heer gemaakt en wil met Hem wandelen in een nieuw leven. God bevrijdde je uit de ‘slavernij van Egypte’ om je te brengen naar ‘het beloofde land’. Je leven op aarde is de tocht naar dit land. De aarde is vaak een ‘woestijn’. Er zijn tijden van droogte en van rust en verkwikking in de ‘oases’. In dit artikel kun je ontdekken wat voor soort woestijnwandelaar je bent. Welk type ben je? Hoe wandel jij door dit leven met God? Hoe ga je om met problemen die zich voordoen op je reis? De rode draad van dit artikel is: Wie vervult je hart? Het is namelijk een kwestie van vervulling of vervuiling. Je hart kan onrein zijn door de keuzes die je maakt in je ‘woestijnperiode’. Vervulling of vervuiling, that’s the question!

1. De doodsbange wandelaar

AMEN 35 - Woestijn 3 Leven is niet eenvoudig. Het zit vol moeilijkheden. Leven met God is ook niet eenvoudig. Verlost zijn betekent niet dat je verlost bent van spanning, lijden, vragen, pijn, leegheid etc. Israël had grote vreugde over de bevrijding uit de slavernij. Een paralel trekken naar je bekering is niet zo moeilijk. Ook jij ervoer grote vreugde toen je een kind van God werd. Hoewel je geest is verbonden met de Heer in de hemel, moet je wel verder op aarde. Daarbij heb je leiding nodig. Voor Israël was Gods leiding duidelijk te zien. In Exodus13:21 staat: “De HERE ging voor hen uit, des daags in een wolkkolom, en des ‘s nachts in een vuurkolom om hun voor te lichten, zodat zij dag en nacht konden voortgaan.” Zo’n duidelijke leiding van God wil jij ook wel. Gewoon niet nadenken, een wolk volgen. Als je het niet meer zo goed ziet, is er een vuurkolom! Toch was de weg waarheen de wolk/vuurkolom Israël leidde niet logisch. God leidde hen naar de zee. Er was geen weg vooruit en geen weg terug, want de Egyptenaren hadden de achtervolging ingezet. Je kunt nog zo bevrijd zijn, als je klem zit ga je klagen. Wat zei het volk? “Toen Farao naderbij gekomen was, sloegen de Israëlieten hun ogen op, en zie, de Egyptenaren rukten achter hen aan. Toen werden de Israëlieten zeer bevreesd en schreeuwden tot de HERE, en zij zeiden tot Mozes: Waren er soms geen graven in Egypte, dat gij ons hebt meegenomen om te sterven in de woestijn? Wat hebt gij ons aangedaan door ons uit Egypte te leiden? Hebben wij u dit al niet gezegd in Egypte: laat ons met rust, en laten wij de Egyptenaren dienen. Want wij kunnen beter de Egyptenaren dienen dan in de woestijn sterven.” (Exod. 14:11 en 12). Natuurlijk, wie zou niet bang geworden zijn. Zoals het leven op je afkomt, is het beslist niet overzichtelijk. Achter je ligt je oude leven, waar je nog vat op had, ook al was je gebonden aan jezelf. Voor je liggen zeeën van moeilijkheden. Dan wil je licht. Je wil het leven terugbrengen tot hanteerbare begrippen. Het leven met God leidt vaak tot verwarring. Er komt steeds iets op je levensweg wat je niet verwacht. Misschien wil je actief deze strijd beslechten. Moeilijkheden zijn tenslotte mogelijkheden om er iets van te maken. Ach, het licht dat je ontsteekt zet eigenlijk alleen jezelf in het licht. De duisternis blijft gewoon duister en de vlammen doven snel. Wat over blijft is angst. En angst leidt tot verwijten: wat is mijn bekering waard als dat een leven is waarin ik nooit zeker ben wat de dag van morgen brengt? Doe ik er niet beter aan terug te gaan naar het leven zonder God? Beter dat, dan sterven van onzekerheid? Het antwoord van Mozes aan het volk is veelzeggend: “Maar Mozes zeide tot het volk: Vreest niet, houdt stand, dan zult gij de verlossing des HEREN zien, die Hij u heden bereiden zal…. De HERE zal voor u strijden, en gij zult stil zijn.” (Exod. 14:14)

Stil maar ,wacht maar, alles wordt nieuw… Wat moeilijk. Verlost van je oude leven. Je moet echter nog worden verlost van je oude lichaam om los te komen van de oude schepping. Je strijd bestaat dus eigenlijk uit stil vertrouwen. Alles komt goed…! Al blijft het spanningsveld tot de dood. De verlossing komt. Dat licht is eeuwig. Het is een leerschool van vertrouwen op God. De lesstof is van uitermate hoog niveau en de persoonlijke leraar woont in je: De Heilige Geest.

2. De dorstige wandelaar

Als je leert geloven in de volkomen verlossing, kun je verder. God wijst de weg, als jij geen uitkomst ziet. Je leert zelfs met Mirjam te zingen: “Zingt de HERE, want Hij is hoog verheven.” Het gewone leven gaat door, de woestijn weer in. Het volk werd naar de woestijn Sur geleid. Sur, klinkt dat niet als zeuren? Als je drie dagen niets hebt gedronken, wil je wel eens wat… Verlossing of geen verlossing, als je dorst hebt, wil je water. Waar zijn de putten? Het volk vond het in Mara. Zonder de Heer te danken, dronk het volk. Het water was niet te drinken, zo bitter. Wat was de reactie? “Toen morde het volk tegen Mozes en zeide: Wat moeten wij drinken?” (Exod. 15:24) Dit ervaar jij ook als je drinkt uit je eigen bron. Je dorst naar goede gevoelens is onlesbaar. Je blijft net zo lang speuren totdat je water vind en als je het gevonden hebt, moet het water bewaard blijven. Dit wordt echter een bittere pil. Het is niet afdoende, het lest je ‘werkelijke dorst’ niet. Je hebt de Bron van levend water nodig. Maar, in momenten van moeite schijn je juist Hem te verlaten. God verlaat je echter niet en zorgt voor een ‘hout’ dat het water aanvaardbaar maakt. “Mozes riep luide tot de HERE, en de HERE wees hem een stuk hout; hij wierp het in het water; toen werd het water zoet.” (Exod.15:25)

Wijst dit stuk hout niet naar het kruis? Door kruis en opstanding van de Here Jezus vind je levenskracht. Je leven is als dat van Hem: van lijden tot heerlijkheid. Als je die weg wilt gaan, is het water uit die Bron ook te drinken. De vragen worden dan: Hoe kan ik het leven aan, Zijn weg gewillig gaan? Leidt mij naar het kruis van Jezus. Als je zo drinkt uit de Eeuwige Bron, Christus, mag je rusten aan dit ‘water’ en ben je in staat te luisteren naar de Heelmeester (Exod. 15: 26 en 27).

3. De hongerige wandelaar

Is het nu afgelopen met je ‘gesur’? Nee, want een nieuwe woestijn ligt voor je: Sin. Lijkt dit niet sterk op het engelse woord voor zonde? Je moet er echter wel doorheen. De dorst gelest, maar de honger blijft. Als je lang genoeg honger lijdt, ga je tenslotte dood. Dus het volk begon weer te zeuren: “In die woestijn morde de gehele vergadering der Israëlieten tegen Mozes en Aäron. En de Israëlieten zeiden tot hen: Och, dat wij door de hand des HEREN gestorven waren, toen wij bij de vleespotten zaten en volop brood aten; want gij hebt ons in deze woestijn geleid om deze hele gemeente van honger te doen omkomen.” (Exod. 16:2 en 3) Je weet wel wat je hebt, maar niet wat je krijgt. In Egypte waren er tenminste vleespotten. Israël was daar op den duur ook wel gestorven, maar niet door de honger. Een leven dwars door de woestijn, gaat nu eenmaal gepaard met risico’s. Let wel: je hoort niet in de woestijn. Je bent op weg naar het beloofde land. Dat is je zekerheid. Maar om dat te zien als hier en nu. Elke dag weer die brandende zon en een hele hoop zand. Wie wil dan niet terug naar de ‘vleespotten’; die gaven tenslotte bevrediging. God wil echter dat je leert vertrouwen dat Hij in al je behoeften voorziet. Terug betekent vervuiling van je hart. Dat wil God niet. Hij wil je vullen met voedsel dat nimmermeer een hongergevoel geeft. Gods antwoord aan Mozes is: “Ik heb het gemor der Israëlieten gehoord; zeg tot hen: in de avondschemering zult gij vlees eten en in de morgen zult gij met brood verzadigd worden; en gij zult weten, dat Ik, de HERE, uw God ben!” (Exod. 16:12)

Brood in de morgen van een hemelse soort? Manna. Genoeg om de rest van de dag geen honger te hebben. Het moet wel vers blijven. Vers brood is het lekkerst. Leer van Mij te eten, zegt de Here Jezus, als het levende Brood. Slechts in Hem vind je volle vervulling. Elke dag opnieuw vertrouwen dat het beschikbaar is. Neem je liever geen risico’s? Je slaat alvast in voor de volgende dag? Dan ontdek je dat het niet meer te eten is. Broodnodig is het dat je echt leert luisteren naar God! Ook al is het kwakkelweer!

4. De boze wandelaar

Honger hoef je dus niet meer te hebben. Als je niet meer leeft in ‘Sin’ zijn de problemen opgelost. Dat had je gedacht! Opnieuw word je de woestijn ingestuurd, totdat al het water weer op is en je gaat mopperen. Er is zelfs geen bittere Mara. Als je niets meer hebt, vergeet je gauw wat je hebt ontvangen. Je geheugen wordt beperkt als je dorst hebt. Je moet ook steeds doorlopen. Van pleisterplaats naar pleisterplaats ging het volk (Exod. 17:1). Nooit eens een plek om je te nestelen. Op een vaste plek kun je tenminste bouwen, vertrouwen op wat je kunt. Intussen is de realiteit dat je vergaat van de dorst. Wat zegt het volk? “En het volk dorstte daar naar water, het morde tegen Mozes en zeide: Waarom toch hebt gij ons uit Egypte gevoerd, om mij, mijn kinderen en mijn kudde van dorst te doen omkomen?” (Exod. 17:3)

Mij, mijn kinderen en mijn kudde… Het woord ‘mijn’ is de oorzaak van het klagen. Daarom moest Christus ook sterven voor mijn, jouw schuld. Hij moest geslagen worden, om zo het levende water uit Zijn binnenste te kunnen laten vloeien. Neemt van dit Levende water, dan zal je ervaren dat Hij de Rots is, die altijd met je meegaat.

Lastig hoor, zo’n woestijn. Uitermate leerzaam voor volgelingen van Christus!

Duizenden lezers gingen u voor. Ondersteun AMEN. Word ook abonnee!

Pas verschenen in de Morgenrood-reeks

De Morgenroodboekjes komen uit in de Morgenroodreeks: een serie Bijbelstudieboekjes die sinds 1960 wordt uitgegeven. De in deze reeks verschenen boekjes zijn handzaam en praktisch en helpen je verder om de Bijbel beter te leren kennen.

NIEUWSTE UITGAVE: PSALM 80

Psalm 80 - een dringende bede tot de Herder van Israël

Psalm 80 is één groot gebed tot de Herder van Israël om het behoud van het volk Israël. Driemaal klinken daarin de woorden "breng ons terug; doe Uw aangezicht lichten, dan zullen wij verlost worden". In dit gebed komt ook naar voren hoe de Heere deze verlossing tot stand zou brengen: namelijk door de Zoon, de Zoon des mensen, de Man van Uw rechterhand. Het is mooi om te zien hoe Asaf duizend jaar vóórdat de Heere Jezus op aarde was, zo duidelijk over Hem schreef. En toen de Zoon op aarde was, zei Hij dat Hij de goede Herder was Die Zijn leven zou geven voor Zijn schapen. En dat deed Hij ... als het Lam van God.

Ook als e-book verkrijgbaar!

Info & Bestellen

Leeswijzer - Doelgericht Bijbellezen

Meer weten over Degene in Wie je als christen gelooft? Dan is de Bijbel dé bron van informatie. Daarbij is het niet alleen belangrijk dát je de Bijbel leest, maar ook hóe je leest. Wil je ontdekken wat God heeft geopenbaard en zeggen wil? Of zoek je bevestiging van hoe je zelf je geloof wilt 'inrichten'?
Doelgericht Bijbellezen is van grote invloed op de wijze waarop we leven, gemeente-zijn en zicht hebben op Jezus Christus.

Met vragen om persoonlijk of groepsgewijs verder over na te denken.

Ook als e-book verkrijgbaar!

Info & Bestellen

Recente uitgaven Everread Uitgevers

Naast de boekjes uit de Morgenroodreeks geeft Everread ook andere boeken uit. Wie een Everread-abonnement heeft, ontvangt naast de uitgaven in de reeks óók elke nieuwe uitgave van Everread (jaarlijks 2 á 3) met een korting van 25%!

Schatten uit Gods Woord - II

Dit tweede deel in de serie Schatten uit Gods Woord heeft als ondertitel ‘Wandelen met een verborgen God’.

Elk hoofdstuk heeft iets te maken met de praktische wandel van de gelovige.

Soms hebben we als gelovigen wel eens moeite met het gegeven dat we in een periode van Gods plan leven waarin Hij Zich verborgen houdt. Hij lijkt zo ver weg. Bemoeit Hij Zich wel met ons?

Dit boek laat zien dat de Heere wel degelijk nabij is en meegaat op onze wandeling door het leven. Ja, het blijkt dat wij door Hem worden meegenomen op Zijn weg!

En daarbij mogen we de schatten uit Gods Woord ontdekken en met ons meedragen.

Bekijk hier de inhoudsopgave van dit boek

Info & Bestellen